Tehlike sinyali

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Filipinler'de batmakta olan tekneleri üzerinde kurtarılmayı bekleyen balıkçılar.

Tehlike sinyali[1][2] veya imdat çağrısı (distress signal), bir hava veya deniz taşıtının ölümcül tehlike altında olduğunu ve çok acil yardıma ihtiyacı olduğunu bildiren görsel, sözlü veya sesli sinyal.[3]

Sözlü olarak tehlike sinyali verildiğinde mesajdan önce üç kez mayday çağrısı yapılır. Görsel veya sesli yöntemler Mors kodu olarak kullanıldığında SOS sözcüğü mesaj olarak geçilir. Bunun yanı sıra kısa aralıklarla kırmızı işaret fişeği atılabilir veya bir ses cihazı ile sürekli alarm çalınabilir.[3]

Havacılıkta[değiştir | kaynağı değiştir]

Havacılıkta sözlü imdat çağrısı uluslararası tehlike ve acil durum frekansı olan 121.5 MHz'de yapılır. ICAO'ya göre standart bir tehlike çağrısı şu şekildedir:[3]

  • Mayday mayday mayday
  • Aranan istasyonun adı
  • Hava taşıtının çağrı adı ve tipi
  • Acil durumun nedeni
  • Yapılan işlem veya niyet
  • Konum
  • İrtifa
  • Baş (uçulan istikamet)
  • Pilotun lisans ve derecelendirme durumu (tercihen)

İmdat çağrısının yanı sıra transponder cihazlarına tehlike halinde 7700 bağlanır ve irtifa bilgisi (mode C) on (açık) durumuna getirilir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Pooley, Dorothy, ve Robert Seaman. The Air Pilot's Manual 2: Aviation Law & Meteorology. 10. baskı. Shoreham, West Sussex: Pooley's Air Pilot Publishing, 2011.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]