Paul Pelliot

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Paul Pelliot

Paul Pelliot, (d. 28 Mayıs 1878, ö. 26 Ekim 1945), özellikle dil çalışmalarına ve çeşitli din ve Orta Asya kültürlerinin tarihçesine katkıda bulunmuş bir Fransız doğubilimcisidir. Ünlü Sylvain Lévi'nin öğrecisidir. Pelliot, Orta Asya'da Kazı bilimsel araştırmalar yapmıştır.

Pelliot Hanoi şehrinde, güney, güneydoğu ve doğu Asya tarihi ve kültürü bilimsel keşfi için kurulmuş olan École française d’Extrême-Orient isminde bir Fransız Enstitüsünde çalışmıştır. Enstitünün ana etkinlik alanları, kazı bilimsel araştırma, bulguları yenileme dahil ve yazılı ve sözlü geleneksel kayıtları çeviridir.

Pelliot sonra Birinci Dünya Savaşı sırasında Pekin'de bir Fransız askeri ataşesi olarak görev yaptı.

Yayınları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Édouard Chavannes ile: Un traité manichéen retrouvé en Chine : Journal Asiatique 1911, s. 499-617; 1913, s. 99-199, 261-392.
  • Les influences iraniennes en Asie Centrale et en Extrême-Orient, : Revue d'Histoire et de Littérature Religieuses N.S. 3, 1912, s. 97-119.
  • Mo-ni et manichéens, : Journal Asiatique 1914, s. 461-70.
  • "Le 'Cha-tcheou-tou-fou-t'ou-king' et la colonie sogdienne de la région du Lob Nor", : Journal Asiatique 1916, s. 111-23.
  • Meou-tseu, ou les doutes levés, T'oung Pao XIX, Leiden, Brill 1920
  • Robert Gauthiot ile: Le sûtra des causes et des effets du bien et du mal. Edité‚ et traduit d'après les textes sogdien, chinois et tibétain, 2 Cilt, Paris 1920.
  • Les Grottes de Touen-houang. 6 Bde. Paris, Collège de France 1920-24
  • Les Mongols et la Papauté. Documents nouveaux édités, traduits et commentés par M. Paul Pelliot avec la collaboration de MM. Borghezio, Masse‚ and Tisserant, : Revue de l'Orient chrétien, 3e sér. 3 (23), 1922/23, s. 3-30; 4(24), 1924, s. 225-335; 8(28), 1931, s. 3-84.
  • Les traditions manichéennes au Foukien, : T'oung Pao 22, 1923, s. 193-208.
  • Neuf notes sur des questions d'Asie Centrale, : T'oung Pao 24, 1929, s. 201-265.
  • Histoire Secrète des Mongols. Restitution du texte mongol et traduction francaise des chapitres I a VI, Paris 1949.
  • Notes sur Marco Polo, ed. L. Hambis, 3 cilt., Paris 1959-63.
  • Recherches sur les chrétiens d'Asie centrale et d'Extrême-Orient I, Paris 1973.
  • L'inscription nestorienne de Si-ngan-fou, ed. avec suppléments par Antonino Forte, Kyoto / Paris, 1996.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]