Ana dil

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Dilbilimde, ana dil ya da proto dil, kendisinden başka dil veya lehçelerin türediği dil.[1] Başka bir ifadeyle ses yapısı, mânâsı ve şekli bakımından birbirinden az ya da çok farklılaşmış olan dil veya lehçelerin kök bakımından bilinmeyen bir tarihte birleştikleri ortak diller bu kavram altında toplanır. Meselâ Ana Altayca, Ana Moğolca, Ana Türkçe, Lâtince gibi diller, ana dillerdendir.[2][3]

Proto dil, mevcut veriler birleştirilerek 'yeniden oluşturulmuş' bir dildir.[4] Proto öneki "ilk" ve "en eski" anlamlarına gelir.[5] Proto dil, belirli bir dönemdeki konuşma dili ile birebir aynı olmayabilir.[4] Belirli hipotezlere dayanarak oluşturulmuş bir modeldir ve bir dilin sonraki dönemlerdeki varyasyonları arasındaki farklılıkların daha iyi anlaşılması için formüller sunar.[4]

Tüm insan dillerinin atası olan bir ön insan dilinin var olup olmadığı konusunda tartışmalar devam etmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "ana dil". Türk Dil Kurumu. 14 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2018. 
  2. ^ "Ana Dil Nedir? Ana Dili Nedir?". Türk Edebiyatı.org. 26 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2018. 
  3. ^ "Ana Dil ve Ana Dili Nedir?". Çok bilgl.com. 26 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2018. 
  4. ^ a b c The Turkic Languages Lars Johanson. s 67. 1998. ISBN 0-415-08200-5
  5. ^ "proto-." Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press, 2003.