Semai

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Semai, halk şiirinde hecenin sekizli ölçüsü ile koşma biçiminde düzenlenen ve özel bir ezgi ile söylenen şiirlerdir.

Türk Müziği'nde de beste formu olarak karşımıza çıkarlar. Ağır Semai ve Yörük Semai olmak üzere ikiye ayrılırlar.

Genel özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Genellikle en az üç, en fazla beş dörtlükten oluşurlar.
  • Çoğunlukla doğa, güzellik, ayrılık,kavuşma gibi duygusal ve lirik temaları işlerler.
  • Semainin hece ölçüsünün yanında aruz kullanılarak yazılanları da vardır.
  • Güney Anadolu’da yaşayan Varsak Türkmenlerine ait halk şairleri tarafından söylenen şiirlerdir.
  • Özel bir bestesi vardır.
  • 8’li hece ölçüsü ile söylenir.
  • Şiirin sonuna doğru mahlas kullanılır.
  • Yaygın olmayan bir nazım şeklidir.
  • Dili sade ve yalındır halkın günlük yaşantıda kullandığı deyim ve deyişlerden yararlanılır.
  • Birçok yönüyle koşmalara benzerler.Aralarındaki tek fark olarak semailerin 8'li hece ölçüsüyle yazılmaları koşmaların ise 11'li hece ölçüsüyle yazılmalarıdır.
  • En güzel örneklerini Karacaoğlan,Erzurumlu Emrah vermiştir.
  • İlk dörtlüğü aaab abab aaba abcb şeklinde diğer dörtlükler dddb eeeb fffb şeklindedir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]