Viyola

Bu madde veya bir kısmı, Vikipedi standartlarına uygun değildir ve bu nedenle düzenlenmesi gerekmektedir. Sayfayı Vikipedi standartlarına uygun biçimde düzenleyip, geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. NOT: Gerekli değişiklik yapılmadan bu şablon kaldırılmamalıdır. Bu madde Aralık 2008 tarihinden beri, düzenleme isteğiyle etiketlidir.

Viyola: önden ve yandan görünüş

Viyola yaylı çalgılar ailesinin ikincisidir ve şekli kemana benzemekle beraber kemandan biraz daha büyüktür. Fiziki yapısı kemana çok benzer. Bu konuda fazla bilgisi olmayan bir kişi keman ile viyolayı bir sanar. Gövde uzunluğu 41 – 45 cm civarındadır.

Notaları üçüncü çizgi ‘do’ anahtarıyla yazılır. İnce seslerde ‘sol’ anahtarı kullanılır. Viyolanın da dört teli vardır ve tam beşli aralıklarla DO, SOL, RE, LA olarak akort edilir.

Viyola teknik açıdan da kemana çok benzer. Parmak ve yay tekniği, pozisyonlar ve değişik ses renklerini elde etme yöntemleri kemandan farksızdır. Fakat viyolanın genelde koyu, derin ve can alıcı bir ses rengi vardır.

Tellerin her biri kendine özgü bir kişilik taşır. La telinden elde edilen sesler, tatlı ve ılımlı duyulur. Re telinin gösterişsiz ama yumuşak bir rengi vardır. Sol teli çok zengin tınılar üretir, en alttaki Do teli, özgün ses rengiyle, ciddi ve egemen bir yol göstericidir. Hoşgörüyü ve güven veren duyarlılığı anımsatır. Derinden gelen alto sesiyle viyola acıyı, hüznü ve sevdayı anlatmakta etkilidir. Kimi zaman sertliğe varabilen ince seslerle, ürkütücü çığlıkları duyururken, kimi zaman tatlı bir öğütçülüğe yönelir.

Bu özellikleri içeren viyolaya, orkestrada armoni eşliğinin orta partilerini seslendirme görevi verilir. Çünkü viyolanın ses alanı, orkestranın ses alanının tam ortasındadır. Kimi zaman özelliklerinden faydalanmak için bu çalgıya karakteristik ezgileri seslendirme görevi de verilir.

Medya

Viyolanın sesine örnek vermek için şu parçalar dinlenebilir:

• Viyolanın ton kalitesinin bir kısmını ve ses kapsamını göstermek için çalınan 4 kısımlı improvizasyon

  Bach - Cello Suite No. 5 - 1. Prelude

  Çalan viyolada Elias Goldstein

  Georg Philipp Telemann Viyola Koncerto 2. Bölüm

  Çalan Advent Oda Orkestrası ve viyolada Elias Goldstein

  Franz Schubert, Arpeggione Sonata 3. Bölüm

  Çalan Advent Oda Orkestrası ve viyolada Elias Goldstein

  Antonín Dvořák Humoresque Sol bemol, Op. 101, No. 7.

  Viyola ve piyano için aranjman: Elias Goldstein, viyola: Elias Goldstein , piyano: Monica Pavel

• Dinlemekte problem mi yaşıyorsunuz? Medya yardımı sayfasına göz atın.

Dış bağlantılar

• "Viola in music" websitesi Viyolanın batı müziğindeki yeri. Bilgi, viyola eserleri ve açıklamalar, videolar, parasız notalar, MIDI dosyaları, RSS update. (İngilizce) (Erişim:6.8.2010)