Eduardo Galeano

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Güncel Bu madde son zamanlarda ölmüş bir kişiyle ilgilidir.
Bazı bilgiler, yeni gerçeklerin açığa çıkmasıyla güncellenebilir. Ölümü takiben yıkıcı değişiklikler yapılması durumunda, bir hizmetlinin müdahalesini isteyin.
Eduardo Galeano, 2012

Eduardo Germán Hughes Galeano (3 Eylül 1940, Montevideo - 13 Nisan 2015, Montevideo) Uruguaylı gazeteci, yazar. Kitapları birçok farklı dile çevrilmiştir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Galeano Montevideo'da, orta sınıf Katolik bir ailede doğmuştur. Çocukluğunda futbol oyuncusu olmak istemiş, gençliğinde birçok farklı işte çalışmıştır. 14 yaşında ilk politik çizgi romanını, Sosyalist Parti'nin haftalık yayın organı El Sol'a satmıştır.

Gazetecilik kariyerine 1960lar'da, Marcha'da editör olarak başlamıştır. 1973'te bir askeri darbe nedeniyle Uruguay'ın iktidarı değişince Galeano hapse atılmış, daha sonra da sürgüne yollanmıştır. Arjantin'e yerleşmiş ve kültürel bir dergi olan, Crisis'i kurmuştur. 1976'da Videla rejimi, askeri bir darbe ile, Arjantin'de iktidara gelince ülkeden İspanya'ya kaçtı. Burada ünlü triyolojisi, Memoria del fuego "Ateş Anıları"nı kaleme aldı.

Yazar genel olarak Latin Amerika'daki örneklerden yola çıkarak dünya sorunlarından bahsetmiştir. Köle ve kadın ticareti ile mütemadiyen artmakta olan suç oranı irdelediği sorunlar arasındadır. Kitaplarında çoğunlukla gazete haberleri kullanarak örneklendirmeler yapılmaktadır.

1985'in başında Galeano Montevideo'ya döndü. Galeano 13 Nisan 2015'te saat 08:20'de Montevideo'da akciğer kanserinden vefat etti.[1]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ateş Anıları
  • Latin Amerika'nın Kesik Damarları
  • Aşkın ve Savaşın Gündüz ve Geceleri
  • Biz Hayır Diyoruz
  • Tepetaklak
  • Zamanın Ağızları
  • Yürüyen Kelimeler
  • Kucaklaşmanın Kitabı
  • Gölgede ve Güneşte Futbol
  • Söz Mezbahası,Görüşmeler, Gözlemler, Görünümler
  • Aynalar
  • Ve Günler Yürümeye Başladı

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]