Larisa Latynina

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Larisa Latynina
Kişisel bilgiler
Tam isim Larisa Semyonovna Latynina
Ülke  Sovyetler Birliği
Doğum tarihi 27 Aralık 1934 (1934-12-27) (79 yaşında)
Doğum yeri Kherson, Ukrayna SSC, Sovyetler Birliği
Kariyer bilgileri
Emeklilik 1966

Larisa Semyonovna Latynina (d. 27 Aralık 1934) Sovyet jimnastikçi. 1956 ve 1964 yılları arasında Sovyet takımı ile 4 tane, bireysel ise 14 olimpiyat madalyası kazanmıştır. Toplamda kazandığı 18 madalya ile 2012'ye kadar en fazla olimpiyat madalyası kazanan sporcu rekorunu 48 yıl elinde tutmuştur. ABD'li yüzücü Michael Phelps kendisinin en fazla madalya rekorunu kırmış olsa da en fazla bireysel olimpiyat madalyası kazanma rekoru (14) hala kendisine aittir.

Latynina, Sovyetler Birliği'nin jimnastikteki başarısına katkıda bulunan isimlerden biri olarak bilinir.[1] 1966 yılında sporu bıraktıktan sonra Sovyetler Birliği takımının koçluğunu yapmıştır. 1977'de bu görevivini bırakana kadar Sovyet takımı onun koçluğunda 1968, 1972 ve 1976 Olimpiyatlarında takım altın madalyasını kazanmıştır.[2]

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Latynina, 1956 Yaz Olimpiyatlarında, Macaristan'dan Ágnes Keleti'yi geçerek bireysel genel toplamda altın madalya aldı.Sovyet takımı ile de olimpiyat şampiyonu olan sporcu alet finallerinde yer hareketleri (Keleti ile birlikte) ve atlama masasında altın madalya aldı. Latynina asimetrik paralelde gümüş madalya ve daha sonra oimpiyat programından çıkarılmış olan taşınabilir alet finallerinde Sovyet takımı ile bronz madalya aldı.

1958 Dünya Artistik Jimnastik Şampiyonasına dört aylık hamile ile iken katılan Latynina altı şampiyonluğun beşini kazandı. Sadece yer hareketlerinde gümüş madalya aldı. Latynina, 1960 Yaz Olimpiyatları'nın favorisiydi.[2] Olimpiyatlarda genel toplam, takım finalleri ve yer hareketlerinde şampiyon olan sporcu, asimetrik paralel ve denge aletinde gümüş, atlama masasında ise bronz madalya kazandı.

Latynina, 1962 Dünya Artistik Jimnastik Şampiyonası'nda genel toplamda Věra Čáslavská önünde altın madalya aldı. Son olimpiyat ve dünya şampiyonu olan sporcu 1964 Yaz Olimpiyatları'nda Čáslavská'ya geçilecekti. Latynina olimpiyat kariyerine takım finalleri ve yer hareketleri'ni üç olimpiyat üst üste kazanarak 2 altın madalya daha ekleyecekti.Diğer aletlerde bir gümüş ve iki bronz alan Sovyet jimnastikçi dokuzu altın olmak üzere toplamda on sekiz olimpiyat madalyasına ulaştı. Olimpiyatlarda katıldığı neredeyse tüm disiplinlerde madalya alan sporcunun madalya alamadığı tek yarışma 1956 olimpiyatlarında denge aleti finaliydi. Latynina o finalde dördüncü olmuştu.

Latynina'nın dokuz altın madalyası onu Birden fazla altın Olimpiyat madalyası kazananlar listesi'nde Michael Phelps'in ardından (18 altın madalya); Mark Spitz, Carl Lewis ve Paavo Nurmi ile birlikte ikinci sıraya yerleştirmiştir. 1964 yılından 2012'ye kadar bireysel ya da takım olarak herkesten fazla olimpiyat madalyası kazanan sporcu oydu.[3] Latynina en fazla olimpiyat madalyası kazanan kadın sporcu ve en fazla olimpiyat madalyası kazanan kişi unvanını alan tek kadın sporcudur. Ayrıca artistik jimnastik sporunda ikiden fazla genel toplam olimpiyat madalyası alan ve ikiden fazla kez alet finalini kazanan (yer hareketleri - 3 kez) tek sporcudur.Ayrıca Dünya Şampiyonası ya da olimpiyat oyunlarında tüm branşları kazanan üç kadın sporcudan biridir. (Dünya şampiyonasında) Olimpiyatlarda takım genel toplam ve alet finallerinde altın madalya alan tek kadın jimnastikçidir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Legendary Olympians". CNN. August 19, 2008. http://www.cnn.com/2008/SPORT/07/07/oly.olympians/index.html. 
  2. ^ a b Nick Zaccardi; Gennady Fyodorov (July 10, 2012). "With her all-time record set to fall, little-known Latynina looks back". Sports Illustrated. http://sportsillustrated.cnn.com/2012/olympics/2012/07/10/larisa-latynina-michael-phelps-olympic-medals-record/index.html?eref=sircrc. Erişim tarihi: July 10, 2012. 
  3. ^ Wallechinsky, David; Jaime Loucky (2008). The Complete Book of the Olympics: 2008 Edition. Aurum Press. ss. 702. ISBN 978-1-84513-330-6.