Tao Te Ching

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Tao Te Ching (Çince:道德經 [Listen] , pinyin: Dào dé jīng okunuşu daodıcinğ)

Antik bir Çince metindir. Tao "yol", Te "erdem", Ching ise kitap, öğreti anlamına gelir. Tao Te Ching "Yol ve onun erdemlerinin kitabı" olarak çevrilebilir. Halk arasındaki inanışa göre Laozi tarafından, M.Ö. 600 dolaylarında kaleme alınmıştır. Ancak günümüzde bu inanış akademik çevrelerce kabul görmemektedir ve hakkında birçok varsayım ileri sürülmüştür. Dolayısıyla ne zaman ve kim tarafından yazıldığı kesin olarak bilinmemektedir.[1]

石濤 tao te ching.jpeg

5000 kelimeden (5000 Çince karakter, 12 puntoyla A4 kağıda basıldığında 6-7 sayfa eder) oluşan, Tao ve Te olmak üzere iki bölüme ayrılan kitap, bir felsefi akım ve bir din olarak kabul edilen Taoculuğun (Daoizm) temel kaynağıdır. Taoculuğun dışında Budizm, Neo Konfüçyüsçülük vb. çeşitli felsefi ve dinsel ekollerde derin etkiler bırakmıştır.

Bu kısa kitap 2500 yıl öncesinin Çincesiyle yazılmış olduğu için anlaşılması Çinliler için bile oldukça zor bir metin. Üstelik yazar felsefi ve metafizik konuları anlatırken oldukça mistik bir dil kullanmıştır. Ancak bu zorluk kitaba olan ilgiyi daha artırır niteliktedir. Çin, Tayvan gibi ülkelerin kitapçılarında Tao Te Ching'in onlarca değişik yorumunu bir arada bulmak mümkündür. Aynı durumla kitabın yabancı dillere çevrilmesinde de karşılaşıyoruz. Türkçede Tao Te Ching'in birkaç değişik çevirisi bulunmaktadır. İngilizce Wikipedia'ya göre ise Tao te Ching, İncil'den sonra yabancı dillere en fazla çevirilmiş ikinci kitaptır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Tao-Culuk'daki Anahtar-Kavramlar - Toshihiko Izutsu

Göz At[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]