Şuşa Muharebesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Şuşa Muharebesi
Karabağ Savaşı
Shushi tank memorial-DCP 3043.JPG
Şuşa Tank Anıtı (T-72)
Tarih 8 Mayıs9 Mayıs 1992
Bölge Şuşa
Sonuç Ermenistan ve Dağlık Karabağ Cum.'nin stratejik zaferi
Taraflar
Flag of Nagorno-Karabakh.svg Dağlık Karabağ Cum. Flag of Azerbaijan.svg Azerbaycan
Flag of Chechen Republic before 2004.svg Çeçen gönüllüleri
Komutanlar
Gurgen Daribaltayan
Arkady Ter-Tadevosyan
Elbrus Orujev
Elkhan Orujev
Şamil Basayev
Güçler
1000 asker
4 tank 2 Mi-24
2.300 asker
Kayıplar
35 50 700 ölü

Şuşa Muharebesi, Şuşa'nın İşgali veya Şuşanın Alınışı (Azerice: Şuşanın işğalı, Ermenice: Շուշիի ազատագրումը / Şuşa'nın Kurtuluşu), Karabağ Savaşı'nda Ermenistan'ın ilk kayda değer büyük zaferidir. Ayrıca Dağlık Karabağ Savunma Ordusunun ilk muharebesidir.[kaynak belirtilmeli]

Muharebe[değiştir | kaynağı değiştir]

Melkonyan'a göre, Şuşa kasabası Karabağ Savaşı'nda stratejik önemi en büyük bölgesiydi.[1] Bölgenin Ermeni kuvvetleri tarafından ele geçirilmesi Hankendi'yi kuşatabilmelerinin en büyük.[2] yoluydu. Bu çerçevede Şuşa'yı ele geçirilmesi için oluşturulan komando birliğinin başındaki isim olan Arkadi Ter-Tadevosyan farklı stratejiler .[3] uyguladı. Bunlardan ilki sık ve aralıklara Taşnak örgütü mensuplarının kasabaya saldırılar düzenleyip Azeri direnişini hafifletmesiydi. Nitekim belli bir süre sonra çözülmeye başlayan Azeri birliklerine karşı Şuşa harekâtı gerçekleşti ve 2 gün süren[4] çatışmalar sonucunda Şuşa 8 Mayıs'ta Ermeni kontrolüne geçti. Azeri birlikleri Şuşa'nın Ermeni kontrolüne geçmesinden sonra Şuşa'yı tekrar geri alabilmek için 4 ay içerisinde 6 operasyon düzenledi ancak operasyonların tamamı başarısız oldu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Markar Melkonian, (2005). My Brother's Road: An American's Fateful Journey to Armenia. New York: I. B. Tauris, p. 219 ISBN 1-85043-635-5
  2. ^ Durch, William J (ed.) (1996). UN Peacekeeping, American Politics, and the Uncivil Wars of the 1990s. New York: Palgrave Macmillan, p. 444 ISBN 0-312-12930-0
  3. ^ de Waal, Thomas (2003). Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War. New York: New York University Press, pp. 177-178 ISBN 0-8147-1945-7
  4. ^ The commanders of the battle give conflicting data: in an interview, Ter-Tatevosyan stated that his forces lost 58 men in contrast to the Azeris' 200 while Orujev claims that the Armenian casualty count was much higher and estimates his own losses at 159 dead and 22 missing in action: op. cit. in de Waal, Black Garden, p. 314

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]