Varioni Kardeşler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Varioni Kardeşler
Yazarı J. D. Salinger
Özgün ismi The Varioni Brothers
Ülke ABD
Özgün dili İngilizce
Konu(lar) Biri ün ve başarı diğeri ise kalite peşinde olan sanatçı iki kardeşin yaşamı
Anadilinde basım tarihi 17 Temmuz 1943
İlk yayın ortamı Saturday Evening Post
Önceki eser Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu[1] (The Last and Best of the Peter Pans)
Takip eden eser İlgili Taraflar[2] (Both Parties Concerned)

Varioni Kardeşler[3] (İng. The Varioni Brothers), ABD'li yazar J. D. Salinger'ın ilk kez 17 Temmuz 1943'te Saturday Evening Post'ta yayınlanan öyküsü[4]. Biri şöhret ve başarı diğeri ise kalite peşinde olan iki erkek kardeşin hayatının anlatıldığı hikâyedeki karakterlerin yazarın ünlü karakteri Holden Caulfield'in öncüleri olduğuna inanılır.[5]

Açıklama[değiştir | kaynağı değiştir]

Salinger Varioni Kardeşleri ilk olarak başka birkaç öyküsüyle birlikte tanınmış bir ajans olan Max Wilkinson'a sattı.[6] Amacı Wilkinson'ın yardımı ile eserinin Hollywood'a satılması ve filminin çekilmesiydi. Wilkinson öyküyü Hollywood'un tanınmış stüdyolarına satmayı denedi ama başarılı olamadı. Bunun üzerine Salinger - Wilkinson ortaklığı bozuldu.

1943 yılında yazarın edebiyat ajansı öyküyü popüler bir dergi olan The Saturday Evening Post'a sattı. Salinger'ın yazışmalarında hem dergiyle hem de öyküsüyle alay ettiği ve onları sevmediği görülür.[3]

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Varioni Kardeşler, Joe ve Sonny Varioni isimli iki kardeşin öyküsüdür. Joe Varioni, üniversitede İngilizce dersleri verirken bir yandan da kitap yazan idealist bir adamdır. Abisi Sonny ise yetenekli ve hırslı bir müzisyendir. Tüm amacı para ve şöhret kazanmaktır. Müzisyen kardeşinin edebiyatla vakit kaybetmek yerine yaptığı besteler için söz yazmasını istemektedir. Sonny, kendisinden daha güçsüz ve duygulu bir insan olan Joe'yu ünlü oluncaya dek roman yazmayı bırakmaya ve şarkı sözü yazmaya zorlar. Joe ağabeyinin bu isteğini kabul eder. İkili Varioni Kardeşler olarak şöhret sahibi olur. Yaptığı bestelere en iyi sözleri Joe'nun yazdığını düşünen Sonny'nin kardeşini kendi istediklerini yapması için rahat bırakmaya niyeti yoktur. Kardeşi üzerinde duygusal baskılar kurmaya devam eder. Bu sırada kardeşinin ruhsal durumunu önemsemez.

Sonny kazandıkları parayla birlikte kötü huylar da edinir. Bunlardan biri de kumardır. Kumarda şehrin ünlü gangsterlerinden birine yüklü miktarda para kaybeder. Fakat, gangsterin hile yaptığını iddia ederek bu parayı vermeyi reddeder.

Öykünün finalinde Varioni Kardeşler'in başarısını kutlamak için ünlülerin katıldığı büyük bir parti verilir. Bu partide normalde piyano çalmayı sevmeyen Joe sözlerini yazdığı abisinin bestesi olan "Müziği Duymak İstiyorum" isimli şarkıyı piyanoda çalarken Sonny'i vurmak üzere partiye gelmiş gangsterin iki kardeşi birbirine karıştırması sonucunda sırtından vurulur ve hayatını kaybeder.

Bu olayla yıkılan Sonny ortadan kaybolur. Daha sonraları onun kardeşinin bitirmesine izin vermediği romanı toparlayıp yayınlamaya çalıştığı ortaya çıkar.

Sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

Varioni Kardeşler'in Temmuz 1943'te The Saturday Evening Post'ta yayınlanmasından sonra Salinger dergiye iki hikâyesini daha yolladı: Rex Passard Mars Gezegeni'nde ve Bitsy. Evening Post her iki öyküyü de reddetti. Yazar, bunun üzerine eserleri Story dergisine yolladı. Fakat bu girişiminde de sonuç değişmedi ve Story çalışmaları kabul etmedi. Bu öyküler, Story'nin reddi sonrasında ortadan kayboldu. Rex Passard'ın konusu hakkında bilgi bulunmamaktadır. Salinger yazışmalarında çok beğendiğini söylediği Bitsy'nin masaların altından insanların ellerini tutmak isteyen bir kızla ilgili olduğunu belirtmişti. Salinger'ın öyküleri ile ilgili açıklamaları çoğunlukla yanıltıcı ve eksik olduğu için bu yorumunun doğruluğu konusunda da şüpheler vardır.[7]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Slawenski, Kenneth (2011), Üzüntü Muz Kabuğu ve J. D. Salinger, Sel Yayınları, ISBN 9789755705200 

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Öykünün Türkçe isminin alındığı kitap: Slawenski 2011, sayfa 53
  2. ^ Öykünün Türkçe isminin alındığı kitap: Slawenski 2011, sayfa 66
  3. ^ a b Öykünün Türkçe isminin alındığı kitap: Slawenski 2011, sayfa 60
  4. ^ Reiff, Rachel Haugrud (2008) (İngilizce). J.D. Salinger: The Catcher in the Rye and Other Works. Marshall Cavendish. ss. 115. ISBN 9780761425946. 
  5. ^ Bloom, Harold (2008) (İngilizce). J.D. Salinger: Bloom's Modern Critical Views. Infobase Publishing. ss. 28. ISBN 9780791098134. 
  6. ^ Slawenski 2011, sayfa 61
  7. ^ Slawenski 2011, sayfa 69