Cursus honorum

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
rmn-military-header.png

Roma Krallığı
MÖ 753MÖ 510
Roma Cumhuriyeti
MÖ 510MÖ 27
Roma İmparatorluğu
MÖ 27476

Principatus
Batı İmparatorluğu

Dominatus
Doğu İmparatorluğu

Normal Magistralar

Konsül
Praetor
Quaestor
Promagistra

Aedile
Tribün
Censor
Vali

Üst Düzey Magistralar

Diktatör
Magister Equitum
Konsüler tribün

Rex
Triumvir
Decemviri

Unvan ve Onur Payeleri
İmparator

Legatus
Dux
Officium
Prefect
Vicarius
Vigintisexvir
Lictor

Magister Militum
İmparator
Princeps senatus
Pontifex maximus
Augustus
Sezar
Tetrarşi

Politika ve Hukuk

Roma Senatosu
Cursus honorum
Roma Meclisleri
Collegiality

Roma Hukuku
Roma Yurttaşlığı
Auctoritas
Imperium

Cursus honorum, Roma Cumhuriyeti ve İmparatorluğun erken döneminde Kamu yönetimine talip olan politikacıların ardışık olarak üstlenmek durumunda oldukları kamusal görev düzeni. Senatoryal sınıftan erkekler için tasarlanmıştır. Cursus honorum, askeri ve politik alanda yönetimsel memuriyetlerin bir karışımını ihtiva eder. Her bir göreve seçilmek için yaş sınırı vardır. Birbirini takip eden görevler arasından belirli bir süre olup aynı göreve yeniden seçilmek kanunla yasaklanmıştır. Bu kurallar, Cumhuriyetin sonlarına doğru değiştirilmiş ve zaman zaman görmezden gelinmiştir. Örneğin normal şartlarda görev süresi bir yılla sınırlı olduğu halde Gaius Marius Konsüllük görevini beş yıl süre ile M.Ö. 104 - 100 arasında sürdürebilmiştir. Resmi olarak bürokratlar için bir fırsat olarak sunulsa da, bu görevler çoğunlukla kişisel itibarın yükseltilmesi için bir fırsat olarak kullanılmıştır. Lucius Cornelius Sulla'nın yaptığı reformların ardından yeni bir göreve getirilmek ya da aynı görevi tekrar üstlenmek için on yıllık bir süre gerekiyordu.

Roma'da günmüzdeki siyasal partilere benzer oluşumlar yoktu. Adaylar aile ya da kişisel itibarları göz önünde bulundurularak seçilirdi. Adaylardan ailesinin kökenleri en eski olanlar zaman zaman bunu bir propaganda aracı olarak kullanabilirdi. Resmi olarak siyasal partiler kurulmamış olsa da, Cumhuriyetin sonlarına doğru populares ve optimates adında iki politik fraksiyon oluşmuş durumdaydı. Bu fraksiyonlar gerçek bir siyasi yapılanmadan yoksun olup Senato ve Meclislerin önde gelenlerinden oluşan çıkar gruplarıydı.

Bir göreve getirilmek için en düşük yaş eşiğinde (in suo anno, "yılında") seçilmiş olmak seçilen kişi açısından oldukça büyük bir başarı olarak edilirdi, çünkü eğer 39 yaşında preator olma şansı kaçırılırsa 42 yaşında konsül olma yolu kapanırdı. Cicero, atalarından hiç birisi konsül olarak görev yapmamış biri olan bir novus homo ("yeni adam") olarak tam gerektiği yaşında konsül olarak seçilerek kendisine olağanüstü bir onur bahşedilmiştir.

Görev sıralaması[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynak[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]