Fıkra
Fıkra ; bir yazarın herhangi bir konu veya günlük olaylar hakkındaki görüşlerini, düşüncelerini ayrıntılara inmeden anlattığı gazete ve dergilerde yayınlanan kısa fikir yazılarının genel adıdır. Bu tür yazıların diğer adı da ‘Köşe Yazısı’dır. Fıkralar, gazete ve dergilerin belli sütun veya köşelerinde yayımlanır.Yazarın, gündelik olayları, özel bir görüşle, güzel bir üslupla, kanıtlama gereği duymadan yazdığı kısa, günübirlik yazılardır.
Fıkraların amacı, siyasî, kültürel, ekonomik, toplumsal vb. konuları çok defa eleştirel bir bakış açısıyla anlatarak kamuoyunu yönlendirmektir. Fıkralarda kesin olmaktan ziyade güzel, hoş sonuçlara varmaya; canlı, ilgi çekici olmaya özen gösterilmelidir. Yazar kendi duygu ve düşüncelerini en başarılı şekilde yansıtarak okuyucu ile arasında sıkı bir bağ kurar.
Fıkranın genel özelliklerini sıralayacak olursak:
- Gerçek olaylar veya düşüncelerle ilgili konular işlenir.
- Konular tarafsız bir şekilde ele alınmalıdır.
- Düşünce ön plânda olmalıdır.
- Konular çok değişik açılardan ele almadan, ayrıntılara inmeden işlenir.
- Yazılanlara okuyucuyu inandırma zorunluluğu yoktur.
- Yazılanlar okuyucunun ilgisini çekmelidir.
- Nükteli fıkralardan, kıssalardan, vecize ve atasözlerinden faydalanılmalıdır.
- Açık, sade ve akıcı bir dil kullanılmalıdır.
- Konular okuyucuya merak uyandırmalı, anı zamanda da eğitici , bilgilendirici olmalıdır.
[değiştir] Türk Edebiyatında Fıkralar
Türk edebiyatında fıkra yazarlığı, Şinasi’nin 1860 yılında Agâh Efendi ile birlikte çıkardıkları Tercüman-ı Ahval gazetesindeki yazılarıyla başlamıştır. Türün diğer ünlüleri olarak Ahmet Rasim, Falih Rıfkı Atay, Hüseyin Cahit Yalçın, Peyami Safayı saymak mümkündür.
