Ernst Alexanderson

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ernst Frederik Werner Alexanderson (25 Ocak 1878, Uppsala, İsveç-14 Mayıs 1975, New York, ABD), İsveç asıllı ABD'li elektrik mühendisi. Televizyon teknolojisinin öncülerindendir. Yüksek frekanslı bir alternatör geliştirdi. Doğru akımı değişken akıma dönüştüren bir aygıt olan alternatörün Alexanderson tarafından geliştirilen modeli, sürekli radyo dalgaları yayımını olanaklı kılarak radyo iletişiminde devrim yarattı.

Buluşları[değiştir | kaynağı değiştir]

1901'de ABD'ye göç eden Alexanderson, ertesi yıl Schenectady'deki General Electric Company'de, Charles P. Steinmetz'in yanında çalışmaya başladı.

1906'da yapımını tamamladığı alternatör, sonraki yıllarda okyanusaşırı haberleşme olanaklarının büyük ölçüde gelişmesine ve telsiz aygıtının gemicilikle askerlikte önemli bir yer kazanmasına yol açtı. Alexanderson bir yandan alternatörü geliştirmeyi sürdürürken, bir yandan da radyo antenlerinin, elektrikli demiryolu sistemlerinin, elektirk motorlarının ve gemilerdeki itici sistemlerin gelişimine katkıda bulundu. 1919'da radyo alıcıları için geliştridiği istasyon seçme aygıtının patentini aldı. Bu aygıt, günümüzde kullanılan radyoların vazgeçilmez parçalarından biridir.

Alexanderson, özellikle fabrikalarda karmaşık yapım süreçlerinin otomasyonunda kullanılan son derece yetkin bir denetim sistemi olan amplidini de geliştirdi. Bu sistem II. Dünya Savaşı'nda uçaksavar silahlarıyla bağlantılı olarak kullanıldı.

1927'de yaptığı ilk televizyonu evinde çalıştırmayı başaran Alexanderson, 1930'da görüntüyü iki metrelik bir ekrana düşüren bir sistemle, halka açık ilk televizyon gösterisini gerçekleştirdi. 1948'de emekli olduktan sonra da General Electric'te danışman olarak çalışmayı sürdürdü. 1952'de Radio Corporation of America'da (RCA) görev aldı. 1955'te RCA için geliştirdiği renkli televizyon alıcısıyla, elindeki patent sayısı 321'e ulaştı.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]