Taçküre kütle atımı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Koronaler Massenauswurf als Folge der Rekonnexion von Feldlinien.

Taçküre kütle atımı ((TKA), İngilizce coronal mass ejection (CME)), Güneş'in taçküresinde manyetik alan karışımları nedeniyle oluşan ve uzaya büyük kütlede plazma fırlatılmasına sebep olan bir Güneş patlamasıdır. Güneş'ten çok uzakta bulunan etkileri araştırıldığında bunlara gezegenlerarası TKA (GTKA, İng. ICME) de denir.

Çıkış noktası genelde patlamalarına flare (İng. parlak, titreyerek yanan ışık) denilen Güneş lekeleridir. Fırlatılan plazma başlıca elektronlar, protonlar ve az yüzdede de Helyum, Oksijen ve Demir gibi ağır elementlerden oluşur. Muhtemelen manyetik alanların birleşimi bu tür fırlatımlara nedendir.

Taçküre kütle atılımlarının sıklığı güneşsel etkinliğe bağlıdır. Güneş lekesi minimumunda maksimuma göre his edilir derecede daha enderdirler. Günlük ortalama sıklığı 0,5 olayla 6 olay arasıdır.[1]. Sayıların dağılımı mikyas kanununa uyar.

Güneş'ten bakıldığında Dünyâ, 17.6 " olan bir açıyla görülmektedir. Dünyâ'ya doğru fırlayan sayıdaki TKA'lar, dünyâetkili (Alm. geoeffektiv) diye adlandırılırlar. Dünyâetkili bir TKA, Manyetosfer ve İyonosfer'imizi etkiler. Gündüz tarafında Manyetosfer sıkıştırılırken gece tarafında kuyruk şeklindeki uzantısı daha uzar. Bu sırada büyük miktarda enerji serbest bırakılmaktadır. Bu enerji bunların arasında göze çarpan kutup ışınlarını ortaya çıkarır. TKA'lar yapay uydulara zarar verebilir. Artan elektron yoğunluğundan dolayı İyonosfer'den yansıyan yayınlar etkilenir.

1859'da şiddetli bir Güneş rüzgârı, İsveç ve A.B.D.'de yangınlara yol açmıştı. Atmosfer'deki kuvvetli elektrik akımları telegraf tellerinde akımlar indüklemişti. Şimdi NASA, benzer bir durumda 1 ilâ 2 trilyon Amerikan doları tutarında bir zarar olabileceğini tahmin etmiştir. Bu yıllar için yapılan tahminlere göre 2012 sonuyla 2013 başı arası Güneş rüzgârı tehlikesi artacaktır.

Resim galerisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Nat Gopalswamy, Alejandro Lama, Seiji Yashiro, Steven Nunes, and Russell A. Howard: Coronal Mass Ejection Activity during Solar Cycle 23 [1]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]