Çarmıh

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Çarmıh, birbiri üzerine çapraz konmuş iki tahtadan oluşan darağacı.

Farsça dört çivi anlamına gelir. Eskiçağ'da kurulu din ve düzene karşı suç işlediği için idamına karar verilenler çarmıha gerilerek öldürülürlerdi. Bunun için mahkumun vücudu ve ayakları çarmıhın dikey tahtasına bağlanır, kolları yana açılarak elleri yatay tahtaya mıhlanırdı. Günlerce açıkta, aç, susuz ve tahtaya çivili kalan mahkum, yavaş yavaş ve işkence çekerek ölürdü.islam'da kabul görmemesine rağmen, hıristiyanlık'ta Roma'lı vali Pontius Pilatus da İsa'yı böyle çarmıha gerdirdiğine inanılıyordu.

Çarmıha gerilme konusu utanç verici olarak nitelendiği için, uzun zaman Hıristiyanlarca ele alınamadı. 16. yüzyıl'dan sonra, pek çok ressam İsa'yı çarmıhta gösteren tablolar yaptı.