Lockheed X-7

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
X-7 USAF.jpg

Lockheed X-7, ramjet motorları ve füze yönlendirme teknolojisi testleri için üretilmiş insansız test aracı. Bir B-29 veya B-50 Superfortress bombardıman uçağının kanat altından fırlatılarak kullanılmaktaydı. Ateşleyici fırlatmadan sonra devreye girmekte ve aracı 1,625 km/saat (1,000 mil/saat) hıza ulaştırmaktaydı. Daha sonra ateşleyici araçtan ayrılmakta, göde altında bulunan ramjet motoru devreye girmekteydi. X-7'nin yere inişi bir paraşüt ayrdımıyla yapılmaktaydı. Araç, elde edilen maksimum 4640 km/sa / Mach 4.31 (2,881 mil/sa) hız ile araç, döneminin en hızlı hava soluyan aracı olmayı başarmıştı. Toplam 130 X-7 uçuşu, Nisan 1951 ile Temmuz 1960 arasında gerçekleştirildi.

Teknik özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mürettebatı: yok
  • Ana uzunluğu: 9.98 m
  • Kanat açıklığı: 3.66 m
  • Yüksekliği: 2.1 m
  • Yüklü ağırlığı: 3,600 kg
  • Motoru:
    • 1× Alleghany Ballistics Laboratories X202-C3 Katı Yakıtlı Roket Motoru
    • Ramjet
  • Gücü: 6 ,150 hp (4,590 kW)
  • Azami hızı: 4.31 Mach 4,640km/s
  • Uçuş yüksekliği:32,317 m

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Q-5/AQM-60