Ana dil

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Ana dil, kendisinden başka dil veya lehçelerin türediği dil.[1] Başka bir ifadeyle ses yapısı, mânâsı ve şekli bakımından birbirinden az ya da çok farklılaşmış olan dil veya lehçelerin kök bakımından bilinmeyen bir tarihte birleştikleri ortak diller bu kavram altında toplanır. Meselâ Ana Altayca, Ana Moğolca, Ana Türkçe, Lâtince gibi diller, ana dillerdendir.[2][3]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]