İçeriğe atla

İma

Vikipedi, özgür ansiklopedi

İma veya sezdiri (implicature), bir şeyi üstü kapalı bir biçimde belirtme, doğrudan değil dolaylı olarak anlatma yöntemidir.[1] Edimbilim ve anlambilim ile ilgili olan ima, iletilmek istenen bir şeyi açıkça söylemekten ziyade daha etkili bir şekilde iletişim kurmaya yardımcı olabilir.

Dil felsefesicisi H. P. Grice bu terimi 1975 yılında ortaya atmıştır. Grice, konuşmacılardan genel konuşma kurallarına uymaları beklendiği için ortaya çıkan "konuşmaya dayalı" imalar ile "ama" veya "bu nedenle" gibi belirli kelimelere bağlı olan "geleneksel" imaları birbirinden ayırmıştır.

  1. ^ İmer, Kâmile; Kocaman, Ahmet; Özsoy, A. Sumru (2011). Dilbilim Sözlüğü. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi. s. 228. ISBN 978-605-4238-53-8. 

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]