Pençik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Pençik, Farsçada beş ve bir anlamına gelen penç ve yek kelimelerinden türemiş, Osmanlı Devleti'inde 1363'ten sonra uygulanmaya başlanmış, savaşlarda elde edilen esirlerin beşte birinin asker olarak istihdam edilmesini ifade eden terimdir.

Pençik usûlü ile istihdam edilmiş askerler önce müslüman ailelerin yanına verilir, daha sonra askeri görevlere atanırlardı.