Kontralto

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ses türü
Kadın sesleri
Soprano
Mezzo-Soprano
Kontralto

Erkek sesleri

Kontrtenor
Tenor
Bariton
Bas

Kontralto, klasik müzikte kadın seslerinin en kalını (en derini) ve böyle sesi olan kadın şarkıcı, Kalın Alto. Kontraltolar en düşük ses aralığına sahip olan kadın şarkıcılardır. Öyle ki, ses aralıkları tenor ve Mezzo-Soprano arasındadır. Sesleri genellikle orta Do'nun altındaki Fa (Bilimsel notasyona göre F3) ile orta Do'dan sonraki ikinci Sol (G5) arasındadır; fakat bazı sesler, orta Do'nun altındaki Mi'ye (E3) kadar inip, yine orta Do'dan yukarıdaki Si-bemol'e (B♭5) kadar çıkabilir.

Bu İtalyanca terim bazı müzik araçlarının ses genişliğini belirtmek için de kullanılır. 1855'te yapılan, viyolaya benzer, geniş boyutlu ve kalın sesli müzik aracı da bu adla anılır.[1]

Terminoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Diğer müzik türleri ses kategorilendirme sisteminden yoksun olduklarından, "kontralto" terimi sadece klasik müzik ve operatik konsept içerisinde kullanılır. Hattâ, günümüzdeki operada bile kontraltolar genellikle mezzo-soprano olarak anılır; çünkü genele bakıldığında, her iki ses türü de birbirinin ses aralığına erişebilir. Bunun dışında, kontralto terimi sadece kadınlar için kullanılır. Aynı ya da daha yükses ses aralığına sahip erkekler için kontrtenor terimi kullanılmaktadır. Ayrıca, kontralto ve alto terimleri eşanlamlı değildir. Alto, sadece koroda ve genel olarak diğer müzik türlerindeki bayan sesi olup, kontralto teriminin içerdiği: ses aralığı, ses tınısı, ses çevikliği ve ses ağırlığı gibi faktörler bâbında bize bir bilgi vermez.

Ünlü kontraltolar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ İlköğretim ansiklopedi syf.179