Callospermophilus lateralis

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Callospermophilus lateralis
Korunma durumu: Asgari endişe (LC)
Goldmantelziesel.jpg
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Takım: Rodentia (Kemiriciler)
Familya: Sciuridae (Sincapgiller)
Cins: Callospermophilus
Tür: C. lateralis
Binominal adı
Callospermophilus lateralis
(Say, 1823)
Spermophilus lateralis distribution.png
Sinonimler

Spermophilus lateralis

Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Callospermophilus lateralis ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Callospermophilus lateralis ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Callospermophilus lateralis ya da Spermophilus lateralis, sincapgiller familyasından bir yer sincabı türüdür.

Fiziksel özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Bryce Kanyonu'nda yandan görünüş.

Tipik bir erişkinin boyutları 23-30 cm. arasındadır. Çizgili sincaplara benzeyen çizgileri ile ayırtedilir ancak çizgili sincaplarda bulunan yüz çizgileri yoktur. Çizgili sincaplar gibi yanaklarında besin taşımak için cepler bulunur. Yanaklarında bulunan bu cepler sayesinde yuvalarına besin taşırken dört ayaklarını kullanarak hızlı hareket edebilirler.

Doğal yaşam alanı ve dağılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzey Amerika'nın batısında dağlık alanlarda yaşar. Çeşitli ormanlık alanlarda, taşlık kırlarda ve çalılık düzlüklerde bulunur. Neotamias umbrinus türü ile aynı doğal yaşam alanlarında rastlanır.

Davranışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kış uykusuna yatmadan önce kışı uyuyarak atlatmak için vücut yağını artırır ama çizgili sincaplar gibi bahar aylarında kış uykusundan kalktığında tüketmek için yuvalarında besin depolarlar. Çok derin olmayan ve 30 metre uzunluğa varan tüneller kazarak yuvalarını yaparlar. Yuvaların ağızları içi boş kütüklere, ağaç köklerinin arasında ya da büyük taşların altına doğru çıkacak şekilde gizli olur.

Beslenme ve üreme[değiştir | kaynağı değiştir]

Tohumlar, kabuklu yemişler, meyveler, böcekler ve yeraltı mantarlarıyla beslenirler.

Dişiler her yaz bir batında 4 ila 6 yavru doğurur.

Atmacalar, alakargalar, gelincikler, tilkiler, doru vaşaklar, ve çakallar tarafından avlanır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]