Körelmiş yapılar

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Git ve: kullan, ara

Körelmiş yapılar, evrim teorisine göre, canlılarda zaman içerisinde işlevsizleşerek iz halinde kalmış yapılardır.

Sanılanın aksine, körelmiş organlar, asıl işlevi dışında bir takım farklı işlevler gösterebilir. Bu onların körelmiş olmadıkları anlamına gelmez, çünkü asıl işlevini yitirmişlerdir.

[değiştir] İnsan vücudundaki körelmiş organlar

  • Apandis, ince barsağın kalın barsağa açıldığı bölgede yerleşen parmak şeklinde kör bir uzantıdır. Tavşan ve at gibi hayvanlarda selülozun sindiriminden sorumludur. İnsanlarda apandisin vücudun savunma sisteminde rol oynadığı iddia edilmektedir. Apandis bol miktarda lenfoid dokuya ve zengin bir kanlanmaya sahiptir.
  • Kuyruk Sokumu Kemiği, pelvis tabanını oluşturan kaslar için bir tutunma bölgesi olarak işlev görür.
  • Plantaris kası, insanlarda proprioseptif fonksiyonlar için özelleşmiş bir kastır.
  • Yirmiyaş Dişi, beslenme alışkanlıklarının değişmesi nedeniyle daha az kullanılan çenelerin yeterli genişliğe ulaşamamasına bağlı olarak bazen problem oluşturabilmektedir.
  • Erkek Memesi, memelerin tek işlevi olan yavruyu emzirme, sadece dişiler tarafından gerçekleştirilmesine rağmen aynı doku erkeklerde de bulunur. Bu durum, embriyolojik bir gerekliliktir. Zira erkek ve dişi bireylerin her ikisi de aynı otozomal kromozomlara sahiptirler. İki cinsi farklı kılan şey, erkeklerin bir Y kromozomuna sahip olmasıdır.
  • Plica Semilunaris, taşıdığı bol miktarda bez sayesinde gözü koruyucu bir sıvı üretmektedir.

İnsanlarda birtakım genlerin de körelmiş olduğu savunulmuştur.

Diğer canlılar için de buna benzer iddialar vardır. Örneğin, balina ve yunusların körelmiş bacak kemikleri ve gelişmemiş leğen kemikleri olduğu söylenmektedir. Yılanların artık bel kemiği, köpek baş parmağı, yengeçlerin arka ayaklarının arasındaki küçük kuyruğu ve kör hayvanlar ile uçamayan kuşların kanadı (Deve Kuşu, Emu ve Penguen gibi) da sayılabilecek diğer iddialar arasındadır.


[değiştir] Dış Bağlantılar

Körelmiş Organlar