Zaviye, Ayancık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Zaviye
—  Köy  —
Sinop
Sinop
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
İl Sinop
İlçe Ayancık
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 263
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 368
İl plaka kodu 57
Posta kodu 57400
İnternet sitesi: [2]

Zaviye, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Ancak!tekke gibi tarikat etkinliklerinin yürütüldüğü eskiden kalma ve yenilenmiş bir mescidi vardır,eski tekkenin yerine yapılmiştır,Eskiden kücük tekkelerin olduğu yerlere Zaviye denildiğinden Köyün adıda Zaviye olarak kalmıştır.

ZAVİYE Köşe, bucak, evin bir odası.

Tarikat faaliyetlerinin yürütüldüğü küçük yapı. Zaviyelerde görev yapan şeyhlere zaviyedâr, buralarda oturan dervişlere de zaviyenişîn denirdi.

Tarikatların yayılmasına paralel olarak, tarikat ilyelerinin toplandığı ve görevlerini yerine getirdiği merkezî yapılar da yayıldı: Bu yapılar tekke, dergâh, asitane, hankâh, zaviye gibi çeşitli isimlerle anıldı. Tarikatların merkez tekkelerine genellikle asitane ya da hankâh deniyordu. Tekkelere göre daha küçük olan tarikat yapılarına zaviye adı verildi.

Zaviyeler, büyük yerleşim alanları dışında, küçük köy ve kasabalarla yollar üzerinde açılıyordu. Çevredeki dervişlerin toplanma yeri olmasının da ötesinde kimi görevleri vardı. Özellikle Türk dünyasının çeşitli yerlerinden gelen derviş ve tâcirlerin yolculuklarını rahat biçimde yapmalarını sağlamak, bu görevlerin başında geliyordu. Zaviyelere gelen derviş ve yolcular, buralarda konaklıyor, dinlendikten sonra yoluna devam ediyordu.

Anadolu'da açılan ilk zaviyelerden itibaren bu sosyal görev zaviye vakfiyelerinde açıkça belirtiliyordu. Buna göre Türk dünyasından gelen misafirlerin yeme, içme ve barınma gibi zaruri ihtiyaçları karşılıksız olarak üç gün boyunca karşılanacaktı. Ayrıca, misafirlerin kimlikleri tesbit edilerek ilgili makamlara bildirilecek, misafirler geldikleri yerler hakkında bilgi verecekler, onlar aracılığı ile de Anadolu'nun durumu Orta Asya'ya iletilecekti. Misafirlere gerektiği gibi hizmet etmeyen zaviye görevlileri, kadı'ya haber verilerek görevlerinden alınacaktı.

Yüzyıllar boyunca sosyal bir kurum olarak önemli hizmetlerde bulunan zaviyeler de, 30 Kasım 1925 tarih ve 877 sayılı kanunla tekkelerle birlikte kapatılarak tarihe karıştı.

Güncelleyen:Kemal Sönmez.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri Sinop ilimiz ile aynıdir..

Ancak Köyümüzün geleneklerinden birisi de bundan ibarettir:

En meşhur yemeği keşkek ve tiritdir.Köyün gelenekleri arasında düğünlerde çalınan yöreye uygun Davul-Zurna ekbidir.Geçmişi Kastamonu Davul zurna ekibininden öncesine dayanan Sinop ekibi; insanının zamanla terk etmesi sonunda ünvanını Kastamonuya kaptırmıştır.düğünlerde Damad evinden kız evine kadar Türk bayraklarıyla,Beyaz(Al)bayraklarla davul zurna eşliğinde gidilir.Hatta Davul zurna ekibi tek tek davetlilerin evlerine kadar davul çala çala gider,orda davetli davulcuyu kapıda karşılar,(karşılama merasimlerinde eskiden bazen silahlar da kullanılır genelde 1 el ateş edilerek bizde burdayız mesajı verilirdi),sonra davulcuyla beraber düğün alanına kadar gidilir. ve bu nerdeyse bazen saatler alır.ama Gelenekleri sürdürme adına paha biçilemez bir duygudur köy insanı için.

Ayrıca Dini bayramlarımızda ise Köyümüzde kac mahalle var ise her mahalle diğer mahallelere giderek bayramlar kutlanır her türlü yemek ve yiyeceklerle misafirler ağırlanır.

Hıdrellez(Her yıl Mayıs ayının 6 sında)keşkek pişirilerek güreşler düzenlenir gelen misafirlere ayrı bir atmosfer yaşatılır.Bu geleklekler ise köyümüzün gurur Kaynaklarıdır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Sinop iline 69 km, Ayancık ilçesine 10 km uzaklıktadır[1].

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Her mevsim yağışlıdır. Doğu Karadeniz Bölümünde en fazla yağış sonbaharda, en az yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı 2000–2500 mm’dir. Batı Karadeniz Bölümünde en fazla yağış sonbaharda, en az yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı 1000–1500 mm’dir. Orta Karadeniz Bölümünde ise en fazla yağış kışın, en az yağış yazın düşer. Yıllık yağış miktarı 800–1000 mm’dir. Karadeniz ikliminin görüldüğü alanlarda kar yağışlı günlerin ortalaması 18 gündür. Yıllık ortalama sıcaklık 13-15 °C’dir. Ocak ayı ortalama sıcaklığı 6-7 °C’dir. Temmuz ayı ortalama sıcaklığı 21-23 °C’dir. Yıllık sıcaklık farkı 13-15 °C’dir. Doğal bitki örtüsü ormandır. Yüksek alanlarda Alpin çayırlar görülür.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007 250
2000 263
1997 285

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde ilköğretim okulu 2007'de öğrenci azlığından orta okul kısmı kapatılmıştır. Köyde, içme suyu şebekesi 15 Temmuz 2008 tarihinde gelmiş olup kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup Ayancık Zonguldak karayolunun, Ayancıktan 12 km sonradır. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]