Dün, Bugün, Yarın

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Dün, Bugün, Yarın
Ieri, Oggi, Domani

"Dün, Bugün, Yarın" (Ieri, oggi, domani) filminin özgün İtalyanca afişi.
Yönetmen Vittorio De Sica
Yapımcı Carlo Ponti
Senarist Eduardo De Filippo
Isabella Quarantotti
Alberto Moravia
Cesare Zavattini
Bella Billa
Lorenza Zanuso
Oyuncular Sophia Loren
Marcello Mastroianni
Müzik Armando Trovajoli
Görüntü yönetmeni Giuseppe Rotunno
Kurgu Adriana Novelli
Dağıtıcı Embassy Pictures Corporation
Cinsi Sinema filmi
Türü Seks komedi, romantik, suç
Renk Renkli (Technicolor)
Yapım yılı 1963
Çıkış tarih(ler)i 19 Aralık 1963, İtalya
17 Mart 1964 ABD
Süre 118 dakika
Ülke İtalya İtalya
Fransa Fransa ortak yapımı
Dil İtalyanca
Diğer adları Dün, Bugün, Yarın (Türkiye)
Hier, aujourd'hui et demain (Fransa)
Yesterday, Today and Tomorrow (ABD)
Ayer, hoy y mañana (İspanya)
Gestern, heute und morgen (Batı Almanya)

Dün, Bugün, Yarın 1963 İtalya - Fransa ortak yapımı komedi filmidir. Özgün adı Ieri, Oggi, Domani olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Yesterday, Today and Tomorrow adıyla gösterilmiştir.

Vittorio De Sica'nın yönettiği bu üç bölümlük filmin birbirinden bağımsız olan bölümlerini aralarında Alberto Moravia ve De Sica'nın gedikli senaristi Cesare Zavattini'nin de olduğu altı kişilik bir yazar/senarist kadrosu yazmıştır. Her üç bölümünün başrollerinde de Sophia Loren ve Marcello Mastroianni'nin oynadıkları "Dün, Bugün, Yarın" ın Technicolor görüntülerini Giuseppe Rotunno çekmiş, yapımcılığını ise, aynı zamanda Sophia Loren'in kocası olan Carlo Ponti yapmıştır. Filmin müziği ise daha önce de Vittorio De Sica ile birkaç projede birlikte çalışmış olan Armando Trovaioli'ye aittir.[1]

Filme 1965 yılında Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü verildi. Aynı yıl Marcello Mastroianni'ye "en iyi yabancı oyuncu" BAFTA ödülü, Carlo Ponti'ye de "en iyi film" David di Donatello ödülleri verildi.

Yönetmenlik kariyerinin başlarında Bisiklet Hırsızları, Umberto D. vb gibi sosyal konulara eğilen birçok önemli filme imza atmış olan İtalyan Yeni Gerçekçiliği sinema akımının öncü yönetmeni Vittorio De Sica'nın bu suya sabuna dokunmayan, önemsiz ama oldukça eğlendirici güldürüsünün Oscar ödülünü alacağı da pek beklenmiyordu. Filmin her üç kısa bölümünde de, değişik sosyal çevrelerde yaşayan bir kadın ve bir erkeğin (Her üçü de Loren ve Mastroianni tarafından canlandırılıyorlar) nezdinde kadın cinselliğinin gücü ve erkekler üzerindeki etkisi nükteli bir tarzada anlatılmaktadır. Filmin havası biraz da o yıllarda çok popüler olan İtalyan yönetmen Pietro Germi'nin Divorzio all'italiana (İtalyan Usulü Boşanma) (1962) tarzındaki sosyal içerikli taşlamalarını andırır. Zaten De Sica da 1964'te yine Loren ve Mastroianni'yi oynatarak bu kez Matrimonio all'italiana (İtalyan Usulü Evlilik)'yı çekecektir.[2]

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Bölüm: Adelina
Adelina (Sophia Loren) Napoli'de karaborsada yabancı sigara satarak geçimini sağlayan yoksul bir kadındır. Kocası Carmine (Marcello Mastroianni) ise işsizdir, evlerine sürekli haciz memurları gelir durur. Ödemeleri mümkün olmayan bu borç yüzünden Adelina'nın hapse girmesi kaçınılmaz gibidir. Tam bu sırada bir avukat tanıdıkları o yıllarda İtalya'da geçerli olan bir yasadan bahseder. Yasaya göre hamile bir kadın tutuklanamaz ve bu yasa doğumdan 6 ay sonrasına kadar geçerlidir. Bunu öğrenen ve hapse girmeyi istemeyen Adelina sürekli gebe kalır, doğurur tekrar gebe kalır tekrar doğurur. Yedi çocuktan sonra kocası artık çocuk yapamayacak kadar yorgun düşen Adelina artık hapishaneye girmeye karar verir.

2. Bölüm: Anna
Milano'da, zengin bir sanayicinin bunalımlı karısı olan Anna (Sophia Loren)'nın, Renzo (Marcello Mastroianni) adında genç bir yazarla ilişkisi vardır. Son model Rolls-Royce arabasıyla yol üzerinden Renzo'yu arabasına alan Anna'nın yol boyunca sarfettiği sözler aşk ve sevgi yerine sürekli mal mülk ve para üzerinedir, ancak bir yandan da Renzo ile uzaklara kaçmaktan söz eder durur. Bir ara Renzo'nun istememesine rağmen arabayı onun sürmesinde ısrar eder. Direksiyona geçen bu ezik tavırlı genç bir süre sonra lüks arabayı çarpınca Anna'nın tavırları hemen değişir, Renzoyu hemen satar ve yoldan geçen başka bir lüks arabanın sürücüyle flört etmeye başlar. Renzo'yu yolda hasarlı arabanın başında bırakarak yeni tanıştığı adamın arabasına binerek oradan uzaklaşır.

3. Bölüm: Mara
Mara (Sophia Loren), Roma'da yaşayan lüks bir telekızdır. Hepsi paralı olan müşterilerini Roma'nın tarihi mahallelerinden birinde bulunan evinde kabul eder. En gözde müşterisi ise Bologna'dan sık sık iş için Roma'ya gelen Augusto (Marcello Mastroianni) adında genç bir iş adamıdır. Bu tarihi mahalledeki evler neredeyse birbirine yapışık bir düzende bulunmaktadırlar ve bir adımda geçilebilecek kadar yakın olan komşu binanın teras katından Mara'yı gören Umberto (Gianni Ridolfi) adındaki toy bir ilâhiyat okulu öğrencisi bu seksi kadına aşık olur. Mara, kendi uğruna okulundan ve cüppesinden vazgeçmeye kalkan bu saf genci, duruma çok üzülen ve kendisinden yardım dilenen gencin büyükannesi ve büyükbabasının hatırı için okuluna geri döndürmeye çalışır ve bir iffet yemini eder. Bir süre için erkeklerle ilişkiye girmeyecektir. Bu durum devamlı müşterisi olan Augusto'yu kızdırır.

Oyuncu kadrosu[değiştir | kaynağı değiştir]

Filmin Adelina, Anna ve Mara adlarını taşıyan üç bölümünden üç görüntü. Her üç bölümde de Sophia Loren ve Marcello Mastroianni oynuyor.
Aktör/Aktris Rolü
Sophia Loren Adelina Sbaratti / Anna Molteni / Mara
Marcello Mastroianni Carmine Sbaratti / Renzo / Augusto Rusconi
Aldo Giuffrè Pasquale Nardella ("Adelina" adlı bölüm)
Agostino Salvietti Dr. Verace ("Adelina" adlı bölüm)
Lino Mattera Amedeo Scapece ("Adelina" adlı bölüm)
Tecla Scarano Verace'nin Kızkardeşi ("Adelina" adlı bölüm)
Silvia Monelli Elivira Nardella ("Adelina" adlı bölüm)
Carlo Croccolo Mezatçı ("Adelina" adlı bölüm)
Pasquale Cennamo Polis Şefi ("Adelina" adlı bölüm)
Tonino Cianci ... ("Adelina" adlı bölüm)
Armando Trovajoli Giorgio Ferrario ("Anna" adlı bölüm)
Tina Pica Büyükanne Ferrario ("Mara" adlı bölüm)
Gianni Ridolfi Umberto ("Mara" adlı bölüm)
Gennaro Di Gregorio Büyükbaba ("Mara" adlı bölüm)

Film Hakkında Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Robert Altman'ın yazıp yönettiği ve Türkiye'de de Hazır Giyim adıyla gösterilen 1994 yapımı Prêt-à-Porter adlı komedi filminde, "Dün, Bugün, Yarın" filminin parodisi yapılmış, filmle biraz dalga geçilmişti. Paris'te moda dünyasının insanları arasında geçen söz konusu bu geniş kadrolu filmde de yine Sophia Loren ve Marcello Mastroianni başrolleri paylaşıyorlardı.[3][4]

Filmin müzikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Filmin müziğini ise daha önce de yönetmen Vittorio De Sica ile birkaç projede daha birlikte çalışmış olan Armando Trovaioli yapmıştır. Filmde kullanılan müzik parçaları ise şunlardır:

  1. "Abat-jour (Salomé)" - Beste:Robert Stolz, Bruno Cherubini, Sözler: Ennio Neri Seslendiren: Henry Wright
  2. "Core 'ngrato" (veya "Catari, Catari") - Müzik: Salvatore Cardillo, Sözler: Riccardo Cordiferro
  3. "La partita di pallone" - Yazan: Carlo Alberto Rossi ve Edoardo Vianello, Yorum: Edoardo Vianello
  4. "E cerase" - Müzik: Nicola Valente, Sözler: Salvatore Di Giacomo

Filmin Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Oscar Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ödül Oscar 1965 Kişi
Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü

BAFTA[değiştir | kaynağı değiştir]

Ödül BAFTA 1965 Kişi
En İyi Yabancı Aktör BAFTA Ödülü Marcello Mastroianni

David di Donatello[değiştir | kaynağı değiştir]

Ödül David di Donatello 1964 Kişi
En İyi Yapım David di Donatello Ödülü Carlo Ponti

Altın Küre[değiştir | kaynağı değiştir]

Aday gösterilme: Altın Küre 1964
Samuel Goldwyn Award Ödülü Film

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]