Ancien Régime

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ancien Régime döneminde Fransa topraklarının genişlemesi, II. Henri'den Devrim'e kadar

Ancien Régime, (Eski Rejim) Fransa'da, I. François'nın hükümdarlık dönemiyle (1515-1547) başladığı kabul edilen ve Fransız Devrimi'ne (17 Haziran 1789'da Ulusal Meclis'in ilanı ile 4 Ağustos 1789'da ayrıcalıkların kaldırılması) kadar süren dönemi kapsayan siyasal, iktisadi ve toplumsal rejim.

"Ancien Régime" deyimi, uzun süre yalnızca, Fransız Devrimi'yle yıkılan, krallık mutlakiyetiyle ve ayrıcalıkların varlığıyla simgelenen Fransız monarşisinin siyasal ve toplumsal kurumlarını belirtmek için kullanıldı. Bu kurumlar, hukuksal bakımdan doğal eşitsizlikler üstüne kurulu bir toplum düzeninin temellerini oluşturuyordu.

Çağdaş tarih biliminin gelişimi Ancien Régime'in incelenmesine başka bir boyut getirdi ve şunları ortaya çıkardı:[1]

Ancien Régime'e özgü bir iktisadi yaşam vardır: bu düzen tarıma öncelik veren yapısıyla, konjonktürleri ve dalgalanmalarıyla, kıtlıklarıyla, teknik eksiklikleriyle, sınırlı değişimleriyle ve kendi ürünlerini kendisinin tüketmesiyle pazar ekonomisinin tam anlamıyla karşıtıdır. Bu düzene son veren devrim, demiryolları yasasıyla (1842) başladı ve İkinci İmparatorluk döneminde (1853-1870) büyük sanayiyle, mevduat bankalarıyla, anonim şirketlerle doruk noktasına ulaştı.

Ancien Régime'e özgü bir nüfus yapısı vardır: kendine özgü bir doğurganlık ve ölüm oranıyla, iktisadi konjonktüre duyarlığıyla belirgindir. Özgürleştirici devrim 18. yüzyılın hemen başlarında kendini duyurdu; bu yüzyılda 1750'den sonra büyük veba salgınları olmadı ve doğum kontrolü yavaş yavaş yaygınlaştı.

Ancien Régime'e özgü bir zihniyet ve kültür vardır: bilgisizliğiyle, inançlarıyla, dilleriyle Fransızlar'ı birbirinden kopuk ve birbirine yabancı "halklar" durumuna getiren bir zihniyet ve kültürdür bu. "Fransa devletinin ve tahtının" dini olan Katoliklik, kralın tüm sadık tebasının diniydi. XVI. Louis'nin hükümdarlık döneminde dinsel hoşgörüsüzlük ortadan kalkmaya başladıysa da, dil birliği çok daha sonra, François Guizot'nun (1833) ve özellikle Jules Ferry'nin (1880-1882) eğitim yasalarıyla gerçekleşti.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]