Pelléas et Mélisande (opera)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Pelléas et Mélisande
Edmund Blair Leighton - Pelleas and Melisande.jpg
Pelleas ve Melisande 2. Perde'de Çeşme Önünde
Ressam:Edmund Blair Leighton
Özgün ismi: Pelléas et Mélisande
Müzik: Claude Debussy
Libretto: Maurice Maeterlinck
Galası: 30 Nisan,1902
İlk gösterim yeri: Opéra-Comique (Salle Favart), París, Fransa
Oyuncular: Arkel: Allemonde Kralı, bas
  • Geneviève: Golaud ve Pelléas'ın annesi, kontralto
  • Golaud: Arkel'in erkek torunu, bariton veya bas-bariton
  • Pelléas: Arkel'in erkek torunu, tenor veya tiz bariton (bariton-martin)
  • Mélisande: soprano veya tiz mezzo-soprano
  • Yniold: Golaud genç oğlu, soprano veya çocuk soprano
  • Doktor: bas
  • Çoban: bariton
  • Sahne dışında denizciler (erkek korosu), hizmetçi kadınlar ve üç dilsiz dilenci

Pelléas et Mélisande Claude Debussy'nin bestelediği 5 perdelik (20 sahnelik) bir opera eseridir. Liberetto Maurice Maeterlinck tarafından kendisi tarafından hazırlanmış olan sembolist janrlı tiyatro oyunu olan Pelléas et Mélisande (oyun)'dan uyarlanarak hazırlanmıştır. Bu opera Claude Debussy'nin bestelediği tek opera eseri olup 20. yüzyıl batı klasik müziğinde önemli bir aşama olduğu kabul edilmektedir.

Bu eserin konusunun ilk işlenişi Dante Alighieri'nin İtalyanca İlahî Komedya eserinde V. Kanto'da bulunmaktadır ve Paolo Malatesta ile onun erkek kardeşinin nişanlısı olan Francesca de Rimini arasındaki trajedik aşk hikayesidir.

Roller[değiştir | kaynağı değiştir]

Mary Garden "Malisande" rolünde 1908
Jean Perier "Pelléas" rolünde


Rol Ses tipi Prömiyerde Roller, 30 Nisan 1903
(Orkestra şefi: André Messager[1])
Arkel, Allemonde Kralı bas Félix Vieuille
Geneviève, Golaud ve Pelléas'in annesi kontralto Jeanne Gerville-Réache
Golaud Arkel'in erkek torunu bariton veya bas-bariton Hector-Robert Dufranne
Pelléas, Arkel'in erkek torunu tenor veya tiz bariton (bariton-martin) Jean Périer
Mélisande soprano veya tiz mezzo-soprano Mary Garden
Yniold, Golaud genç oğlu soprano veya çocuk soprano C Blondin
Doktor bas Viguié
Çoban bariton
Sahne dışında denizciler (erkek korosu), hizmetçi kadīnlar ve uc dilsiz dilenci

Konu özeti[değiştir | kaynağı değiştir]

I. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir orman

Allemonde Kralı Arkel'in torunu olan Prens Golaud bir av sırasında örtmanda yolunu kaybeder. Orada bir kaynak ve çeşme önünde oturan ve çok korkmuş görünüp ağlayan bir genç kız ile karşılaşır. Kızın önündeki kaynak havuzu içinde bir taç bulunmaktadır. Genç kız isminin Melisande olduğunu söyler ama nereden geldiğini aslının ne olduğunu söylememekte ısrar eder. Golaud'yu kaynak havuzundaki tacı çıkarıp almaktan da men eder. Golaud onu karanlık olmadan kendiyle birlikte ormandan ayrılıp gitmeye ikna eder.

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şatoda bir oda

Bir önceki sahnedeki olaydan altı ay geçmiştir. Prens Golaud ile Prens Pellaaş'ın annesi olan Genevieve yaşlı ve nerede ise gözleri kör olan kral Arkel'e bir mektup okumaktadır. Bu mektup Golaud'dan kardeşi Pelleas'a gönderilmiştir. Bu mektupta Golauad, ormanda bulduğu Melisande ile evlendidiğini ama hala da onun hakkında ormandaki kaynakta öğrendiği haricinde hiç yeni bilgisi olmadığını itiraf etmektedir. Kral Arkel'in onun bu evlilik nasıl karşilyacağını bilemediğini ve belki de gayet aksi karşılayıp kendisine çok kızacağını da düşündüğünü de bildirmektedir. Eğer ihtiyar kral bu evliliğin tamamiyle aleyhinde değilse kardeşi Palleas'dan bu mektubun gelişinden üç gün sonra denize bakan kulenin uztunde bir fener ateşi yakmasını ister. Eğer Golaud bu fener ateşini göremezse şatoya hiç gelmeyeceğini ve gemiyel oradan uzaklara gideceğini söylemektedir.

Kral Arkel önceki karısı olmuş olan Golaud'u Prenses Ursule ile evlendirmeyi ve böylece "uzun sürnmuş olan savaşları ve eski nefretler" ortadan kaldırmayı planlamıştı. Fakat kaderin getirdiğine boyun eğip torununun Melisande'ye evlenmesini kabul eder.

Pelleas sahneye girer çok ağlamaklıdır. Yakın arkadaşı olan Marcellus'tan bir mektup almış; onun ölüm döşeğinde olduğunu öğrenmiştir ve Marcellus ölmeden önce arkadaşı Pelleas'ı görüp onunla vedalaşmak istemektedir. Bunun için Pelleas yola çıkmak istemektedir. Fakat Arkel torununa Golhaud'un gelmesi için şatoda beklemesini ister ve Pelleas'ın babasının da şatoda gayet ciddi hasta olarak yattığını ve onun yanından ayrılmaması gerektiğini de ona hatırlatır. Genevieve fener kulesine fener ateşi yakmasını unutnmmasını da Pelleas'a hatırlatır.

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şato'nun önünde

Geneviève ile Mélisande şatonun bahçesinde dolaşmaktadırlar. Melisande şatonun etrafından buluna orman ve bahçelerin çok karanlık olduğunu söyler. Pelleas sahneye gelir. Denize doğru bakarlar ve limandan bir geminin ayrıldığını ve fener kulesinideki fener ateşinin yandığını görürler. Melisande bu geminin denize açılınca batacağı kahanetinde bulunur. Güneş batıp etraf kararır. Genevieve Golaud'un ilk evleliğinden olmuş olan genç oğlu Yniold'a bakmak için oradan ayrılır. Pelleas dik olan merdivenlerden inmesine yardım etmek için Melsisande'nin ellerinden tutmak ister ama Melisande ellerinde çiçek taşıdığını bildirip bu yardımı istemediğini söyler. Pelleas ona ertesi gün oradan ayrılacğini bildirir . Melisande ona neden ayrılacağını sorar.

II. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Park içindeki kaynak ve pınar

Sıcak bir gün. Pelleas Melisande'yi orman içinde çok sevdiği bir mevkiye, "Kör Adam Pınarı"'na getirmiştir. Ahali bu pınar suyunun sağlığa çok yararlı olup körlüğü iyileştireceğine inanmaktadırlar. Fakat ihtiyar kral görmeyi kaybetmeye başlamasından beri ahali bu pınara gelmemkteydiler. Melisanda pınarın yalak duvarı üzerinde yatıp yalak suyunun dibinde ne olduğunu görmeye çalışır. Saçlarını tutan bağ çözülmüştür ve uzun saçları suya erişmiştir. Pelleas onun saçların ne kadar uzun olduğunu görür. Golaud'un oonu bu pınar başında ilk defa onu gördüğünü hatırlar ve Melisande'ye o zaman Galoud'un onu öpmeğe çalışıp çalışmadığını sorar. Melisande bir cevap vermekten kaçınır. Melisande parmağında olan Galoud'un kendine verdiği yüzükle oynamaya başlar ve yüzüğü parmağındna çıkarıp onu havaya atıp tutmaya çalışır. Ama yüzüğü yakalayamadan yüzük şu içine düşer. Pellaeaş yüzüğün kayboluşuna aldırmamasını söyler; ama Malışande yine de kuşkuludur. Pelleas tam bu sırada şato kulesindeki saatin de yüzük tam suya düşmekte iken öğlen onikiyi çaldığını da dikkatini çeker. Mellisande ona Gollaud'ya ne diyeceğini sorar. Palleas "gerçeği" söylemesini tavsiye eder.

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şatoda bir oda

Golaud hasta yatağında yatmaktadır ve Melisande başucundadır. Av yapma sırasında attan düşmüş ve ciddi olarak yaralanmıştır. Bindiği at şato kulesinin saat canının onikiyi çaldığını duyduğu zaman birdenbire saha kalmış ve binicisi olan Golaud'yu üstünden silkip yere atmıştır. Melisade çok üzgündür; şatoya gelme kararının hata olduğunu anlamıştır, kendini hiç iyi hisetmemektedir ve devamlı ağlamaya başlamıştır. Golaud ile birlikte şatodan ayrılmayı istemektedir. Gölaud ona neden kendini bu kadar mutsuz hissetiğini sorar. Melisande bir cevap vermekten çekinir.

Bunun üzerine mutsuzluğun nedeninin Pelleas'ın ona karşı tutumu mu olduğunu sorar. Melisande Pellaeaş'ın kendisinden hoşlanmadığını her tavrı ile gösterdiğini söyler. Ama mutsuzluğunun nedeni onun tutumu olmadığını bildirir. Golead karısına Pelleas'ın tutumuna endişe etmemesini söyler, çünkü Palleas'ın yaşının daha küçük olduğunu ve bu genç yaşından dolayı onun bazan çok acayip tavır ve tutumları olmasının olağan olduğunu açıklar. Melisande şatonun çok kasvetli bir yer olduğundan şikayet eder ve o gün ilk dafa bulutsuz açık bir hava gördüğünü belirtir. Golaud karısına böyle nedenlerle ağlamasının onun yaşına başına yakışmadığını söyler.

Onu teselli etmek için elinden tutar; ama birden Melisande'nin parmağında ona verdiği evlilik yüzüğünün bulunmadığını fark eder. Galaud karısının parmağına bu evlilik yüzüğünü takmamasına gayet çok sinirlenir. Melisande yüzüğü kuuck Yniold'da denizkabukları toplamak için gitmiş olduğu deniz sahilindeki mağaranın önlerinde sahilde kaybettiğini sandığını bildirir. Güneşin batmış olmasına rağmen, Golaud ona hemen bu sahile acele ile gitmesini ve oraya gel gelip sahili suyla kaplamadan bu yüzüğü arayıp bulması için katı bir emir verir. Melisande karanlıkta sahile gitmekten korktuğunu açıklar. Galaud ona Pelleas'ı yanına alarak onunla birlikte gitmesini tavsiye eder .

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir mağara önünde

Kapkaranlık bir gecede Melisande ve yanında Pelleas deniz sahilide bulunan mağara önüne doğru yola çıkarlar. Melisande mağaraya girmekten korktuğunu bildirir. Pelleas ona yüzüğü nerede düşürdüğünü çok ayrıntılı tarif etmesi gereğini açıklar ve o zaman Galeud'un Melisande'nin doğruyu söylediğine inanacağını bildirir. Tam bu sırada bulutlar ayrılır ve ay ışığı mağara önünü aydınlatır. Mağarada üç dilencinin uyumakta olduğu görülür. Pelleas ülkede kuraklık ve açlık olduğu için her tarafın böyle dilencilerle dolu olduğunu bildirir. Onları rahatsız etmek istemez ve ertesi gün tekrar buraya gelip yüzüğü aramayı tavsiye eder.

III. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şatoda bir kule içinde. Kule penceresinin önünden kavisli bir yol geçtiği görülmekte

Melisande şatonun kulesindeki pencere önündedir. Sacclarını taramakta ve bir şarkı söylemektedir. Pelleas pencere önüne gelir. Ertesi gün seyahata çıkacağı için elini öpmek istediği için eline pencereden uzatmasını ister. Pelleas, Melisande'nin şarkkittiği eline yetişemez. Ama Melisande'nin uzun saçları pencereden sarkmıştır; onlara yetişip bu saçları okşayıp öper. Pelleas Melisnade'nin bazılarının bunu göreceğinden dolayı protestolarına rağmen, oyun olsun diye Melisande'nin saçlarını bir ağaca bağlar. Ağaçta bulunun bir güvercin sürüsü etrafta uçuşmaya başlarlar. Melisande Golhaud'un ayak seslerini duyar ve paniğe kapılır. Golhaud Pelleas ile Melisande'nin bu oyunlarını görmüştür anma bunu gençlerin şen şakacılığına atfeder. Pelleas'la birlikte oradan ayrılır.

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şatonun bodrumu girişi

Gölhaud Pelleas'ı şatonun bodrumu girişine götürür. Bu bodrumda şatonun zindanı ve yıllarca suyu durgun kalmış (ve bir "ölü kokusu" veren) bir su depolama havuzu bulunmaktadır. Gölhaud Pelleas'a eğilip bodrumun etrafa iyice bakmasını ve düşmemesi için kendini tutacağını söyler. Pelleas bodrumun havasında hiç hoşlanmamıştır ve ikisi hemn oradan ayrılırlar.

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şatonun bodrum girişinde bir teras

Pelleas bodrumdan çıkıp temiz hava alınca hemen ferahlar. Vakit öğlen olmuştur. Şato kulesinin pencerssi önünde Melisnade ile Geneviève'yi görürler. Golhaud, Pelleas'a bir önceki akşam Melisande ile oynadığı "çocuksu oyunu" tekrarlamamasini söyler. Melisande bir bebek beklemekte ve hayatıın ona bahsettiği bu güzelliği elinden geldiğinde korumak istemektedir.sahhatındeki ani bir değişim bebeğin sağlıgına olumsuz yönde etkiyecek hatta ölümüne yol acabilecektir. Pelleas ile Melisande arasinde bir ilişki olabilaceğini kabul etmiştir. Ama Pelleas'dan hiç kimseye bunu açıkça hissettirmeden bu ilişkiyi daha derinleşmeden hemen kesmesini ister.

4. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Operanın orijinal sahnelenmesinde IV. Perde - mizansen: Ronsin

Şato önünde. Melisande'nin penceresi önünde

Golhaud, kucuk oglu Yniold ile birlikte safakkatn onceki karanlikta oturmaktadir. Golhaud ogluna Pelleas ile Melisande hakkinda sorulara sormaktadir. Oglu daha cocuktur ve babasinin neyi ve neden bu sorularai sordugunu hic anlamamaktair. Yniod'un verdigi ceveplar hic Golhaud'un istedigi cevaplar olmamaktadir. Yniold Pelleas ile Melisande'nin kapinin onunde birbirleriye kavga ettiklerini soyler ve Ynigold'a birgun kendin de babasi kadar buyuk olacagini soylediklerini bildirir. Golhaud, Pelleas ve Melisande'nin eger ikisi Yniold'u yalniz birakirlarsa onun karanliktan korkacagini ve aglamaya baslayacagini dusunerek onu yanalarindan uzaklastirmadiklarin ogrenince sasirir. Yniold bir gun "yagmur yagdigi zaman" Pelleas ile Melisande'nin birbirine opucuk verdigini gordugunu soyler. Golhaud oglununu omzuna kaldirip koyarak onu pencercereden odaya bakmasini saglar. Fakat babasi ciftin ne yaoptigini gordugunu sordugu zaman ciftin ates onunde oturup alevleri sseyerettigini soyler. Sonra babasina kendisini omzundan indirmesini soyler ve indirmezse sesinin yettigi kadar bagirip yardim isteyecegini soyler. Bundan sonra Golhaud oglu ile oradan ayrilir.

İV. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şato içinde bir oda

Palleas, Melisande'ye babası Arkel'in kendini biraz daha iyi hissetiğini ve ondan seyahate çıkmak için izin isteyeciğini bildirir. Melisande ile son buluşmasının "Kör Adam Pınarı" önünde olmasını tertip ettiğini de açıklar.

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Şato içinde aynı oda

Arkel Melisande'ye şatoya ilk geldiği zaman "çok acayip ve şaşkın bir tavırı olduğu ve hemen bir belanın ortaya çıkmasını bekler bir şekilde tutumu olduğu" için ona çok acıdığını ve bunun için kendini affetmesini söyler. Fakat şimdi herşeyin değiştiğini ve "onun ileriyi görme imkanı bulunan bir döneme kapı açtığına" inandığını ifade eder. Melisande'ye kendi öpmesini istediğini söyler.

Bu sırada birden Golaud odaya girer. Alnı kanla kaplıdır ve bunun bir dikenli çalı arasına düştüğü için olduğunu açıklar. Melisande kocasının alnından kanları temizlemeye yeltenince karısına kendisine dokunmamasını ihtar eder. Kendisine kılıcının getirilmesini ister. Bir köylü daha açlıktan ölmüştür. Golaud karşişnin titremekte olduğunu görünce ona karısını bir kılıçla öldürmeyeceğini söyler. Arkel "Melisande'nin gayet masum olduğu onun gözlerinden anlaşılmakta" deyince onunla alaya başlar. Melisande'ye göslerini kapamasını emreder ve "eğer gözlerini kapamazsan ben onları nasıl uzun zaman kapabileciğimi bilirim" diye onu tehdit eder. Melisande'ye kendinden nefret ettiğini söyler ve onu saçlarından tutatrak odanın bir tarfından diğer tarafına sürükler. Sonra odadan ayrılır.

Oğlunun ayrılmasından sonra Arkel oğlunun sarhoş olup olmadığını Melisande'ye sorar. Melisande onun sarhoş olmadığını söyler; sadece hareketlerinin artık karısını hiçbir şekilde sevmediğini gösterme olduğunu söyler. Arkel buna karşılık olarak "Eğer Tanrı olsaydım insanların kalplerine acırdım" diye cevap veririr.


3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Park içindeki pınar

Yniold kayalar arasında sıkısık kalmış altın topunu almak için topun üstünde bulunan bir tas parçasını kaldırmaya çalışmaktadır. Hava kararmaktadır ve bir koyun sürüsünün devamlı melemesini ve birden melemeyi kestiklerini duyarlar. Çoban bunun nedeninin koyunlarin kendi akşam ağılına gitmeyen bir patikaya girdiklerini anladığından olduğunu açıklar. Fakat Yniold ile çobanın o geceyi nerede geçirecekleri sorusuna çoban cevap vermez. Yniold ve kendisiyle konuşacak başka bir bir kişi bulmak için çobanın yanından ayrılır.

4. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

Aynı mevki

Pelleas pınar önüne yalnızbaşına gelir. Melisande ile çok derin bir şekilde bağlantı kuracağından endişe etmektedir ve bunun sonuçlarının kötü olacağından korkmaktadır. Oradan hemen ayrılmasının daha uygun olacağını bilmektedir ama Melisande'yi son bir daha görmek ve şimdiye kadar kendine sakladığı ona karşı beslediği hisleri ona açıklamak istmektedir.

Melisande gelir. Şatodan Gölhaud'a hiç hissettirmeden ayrıldığını sanmaktadır. Önce Palleas'a karşı soğuk ve uzak davranır. Fakat Palleas uzun bir seyahate çıkıp şatodan uzun müddet uzaklaşacağını söyleyince Melisande daha ona çok daha yakın davranmaya başlar. Palleas ona aşık olduğunu itiraf edince Melisande de Pelleas'ı ilk defa gördüğünden beri ona gönülünü kaptırdığı itiraf eder.

Pelleas uzaktan şato kapılarainin akşam gelmesiyle kapandığını duyar. O gece için şato dışında kalmışlardır. Melisande bunda bir hayır olduğunu düşündüğünü söyler. Pelleas artık ne olacaksa olmasını kabullenmiştir. Melsande ile Pelleas kucaklaşıp öpüşmeye başlarlar. Fakat iki öpücükten sonra birden ağaç gölgeleri arasında birinin bulunup kendilerini gözlediğini hissederler. Bu ağaç arkasında saklanıp çiftin ne yapacağını gözlemekte olan Gölhaud'dur. Gölhaud hemen gelerek kendini savunmadan yoksun olan Pelleas'a kılıcı ile hücum edip onu öldürür. Melisande'de de bir kılıç darbesi ile yaralanır. Ölmekte olan Pelleas'a kocasının önü öldürme girişimine karşı koyacak cesareti olmadığını bildirerek ormanda ağaçlar arasında kaçmaya koyulur.

V. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

Operanın orijinal sahnelenmesinde 5. Perde'den görüntü. Mizansen:Lucien Jusseaume

Şato içinde bir oda

Melisande çocuğuna doğum yaptıktan sonra hasta yatağında uyumaktadır. Doktor, Goluad'ya Melisande'nin yarasına rağmen sıhhatinin ciddi bir tehlikede olmadığını bildirmiştir. Golaud onu öldürmeye çalıştığı için büyük suçluluk duygusu içindedir; karısını bu öldürme girişimine hiçbir gerekçe olmadığını ve Palleas ile Melisande'nin öpüşmesinin sadece bir kızkardeşin erkek kardeşini öpmesinden ileri gitmediğine inandığını bildirir.

Melisande uyanıp gözlerini açar; odada bir pencerenin açmasını ister ve böylece güneş batımını görebileceğini açıklar. Golaud karısı ile yalnız olarak konuşmak istediği için doktor ve Arkel'in odadan ayrılmalarını ister. Golaud bütün bu gelişmelerden kendini mesul tuttuğunu açıklar ve Melisande'den kendini affetmesine yalvarır. Fakat Golaud Melisande'den Pelleas'a karşı bir aşk duyduğunu itiraf etmesini de istemektedir. Melisande bunun doğru olmadığını kendinin böyle bir askdan masum olduğuna ısrar eder. Fakat Golaud bu itiraf isteğinde devamlı olarak ısrar etmektedir.

Arkel ve doktor odaya geri girerler. Arkel oğlu Golaud'a bu ısrarından vazgeçmesini söyler yoksa zaten zayıf düşmüş olan Melisande'yi öldürebileceğini ihtar eder. Golaud "ben zaten onu yaralıp öldürdüm" cevabını verir.

Arkel, Melisande'nin kolları arasna yeni doğurmuş olduğu kız bebeğini verir. Fakat Melisande kız bebeğini kolları arasında tutup kaldıramıyacak kadar zayıftır. Bebeğinin hiç ağlamadığından da kuşkuludur ve bebeğinin çok çekilmez bir hayatı olacağnı bildirir. Birden onları kimin çağırdığı bilinmemekle beraber, oda hizmetçi kadınlarla dolar. Melisande sesizce hayatına veda edip bu dünyadan ayrılır. Onun ölümü esnasında hizmetçilerin hepsi dizleri üzerine çökerler. Arkel hıçkırıklarla ağlamaya başlayan Golaud'yu teselliye çalışır.

Önemli müziksel parçalar[değiştir | kaynağı değiştir]

I. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Je ne pourrai plus sortir de cette forêt... Dieu sait jusqu'où cette bête m'a mené... (Golaud - Mélisande)
  • Pourquoi pleures-tu ? (Golaud - Mélisande)
  • Qu'est-ce qui brille... (Golaud - Mélisande)
  • Oh ! vous avez déjà des cheveux gris... (Mélisande - Golaud)

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Voici ce qu'il écrit à son frère Pelléas (Geneviève)
  • Je n'en dis rien (Arkel - Geneviève)
  • Il avait toujours suivi mes conseils... (Arkel)
  • Grand-père... (Pelléas - Geneviève - Arkel)

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Il fait sombre dans les jardins (Mélisande - Geneviève - Pelléas)
  • Il est temps de rentrer... (Geneviève - Mélisande - Pelléas)
  • Ne fais pas de bruit... (Golaud - Yniold)

II. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Orkestra icin Interlüd I,

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ah ! ah ! tout va bien... (Golaud)
  • Voulez-vous un peu d'eau... (Mélisande - Golaud)
  • Voyons; sois raisonnable, Mélisande. Que veux-tu que je fasse ?... (Golaud - Mélisande)
  • Tiens, où est l'anneau... (Golaud - Mélisande)

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Oui, c'est ici (Pelléas - Mélisande)
  • Vous ne savez pas... (Pelléas - Mélisande)
  • Orkestra icin Interlüd II

III. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mes longs cheveux... (Mélisande)
  • Holà ! Holà ! ho... (Pelléas - Mélisande)
  • Il fait beau cette nuit... (Mélisande-Pelléas)
  • Je me penche... (Mélisande - Pelléas)
  • Je ne te donne pas ma main... (Mélisande - Pelléas)
  • Je vois une rose... (Mélisande - Pelléas)
  • Je les tiens dans mes mains... (Pelléas - Mélisande)
  • Je les noue aux branches du saule (Pelléas - Mélisande)
  • Que faites vous ici ? (Golaud)

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Prenez garde... (Golaud - Pelléas)

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ah ! je respire enfin... (Pelléas)
  • Oui elles se sont réfugiées (Golaud)
  • Orkestra icin Interlüd III

4. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Viens, nous allons nous asseoir ici (Golaud - Yniold)
  • Pelléas et petite-mère... (Golaud - Yniold)

IV. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Où vas-tu ?... (Pelléas - Mélisande)

2. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Maintenant que le père de Pelléas est sauvé (Arkel)
  • As-tu peur de mes vieilles lèvres... (Arkel - Mélisande - Golaud)
  • Une grande innocence... (Golaud)
  • Ne mettez pas votre main à la gorge (Golaud - Arkel - Mélisande)
  • Si j'étais Dieu j'aurais pitié du cœur des hommes (Arkel)
  • Orkestra icin Interlüd IV

3. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Oh ! cette pierre est lourde (Yniold - Le Berger) ###

4. Sahne[değiştir | kaynağı değiştir]

  • C'est le dernier soir... (Pelléas - Mélisande)
  • Nous sommes venus ici... (Mélisande - Pelléas)
  • Tu ne sais pas pourquoi... (Pelléas - Mélisande)
  • Où es-tu ?... (Pelléas - Mélisande)
  • Quel est ce bruit ?... (Pelléas - Mélisande)
  • Ecoute ! (Pelléas - Mélisande)
  • Oh ! oh ! Je n'ai pas de courage ! (Mélisande

V. Perde[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ce n'est pas de cette petite blessure (Le Médecin - Arkel - Golaud - Mélisande)
  • Comment te trouves-tu ? (Arkel - Mélisande - Golaud)
  • Mélisande, as-tu pitié de moi ? (Golaud - Mélisande)
  • Où es-tu ? Mélisande ! (Golaud - Arkel - Mélisande)
  • Qu'y a-t-il ? (Golaud - Doktor - Arkel)
  • Qu'y a-t-il ? (Doktor - Arkel)

Enstrümantasyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Orijinal partisyon notalarına göre orkestrada şu çalgılara bulunması gereklidir:

Seçilmiş ses ve görüntü kayıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Audio CD[değiştir | kaynağı değiştir]

Orkestra şefi Tarih Stüdyo ve canlı Pelléas Mélisande Golaud Arkel Yniold Geneviève Marka
Roger Désormière 1941 Studyo Jacques Jansen Irène Joachim Henri Etcheverry Paul Cabanel Leila Ben Sedira Germaine Cernay EMI Group
Emil Cooper 1945 Metropolitan Opera Martial Singher Bidu Sayao Lawrence Tibbett Alexander Kipnis Lillian Raimondi Margaret Harshaw
Ernest Ansermet 1952 Studyo Pierre Mollet Suzanne Danco Heinz Rehfuß André Vessières Flore Wend Hélène Bouvier Decca
Désiré-Emile Inghelbrecht 1952 Théâtre des Champs-Elysées, Paris Camille Maurane Suzanne Danco Maurice de Groote André Vessières Marjorie Westbury Christiane Gayraud Institut National de l'audiovisuel
Jean Fournet 1953 Studyo Camille Maurane Janine Micheau Michel Roux Xavier Depraz Annick Simon Rita Gorr Philips
Herbert von Karajan 1954 RAI Roma Ernst Haefliger Elisabeth Schwarzkopf Michel Roux Mario Petri Graziella Sciutti Christiane Gayraud
André Cluytens 1955 Bayerischer Rundfunk Pierre Mollet Janine Micheau Henri Etcheverry Pierre Froumenty Jeanne Roland Agnès Disney
André Cluytens 1956 Studyo Jacques Jansen [[Victoria de los Ángeles Gérard Souzay Pierre Froumenty Françoise Ogéas Jeannine Collard Testament
Désiré-Emile Inghelbrecht 1962 Théâtre des Champs-Elysées, Paris Jacques Jansen Micheline Grancher Michel Roux André Vessières Françoise Ogéas Solange Michel Naive
Jean Fournet 1962 Teatro Colón, Buenos Aires [[Pierre Mollet Victoria de los Ángeles Julien Haas Joseph Rouleau Ulga Chelavine Solange Michel
Ernest Ansermet 1964 Studyo Camille Maurane Erna Spoorenberg George London Guus Hoekman Rosine Brédy Josephine Veasey Decca
Lorin Maazel 1969 RAI Roma Henri Gui Jeannette Pilou Gabriel Bacquier Nicola Zaccari Adriana Martino Anna Reynolds
Jean-Marie Auberson 1969 Grand Théâtre de Genève Eric Tappy Erna Spoorenberg Gérard Souzay Victor de Narké Anne-Marie Blanzat Arlette Chédel Claves
Pierre Boulez 1970 Studyo George Shirley Elisabeth Söderström Donald McIntyre David Ward Anthony Britten Yvonne Minton Sony
Rafael Kubelik 1971 Bayerischer Rundfunk Nicolai Gedda Helen Donath Dietrich Fischer-Dieskau Peter Meven Walter Gampert Marga Schiml Orfeo
Herbert von Karajan 1978 Studyo Richard Stilwell Frederica von Stade José van Dam Ruggero Raimondi Christine Barbaux Nadine Denize EMI Group
Serge Baudo 1978 Studyo Claude Dormoy Michèle Command Gabriel Bacquier Roger Soyer Monique Pouradier-Duteil Jocelyne Taillon RCA
Armin Jordan 1979 Studyo Eric Tappy Rachel Yakar Philippe Huttenlocher François Loup Colette Alliot-Lugaz Jocelyne Taillon Erato
Claudio Abbado 1986 La Scala, Milano Kurt Ollmann Frederica von Stade John Bröcheler Nicolai Ghiaurov Patrizia Pace Glenys Linos
John Carewe 1988 Studyo Malcolm Walker Eliane Manchet Vincent Le Texier Peter Meven Christian Fliegner Carol Yahr Pierre Verany
Charles Dutoit 1990 Studyo Didier Henry Colette Alliot-Lugaz Gilles Cachemaille Pierre Thau Françoise Golfier Claudine Carlson Decca
Claudio Abbado 1991 Studyo François Le Roux Maria Ewing José van Dam Jean-Philippe Courtis Patricia Pace Christa Ludwig Deutsche Grammophon
Jean-Claude Casadesus 1996 Opéra de Lille Gérard Théruel Mireille Delunsch Armand Arapian Gabriel Bacquier Françoise Golfier Hélène Jossoud Naxos
Bernard Haitink 2000 Théâtre des Champs-Elysées Wolfgang Holzmair Anne Sofie von Otter Laurent Naouri Alain Vernhes Florence Couderc Hanna Schaer Naive

DVD'ler[değiştir | kaynağı değiştir]

Müziksel Yapımcı Mizansen Yapımcısı Tarih Pelléas Mélisande Golaud Arkel Yniold Geneviève
John Eliot Gardiner Pierre Strosser 1987 François le Roux Colette alliot-Lugaz José van Dam Roger Soyer Françoise Golfier Jocelyne Taillon
Pierre Boulez Peter Stein 1992 Neill Archer Alison Hagley Donald Maxwell Kenneth Cox Samuel Burkey Penelope Walker
Andrew Davis Graham Vick 1998 Richard Croft Christiane Oelze John Tomlinson Gwynne Howell Jake Arditti Jean Rigby
Franz Welzer-Most Sven-Eric Bechtof 2004 Rodney Gilfry Isabel Rey Michael Volle László Polgár Eva Liebanu Cornelia Kallisch
Bertrand de Billy Laurent Pelly 2009 Stéphane Degout Natalie Dessay Laurent Naouri Philip Ens Beate Ritter Marie-Nicole Lemieux
John Eliot Gardiner Stéphane Braunschweig 2009 Phillip Addis Karen Vourc'h Marc Barrard Markus Hollop Dima Bawab Nathalie Stutzmann

Dipnotları[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Listenin kaynağı Budden, Julian: The Operas of Verdi (Cassell), Cilt 3, say. 416, say.430

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]


Dışsal bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons'ta
Pelléas et Mélisande (opera) ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunmaktadır.