Vikipedi, özgür ansiklopedi
Halk şiirinde hecenin sekizli ölçüsü ile koşma biçiminde düzenlenen ve özel bir ezgi ile söylenen şiirlerdir.
- Genellikle en az üç, en fazla beş dörtlükten oluşurlar.
- Çoğunlukla doğa, güzellik, ayrılık,kavuşma gibi duygusal ve lirik temaları işlerler.
- Semainin hece ölçüsünün yanında aruz kullanılarak yazılanları da vardır.
- Güney Anadolu’da yaşayan Varsak Türkmenlerine ait halk şairleri tarafından söylenen şiirlerdir.
- Özel bir bestesi vardır.
- 8’li hece ölçüsü ile söylenir.
- Varsağıda hayattan ve talihten şikayet gibi konular da işlenir.
- Şiirin sonuna doğru mahlas kullanılır.
- Yaygın olmayan bir nazım şeklidir.
- Dili sade ve yalındır halkın günlük yaşantıda kullandığı deyim ve deyişlerden yararlanılır.
- Birçok yönyle koşmalara benzerler.Aralarındaki tek fark olarak semalierin 8'li hece ölçüsüyle yazılmaları koşmaların ise 11'li hece ölçüsüyle yazılmalarıdır.
- En güzel örneklerini Karacaoğlan,Erzurumlu Emrah vermiştir.
