Maxime Weygand
| Maxime Weygand | |
|---|---|
 |
|
| Doğum | 21 Ocak 1867 Brüksel, Belçika |
| Ölüm | 28 Ocak 1965 (98 yaşında) Paris, Fransa |
| Bağlılığı |  Fransa |
| Hizmet dalı | Fransa Kara Kuvvetleri |
| Hizmet yılları | 1887–1935 1939–1942 |
| Rütbesi | Général d'armée |
| Savaşları/Çatışmaları | I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı *Fransa Savaşı |
| Madalyaları | Grand cross of the Légion d'honneur Virtuti Militari (2. Sınıf) |
Maxime Weygand, (21 Ocak 1867, Brüksel-28 Ocak 1965, Paris), Fransız general.
Biyografi[değiştir]
Brüksel'de gayrimeşru bir çocuk olarak dünyaya geldi, Saint-Cyr Askeri Akademisi'ni başarıyla bitirdi. I. Dünya Savaşı'nda Mareşal Ferdinand Foch'un kurmay başkanı ve en yakın yardımcısıydı (1914-1923). 1916'da tuğgeneralliğe yükseldi. Polonya-Sovyet Savaşı sırasında askeri danışman olarak Polonyalılar'ın yanına gönderildi (1920), sonra Fransa'nın Suriye Yüksek Komiserliğine atandı (1923). 1930'da Genelkurmay başkanı oldu, 1935'te emekliye ayrıldı.
1939'da yeniden göreve çağrıldı ve Beyrut'a gönderildi; II. Dünya Savaşı sırasında Fransız orduları yüksek komutanlığını kabul etti (mayıs 1940), durumu düzeltemeyince mütareke tavsiye etmek zorunda kaldı. Philippe Pétain'in savunma bakanı iken (haziran-eylül 1940) Vichy Hükümeti'nin genel temsilcisi olarak Cezayir'e gönderildi ve orduyu Nazi Almanyası'nın yanında savaşa hazırlamaya girişti (1940-41). Erwin Rommel'in kuvvetlerine mühimmat ve ekipman yardımı yaptı. Kasım 1941'de Adolf Hitler'in isteği ile geri çağrıldıktan sonra Gestapo tarafından tutuklandı (1942) ve savaşın sonuna kadar Almanya'da enterne edildi.
Mayıs 1945'te Fransa'ya dönünce işbirlikçi olmakla suçlanarak Yüksek Adalet Divanı'na verildi ve mayıs 1946'ya kadar tutuklu kaldı. 1948'de, kendisine yöneltilen bütün önemli suçlamalara karşı takipsizlik kararı aldı.
Weygand birçok kitap yazdı; Mémoires (Anılar) [1953-1957] bunlar arasındadır.
