Keseli karıncayiyen
|
Korunma durumu: Tehlikede (EN) |
||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bilimsel sınıflandırma | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||
| Myrmecobius fasciatus Waterhouse, 1836 |
||||||||||||||||||
| Dış bağlantılar | ||||||||||||||||||
|
|
Keseli karıncayiyen (Myrmecobius fasciatus), vaya Numbat, yırtıcı keseliler (Dasyuromorphia) takımı içerisinde yalnız başına Myrmecobiidae familyasına konulan bir keseli.
Konu başlıkları |
Özellikleri [değiştir]
Keseli karıncayiyenin dış özellikleri, uzun bir burun, burnundan kulaklarına varan kara bir çizgi, sırtının arka kısmında bulunan 6 - 7 beyaz çizgi ve gür bir kuyrukdur. Gri-kahverengi veya kızıl olabilen postu kısa tüylüdür. Uzunluğu 30 cm ve kuyruğu 15 cm kadar olur. 200 gram ağırlığa ulaşır.
Yayılım [değiştir]
Keseli karıncayiyenler Avustralya'nın güneybatısı'nda, okaliptüs ağaçlı bölgelerde yaşar. Eskiden Avustralya'nın bütün güneyinde raslanırdı, ancak artık çoğu yerlerde avlanarak soyu tükendirilmiştir.
Beslenme [değiştir]
Keseli karıncayiyen genelde termitler ile beslenir. Ara sıra karınca ve böcek de yer. Aynı eteneli bir memeli olan karıncayiyen gibi tırnaklarıyla çürük ağaçları, yaprakları ve yeri kazarak avını uzun ve yapışkan dili ile toplar.
Yaşam şekli [değiştir]
Keseli karıncayiyen gündüz aktiftir, bütün gününü telaşlı bir şekilde sağa sola koşup, yiyecek bulmakla geçirir. Gece olunca başka bir hayvanın terk ettiği bir inin veya içi boş bir ağacın içinde ot ve yapraklarla hazırladığı yuvanın içine yatar. Üreme zamanın'ın dışında yalnız yaşar.
Üreme [değiştir]
Avustralya'da yaz mevsimi sona ereken (Ocak - Nisan) 4 yavru doğar ve ilk aylarını annesinin memelerinde asılı şekilde sarkarak geçirirler. Keseli karıncayiyen'in kesesi olmadığı için, yavrular sadece annenin karnındaki uzun tüylü postun arasına saklanarak korunur. İlk aylardan sonra yavrular bir in'e saklanır. Dişi geceleyin yavruları emzirip gündüzleri yiyecek arar. Eylül ayından itibaren yavrular kendi başına yiyecek aramaya başlar ve yaklaşık 9 aylık olunca annelerinden bağımsız olurlar.
Kitaplar [değiştir]
- Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999. ISBN 0-8018-5789-9