Semai

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Semai, halk şiirinde hecenin sekizli ölçüsü ile koşma biçiminde düzenlenen ve özel bir ezgi ile söylenen şiirlerdir.

Genel özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Genellikle en az üç, en fazla beş dörtlükten oluşurlar.
  • Çoğunlukla doğa, güzellik, ayrılık,kavuşma gibi duygusal ve lirik temaları işlerler.
  • Semainin hece ölçüsünün yanında aruz kullanılarak yazılanları da vardır.
  • Güney Anadolu’da yaşayan Varsak Türkmenlerine ait halk şairleri tarafından söylenen şiirlerdir.
  • Özel bir bestesi vardır.
  • 8’li hece ölçüsü ile söylenir.
  • Şiirin sonuna doğru mahlas kullanılır.
  • Yaygın olmayan bir nazım şeklidir.
  • Dili sade ve yalındır halkın günlük yaşantıda kullandığı deyim ve deyişlerden yararlanılır.
  • Birçok yönüyle koşmalara benzerler.Aralarındaki tek fark olarak semailerin 8'li hece ölçüsüyle yazılmaları koşmaların ise 11'li hece ölçüsüyle yazılmalarıdır.
  • En güzel örneklerini Karacaoğlan,Erzurumlu Emrah vermiştir.
  • İlk dörtlüğü aaab abab aaba abcb şeklinde diğer dörtlükler dddb eeeb fffb şeklindedir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]