Âd Kavmi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Âd Kavmi veya Ād (Arapça: عاد) İslam dininin kutsal kitabı Kur'an'da geçen ve Nuh kavmi gibi Allah'ın gazabına uğrayarak yok olan eski bir Arap kabilesidir. Tarihsel gerçekliği konusunda herhangi bir belge bulunmayan topluluk, günümüzde veya geçmişte herhangi bir millet ile kesin bir biçimde ilişkilendirilememektedir. Kur'an'da kendilerine kendi kabilelerinden olan Hûd'un peygamber olarak gönderildiğinden bahsedilir. Kavmin yaşadığı yer, kum tepeleri anlamına gelen Ahkâf olarak isimlendirilmiştir. Kur'an'da:

“Âd (kavmi)ne gelince: Onlar yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar ve “Kuvvetçe bizden daha güçlü kimmiş!..” dediler. Onlar kendilerini yaratan Allah’ı -ki o, bunlardan pek kuvvetlidir- hiç düşünmediler mi? Onlar bizim mucizelerimizi bilerek inkâr ediyorlardı” şeklinde geçmektedir.[1]

Âd kavminden Kur'an tefsirlerinde yüksek binalar inşa eden, yüksek anıtlar diken ve bu yaptıkları işin kendilerini ölümsüz kılacağını zanneden bir kavim olarak bahsedilir. Kur'an'a göre yaratılmış en güzel şehir, Âd kavminin yaptığı İrem şehridir. İrem şehri için "sahte cennet" tabiri de kullanılır. Bazı müfessirler, Yemen ile Umman arasındaki geniş bir beldenin bu isimle anıldığını kaydederler.

Ahkâf diye isimlendirilen yerde bugün Hadramevt bulunmaktadır. Batlamyus'un dünya haritasında gösterilmektedir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Semud kavmi

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Kuran, el-Fussilet suresi, 15. ayet