Bulanık mimari mekân analizi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Bulanık mimari mekân analizi (Bulanık çıkarım sistemi temelli mimari mekân analizi olarak da bilinir) her türlü mimari örgütlenme içerisindeki mekân oluşum ve yoğunluğunu inceleyen bir mekân analizi modelidir.[1][2]

Bulanık mimari mekân analizi mimarlık, iç mimarlık, kentsel planlama vb. mekân tasarımı alanlarında kullanılmaktadır.

Bulanık mimari mekân analizi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bulanık mimari mekân analizi, mekân dizimi[3][4] (İngilizce: space syntax) ve derinlik analizi[5] (İngilizce: isovist analysis) teorilerinden Burçin Cem Arabacıoğlu tarafından, bulanık mantık temelli bir Mamdami bulanık çıkarım sistemi yardımı ile geliştirilmiştir. Bulanık mimari mekân analizi modeli, bir mimari mekânı, algılanabilir mimari elemanlarını sınır ve vurgu karakteristik ve yoğunlukları bağlamında değerlendirerek analiz etmektedir. Model diğer mekân analizi yöntemlerinden farklı olarak mimari mekân algısının çok duyulu özelliğine uygun olarak analiz edebilme imkânı sunmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Arabacıoğlu, Burçin Cem (2010). "Using fuzzy inference system for architectural space analysis", Applied Soft Computing 10 (3): 926–937. DOI:10.1016/j.asoc.2009.10.011
  2. ^ Arabacıoğlu, Burçin Cem (2007) "Mimarlıkta mekân analizi için bulanık çıkarım sistemi temelli bir model önerisi", Arkitekt, 74, 512/513, 32-45.
  3. ^ Hillier, Bill and Hanson, Julienne (1984), "The Social Logic of Space", Cambridge University Press: Cambridge.
  4. ^ Hillier, Bill (1999), "Space is the Machine: A Configurational Theory of Architecture", Cambridge University Press: Cambridge.
  5. ^ Turner, Alasdair; Doxa, Maria; O'Sullivan, David and Penn, Alan (2001). "From isovists to visibility graphs: a methodology for the analysis of architectural space". Environment and Planning B 28 (1): 103–121. DOI:10.1068/b2684

Ek okuma[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca Bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Mekân