Kuytul, Turhal

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara


Kuytul
—  Köy  —
Tokat
Tokat
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
İl Tokat
İlçe Turhal
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 550
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 356
İl plaka kodu 60
Posta kodu 60300
İnternet sitesi: [2]

Kuytul, Tokat ilinin Turhal ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

KÖYÜMÜZ HAKKINDA

İNCELEMESİ

Kuytul Köyü’nün yeri ,eskiden rum diyarı olarak söylenmektedir.Hacı Bektaşi Veli’nin Horasan’dan Rum diyarına atmış olduğu Çelik taşın Keçeci Köyü’ne düştüğü yıllarda kurulduğu söylenmektedir.Kuytul Köyü’nün kuruluşu ile ilgili kesin bir tarih yoktur.Ancak 1400 ile 1600 yılları arasında kurulduğu söylenmektedir.

Köyün kuruluşunu kapsayan 1500 ile 1600 yılları arasında ilk olarak ;bu günkü Kuytul Köyü’nü temsil eden İmamgiller Kabilesi Karkın Köyünden ,Hamza oğulları kabilesi Karakuş’tan ,Yandım oğulları kabilesi Amasya’ya bağlı Sarıalan Köyünden ,Toplar Kabilesi Zile’nin Maşat ovasından gelmişlerdir.Soyadı Kaya ,Çelik ve Bolat Kabileler ise Köyün yerlisi olarak bilinmektedir.

EKONOMİK HAYAT

A)GEÇİM ŞARTLARI:

Köyün geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır.Hayvancılık ;diğer tarımsal faaliyetlere göre biraz daha ileri düzeydedir.Bunda köyün coğrafi yapısının dağlık oluşu ,toprak üretimine elverişli olmaması gelmektedir. Hayvancılıkta tam olarak yaygın değildir.Köyün besicilik yapan hane sayısı köyün %25- 30 ‘u civarındadır.Buda bir köy için çok az bir rakamdır.Köy halkı bunların dışında geçimini orman ürünlerinden de sağlamaktadır.

Tarım alanında ekilen ürünlerden ürün satışı yok denecek kadar azdır.Köy halkı sadece kendi ihtiyaçları için üretim yapmaktadır.Köyde yetişen tarım ürünleri mercimek ,buğday ,arpa ve çok azda olsa şeker pancarıdır.

Hayvancılık alanında dağlık yapıya uygun olarak keçi yetiştirilir . Keçiden elde edilen süt,yağ ,peynir ve çökelek satımının geçim koşullarına katkıda bulunduğu öğrenilmiştir.

Köyde ticaret işleri çok azdır.Ticaretle uğraşan kişilerin sayısı 5-10 kişi arasında değişmektedir.

Geçim şartların katkıda bulunan dağlardan toplanan kızılcık (zuval) ,kuşburnu ,salyangoz ve ıhlamurun yanı sıra kendi bağ ve bahçelerinde yetiştirip ürünlerini sattıkları ceviz ve mahlep bitkileri de önemli maddi kaynak sağlar.

B)ÇALIŞMA DURUMLARI:

Köy halkında bazıları da köy içi yakın çevre ve İstanbul’da çalışarak kazanç sağlamaktadırlar.Ayrıca halkın bütünü tarımsal alanda kendi işlerinde çalışırlar.Köyde iş imkânlarının kısıtlı olmasından dolayı çareyi okumakta gören gençler doktor,mühendis,maliye uzmanı,öğretmen,polis,subay,sağlık memuru,hemşire,ebe,hizmetli,gibi çeşitli meslek dallarında devlet dairelerinde halen çalışmaktadırlar.

C)EKONOMİK POTANSİYEL:

Alım satım işi olarak ;Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ,kavak ve enkaz alım satımları yapılmaktadır.Özel yapılmış eşya olarak Pazar sepeti,çalı süpürge,yaba,dirgen yapıldığı;devlet tarafından açılan halı dokuma kurslarında dokunan halıların halkın bütçesine önemli katkıda bulunduğu bilinmektedir.

D)ÇEVREDEKİ YABANİ BİTKİ ÖRTÜSÜNÜN İSİMLERİ:

Yaprak,yabani fındık,elma,armut,kızılcık,kuşburnu,ahlat,acık, ve acı kirazın yetiştiği bilinmektedir

E)HALKIN ZİRAİ MÜCADELEDE KENDİ KULLANDIĞI YÖRESEL YÖNTEMLER:

Tomurcukların yanmaması için duman tüttürülmesi ,korkulukların dikilmesi,küsen meyveler için özel usuller kullanılır. Küsen meyveler için ağaçlar içinde;balta ile ağacın yanına gidilip balta kaldırılıp indirilirken ağaca ;gelecek yıl meyve vermezsen şart olsun seni keserim diye şartlanma yapıldığı söylenmektedir.

Kuytul köyü kuzeyde Boğalı Dağlarının devamı olan dağlar ile Topçam dağlarının devamı olan Boyrazlık Dağları arsındaki dar bir vadide kurulmuş ve dört yönü kapalı olduğundan Kuytul adı verilmiştir.Bundan başka bir adı olmadığı öğrenilmiştir.Halk arasında Kuytu ya da Gultu olarak söylenmektedir.

Kuytul Köyü 101 hane olup şu anda bunlardan 61 tanesi doludur.Köyün 2006 senesinde yapılan nüfus sayımına göre nüfusu 347’dir.Son zamanlarda geçim şartlarının kısıtlılığından dolayı göç olayı Kuytul Köyünü’de etkilemiştir.Genelde halk Turhal ,İstanbul,Ankara,İzmir'e göçmektedir.Bu göçlerden dolayı her geçen gün köyün nüfusu azalmaktadır. F) EVCİL VE YABANİ HAYVANLAR

Evcil hayvan olarak büyükbaş,küçükbaş,kümes hayvanları ,kedi ve köpek gibi hayvanlar ,yük ve binek hayvanı olarak eşek beslenir.Kümes hayvanlarından tavuk ,hindi ,ördek ve kaz; büyükbaş olarak manda,inek,öküz ve manda ;küçük baş olarak ta keçi ve koyun yetiştirilir.

Köyde süt vermeyen hayvanlar için ısırgan bitkisinin kaynatıldığı ve suyunun içirildiği,yaş kuşburnu sopasının hamile ineklere düşük yaptırdığı için vurulmaması,kaybolan hayvanlar için okutularak bir bıçakla kurt ağzı bağlatmak usulünün halen uygulandığı ,nazar değmesin diye ayet okunarak muska yapıldığı ,ayrıca mavi boncuk ve nal parçasının birlikte takıldığı bunun yanında hayvanlara kelek(koyun-kuzu keleği-bödöm kelek),çan(keçiler),zil(oğlak ve tosunlara) takıldığı anlatılmaktadır.

Büyükbaş hayvanlardan ineğin yavrusuna buzağı ,buzağıların bir yaşında olanına yaşar ,yaşarın bir yaş büyüğüne de erkekse tosun dişiyse düve ,tosunun bir yaş büyüğüne öküz denilmektedir.Mandanın yavrusuna balak , balağın büyüğüne ise comba denilmektedir.Ayrıca mandaya halk arasında kömüş de denilir.

Küçükbaş hayvanlardan koyunun yavrusuna kuzu,kuzunun bir yaş büyüğüne toklu,toklunun bir yaş büyüğü dişilere şişek denir.Keçinin yavrusuna oğlak ,oğlağın bir yaş büyüğüne çebiş,çebişin bir yaş büyüğü erkek hayvana seyis denir.

Bölgede yaşayan yabani hayvanlar kurt,domuz,tilki,tavşan,kirpi,sincap ve sansardır.Yabani hayvan avlamak için köy dışından birçok vatandaşımız köye gelmektedir.

Ayrıca fındıcakta doğup gelen kuzey- doğu kolu ve keçeci köyünden doğan doğu kolu ırmak köyün içinden geçmekte bu ırmakta bol miktarda balık bulunmakta köy halkı ve dışarıdan gelenler bu derede balık avlamaktadırlar.

G)TARIMDA GEÇMİŞ YILLARDA VE GÜNÜMÜZDE KULANILAN ARAÇLAR:

Tarım işlerinde halk geçmişte;kağnı,saban,seten,yaba,dirgen,döven,tığ makinesi,kızak ,orak,tırpan,ellik,tırmık,çıkrık,el değirmenleri,su değirmenleri gibi şimdi geçerliliğini kaybetmiş ve antika özelliğini kazanmış aletleri kullanmakta idi.Günümüzde değişen teknolojiye Kuytul’un tarımı da ayak uydurdu.Öküzler yerine traktör,kağnı yerine römork, döven yerine patoz ,su değirmeni yerine elktrikli değirmenler gibi teknolojik makineler kullanılıyor.


ÖRF ADET VE GELENEKLER DÜĞÜN TÖRENLERİ

SÖZ KESME

Evlenecek gençlerin ana babası önceden haberleşir.Erkek tarafı kız tarafına konuk olur.Kız istemeye köyde sözü geçen genellikle yaşlı ve bilgili kişiler götürülür.Dünürlük yapılır ve kız verilecek ise iş söz kesmeye gelir.Bu işi topluluk yapar.Ortaya bir seccade serilir .Kız babası ile oğlan babası seccadeye diz çökerler Topluluktan en bilge ve en yaşlı olanı önce kız babasına sorar ki;’’Allah’ın emri üzere ,Peygamberin kavli ,mezhep sahibinin mezhebi üzere kızını bu adamın oğluna verdin mi? ‘’ kız babası da ’’verdim’’ der.Bu iş üç kez tekrarlanır.Aynı soru oğlan babasına da sorulur o da ‘’aldım’’ der.Her iki topluluğun yerin ve göğün şahadetliği kabul ettirilir.Onlarda bu şahadetliği kabul ederler .Sonrada dua okunarak söz kesilmiş olur.Daha sonra bir fincan kahve kız babasına bir fincan kahvede oğlan babasına verirler.Onlarda görüşerek fincanları değişirler.Toplumun ‘’tatlısı olması ‘’ dileğiyle kahveleri içerler

NİŞAN VE NİKAH ADETLERİ

Söz kesmeyi takip eden günlerde nişan olur.Nişanda kıza ve erkeğe yüzük takılır.Nişana gelenler hediyelerini verirler.Nişan sahibi konuklarını ağırlar.Nikah kıyma düğün sırasında yapılır

AĞIRLIK VERME

Ağırlık genelde nişanda verilir.Kıza başlık parası verilir.Bu paraya karşılık kız babasının da masraf yapması gerekir.Bu kural günümüzde fazla uygulanmamaktadır.

DÜĞÜNÜN YAPILIŞI

Düğünün yapıldığı köyde komşular şeker dağıtılarak düğüne davet edilir.Komşu köylere de köy adına muhtara haber verilerek düğüne çağrılır..

Düğün ailenin ekonomik durumuna göre;çalgı olarak mutlaka davul-zurna olmak üzere ince çalgıda getiren olur.Düğünlerde oldukça fazla silah atılır.Davul –zurna eşliğinde köyün gençleri oyunlar oynar.Damat ve gelin bekleme adeti vardır.Damat ve gelin ,gelin almada bir gün önce yıkanır.Yıkanmaya davul-zurna eşliğinde gidilir. Düğünde gelen misafirlere yemek ve yerine göre içecek verilir.Düğünden sonra düğüne gelenler düğün sahibine ‘’töre ‘’adı altında maddi yardım yaparlar

DÜĞÜNDE OYNANAN OYUNLAR

SEMAH:Yöreye hastır.Kendisine özgü müzik eşliğinde yapılır.

KÖÇEK:Yöreye has değildir.Her müzik eşliğinde oynanabilir.

SİMSİM:Yöreye has değildir.Özel müzik eşliğinde oynanır.

HALAY:Genel olarak her yörede oynanan basit düz halaylardır.

Düğünlerde gelini yarsısı yeşil yarısı kırmızı renkte olan ‘’Al’’ isimli giysi giydirilir.Bu kıyafet yöreye has olup dikilir.

Araştıran ve yazan:Öğretmen Satılmış ÇELİK

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Tokat iline 80 km, Turhal ilçesine 35 km uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 550
1997 504

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Muhtarlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:

2009 - Sadık KAYA
2004 - Hamza Öz
1999 - Bektaş KAYA-Haydar ÇAM
1994 - Memiş KAYA
1989 - M.Ali ÇELİK
1984 - Hasan KAYA
1979- Aşur PELİT

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ile kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak görevli personel yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]