Paris Antlaşması (1898)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Paris Antlaşması
Uzun Adı: Amerika Birleşik Devletleri ve İspanya Krallığı Arasında Barış Antlaşması
[[Dosya:

10 Aralık 1898
| frameless | | ]]
Çeşit Barış Antlaşması
İmzalanma 10 Aralık 1898
Yer Paris, Fransa
Yürürlük 11 Nisan 1899
İmzacı
devletler
Dilleri İspanyolca, İngilizce

1898 Paris Antlaşması ( Filipince : Kasunduan sa Paris ng 1898; İspanyolca : Tratado de París de 1898 ) İspanya ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından 10 Aralık 1898'de İspanyol-Amerikan Savaşı'nı sona erdiren antlaşmadır.

Anlaşmaya göre İspanya, Küba'ya bağımsızlığını verdi ve Porto Riko, Guam ve Filipinler'i Amerika Birleşik Devletleri'ne devretti. Filipinler'in ABD'ye devredilmesi için ABD İspanya'ya 20 milyon dolar tazminat ödedi.[1]

Anlaşma, onay belgeleri değiştirilerek 11 Nisan 1899'da yürürlüğe girdi.[2] Bu, 1819 Adams-Onís Antlaşması'ndan bu yana iki hükûmet arasında müzakere edilen ilk antlaşma oldu.

Paris Antlaşması bazı küçük bölgeler dışında fiilen İspanyol İmparatorluğu'nun sonunu getirirken. ABD güçlü bir devlet olarak görülmeye başlandı. Savaşın birçok destekçisi antlaşmaya karşı çıkarken, Demokrat William Jennings Bryan'ın da karşı çıkması, antlaşmayı 1900 ABD seçimlerinin önemli sorunlarından biri haline getirdi.[3] Mevcut başkan William McKinley anlaşmayı destekledi ve bunun akabinde kolayca yeniden seçildi.[4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Puerto Rico is spelled as "Porto Rico" in the treaty. "Treaty of Peace Between the United States and Spain; December 10, 1898". Yale Üniversitesi. 2009. 9 Kasım 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2009. 
  2. ^ The treaty making power of the United States. The Banks Law Pub. Co. 1902. s. 441. Erişim tarihi: 9 Nisan 2011. 
  3. ^ Paolo E. Coletta, "Bryan, McKinley, and the Treaty of Paris." Pacific Historical Review (1957): 131-146. in JSTOR
  4. ^ Thomas A. Bailey, "Was the Presidential Election of 1900 a Mandate on Imperialism?." Mississippi Valley Historical Review (1937): 43-52. in JSTOR