Bacharuddin Jusuf Habibie

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Bacharuddin Jusuf Habibie
3. Endonezya Başkanı
Görev süresi
21 Mayıs 1998 – 20 Ekim 1999
Devlet Başkanı Suharto
Yerine geldiği Suharto
Yerine gelen Abdurrahman Wahid
7. Endonezya Başkan Yardımcısı
Görev süresi
10 Mart 1998 – 21 Mayıs 1999
Yerine geldiği Try Sutrisno
Yerine gelen Megawati Sukarnoputri
Endonezya Araştırme ve Teknoloji Bakanı
Görev süresi
29 Mart 1978 – 16 Mart 1998
Yerine geldiği Yok
Yerine gelen Rahardi Ramelan
Kişi bilgileri
Doğum 25 Haziran 1936 (1936-06-25) (78 yaşında)
Pare-Pare, Güney Sulawesi, Hollanda Doğu Hint Adaları
Partisi Golkar
Eşi Hasri Ainun Besari
Çocukları Ilham Akbar Habibie (d. 1963)
Thareq Kemal Habibie (d. 1967)
Bitirdiği okul Bandung Teknoloji Enstitüsü
RWTH (Lisans)
RWTH (Doktora)
Mesleği Mühendis, sanayici, siyasetçi
Dini İslam

Bacharuddin Jusuf Habibie, (d. 25 Haziran 1936, Pare-Pare, Güney Sulawesi, Hollanda Doğu Hint Adaları, [bugün Endonezya]), Endonezyalı siyasetçi; 1998-1999 arasında Endonezya'nın 3. başkanı. Endonezya uçak sanayinin yaratıcısı olarak kabul edilir.


Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Güney Sulawesi'deki Pare-Pare'de, tarım uzmanı Alwi Abdul Jalil Habibie ile Cavalı soylu bir aileden gelen R. A. Tuti Marini Puspowardojo'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. 14 yaşında babasını kaybetti. Babasının ölümünden sonra eğitimine Cakarta'da devam ettikten sonra Almanya'ya gitti. 1960'ta yüksek mühendis derecesi aldıktan sonra araştırma görevlisi olarak eğitimine devam ederek RWTH Aachen'de doktora derecesi aldı. Bu dönemde Necmettin Erbakan'la sınıf arkadaşı oldu.[1] 1962'de Endonezya'ya döndü.

Döner dönmez lise yıllarından beri tanıdığı Hasri Ainun ile evlendi. Çift evlenir evlenmez Almanya'ya gitti ve ilk çocukları burada dünyaya geldi. Maaşının az gelmesi nedeniyle yarı-zamanlı olarak otomobil üreticisi Talbot'ta danışman olarak çalışmaya başladı. Burada Deutsche Bundesbahn tarafından finanse edilen iki projede görev aldı. 1965'te evrdiği uzay-havacılık mühendisliği dalındaki tezi "çok iyi" derecesi aldı. Aynı yıl içinde Hans Ebner'in Thermoelastisitas üzerie araştırma teklifini kabul etmesine ve habilitasyon (yüksek doktora) için çalışmaya başlamasına rağmen RWTH Aachen'den gelen profesörlük teklifini reddetti. Ayrıca Boeing ve Airbus'tan gelen iş tekliflerini de geri çevirdi.[2]

Hamburg'daki Havacılık şirketi Messerschmitt-Bölkow-Blohm teklifini kabul eden Habibie, burada termodinamik, yapım ve aerodinamik konularındaki tezlerini geliştirdi. Messerschmitt'te Airbus A-300B uçaklarının geliştirilmesinden çalıştı. 1974'te şirketin başkan yardımcısı oldu.

Babasının ölümünden sonra ailesine yardım etmiş olan Suharto'nun çağrısıyla Endonezya'ya döndü. İlk önce devlete ait petrol şirketi Pertamina'da CEO'su Ibnu Sutowo'nun özel yardımcısı oldu. İki yıl sonra yeni kurulan devlete ait Industri Pesawat Terbang Nusantara'nın (IPTN) CEO'su oldu. 1978 yılında Endonezya Araştırme ve Teknoloji Bakanı oldu. Bu görevdeyken IPTN'de önemli bir rol oynamaya devam etti. 1980'lere kadar IPTN helikopter ve küçük uçak üretiminde uzmanlaşarak önemli ölçekte büyüdü. 1991'e kadar aralarında gemi ve tren yapımı, çelik, silah, iletişim ve iletişiminde bulunduğu devlete ait on sanayi dalının yönetimini üstlendi.

Başkanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ocak 1998'de Başkan Suharto tarafından imalı biçimde de olsa başkan yarımcılığına getirileceği duyuruldu, aynı yılın mart ayında da başkan yardımcısı oldu. 1997 Doğu Asya Mali Kriziyle Endonezya rupiahının değerindeki düşüşle başlayan protesto gösterileri sonunda mayıs ayında Suharto'nun başkanlıktan çekildi. Suharto'nun çekilmesinden sonra ona en sadık kişilerden biri olan Habibie Endonezya'nın 3. Başkanı oldu.

Habibie 21 Mayıs 1998'de başkan olarak yemin ederken.

Habibie ve Endonezya'nın karşılaştığı en büyük sorun Doğu Timor'un durumu nedeniyle ülke üzerinde yoğunlaşan uluslararası baskıydı. Doğu Timor'un bağımsızlık yerine özerklik verilmesinden yana olmasına rağmen pek çok kişiyi yanıltarak bağımsızlık referamdumuna onay verdi. 30 Ağustos 1999'da özerklikve bağımsızlık seçeneklerinin sunulduğu referandumda Doğu Timor halkı ezicibir çoğunlukla bağımsızlık yönünde karar verdi. Bununla birlikte Endonezya ordusunun Doğu Timor'dan çekilmesiyle bağımsızlık karşıtı milis güçler sivil halka karşı saldırılara giriştiler. Endonezya ordusunun karşı çıkmasına rağmen Habibie Birleşimiş Milletler barış gücünün Doğu Timor'da konuşlanmasına izin verdi. Eylül 1999'da Doğu Timor'la ilgili duruma tepki gösteren muhalif askelerin darbe girişiminde bulunacağı iddiaları yayıldı.

Geçiş hükümetinin başı olarak görülmesine karşın başkanlık görevini devam ettirmek istediği düşünüldü. İlk önceleri, Haziran 1998'de parlamento seçimlerinin yapılacağı ilan edildiğinde başkanlığa devam edip etmeyeceği belirsizdi. Ancak Habibie, hükümet partisi Golkar içinde muhalefetle karşı karşıya kaldı. Parti liderliğine Akbar Tandjung'u atayarak partiyi kontrol etme mücadelesine girişti. Ancak giderek Tandjung'un desteğini kaybetmeye başladı. Mayıs 1999'da Golkar Habibie'nin partinin başkan adayı olduğunu açıkladıysa da partinin büyük bir kısmı Tandjung'u destekledi.

1999 yılının ekim ayında Halk Danışma Meclisi'nin (MPR) genel otorumunda başkanlığı döneminde yapılanları anlattığı konuşmadan sonra yapılan oylamada güvensizlik oyu aldı. Bu arada ordunun desteğini sağlamak için General Wiranto'ya başkan yardımcılığını önerdiyse de bu neri reddedildi. Bundan sonra başkanlığa adaylığının koymanın zorluğunu anlayan Habibie adaylıktan çekildi.

Başkanlık sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

2010 yılında eşi Hasri Ainun Besari'yi kaybetti. Eşinin ölümünden sonra eşiyle flört döneminden ölümüne kadarki hayat kesitini anlattığı Habibie & Ainun adlı kitabı yayımladı. Kitap aynı adla 2012 yılında beyazperdeye aktarıldı.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen:
Suharto
Endonezya Başkanı
21 Mayıs 1998 - 20 Ekim 1999
Sonra gelen:
Abdurrahman Wahid
Önce gelen:
Try Sutrisno
Endonezya Başkan Yardımcısı
10 Mart - 21 Mayıs 1998
Sonra gelen:
Megawati Sukarnoputri