Organik mimari

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanmış olan Şelale Evi organik mimari stille özdeşleştirilmiş ve tanınmış bir örnektir.

Organik mimari veya Organik mimarlık insan barınma ihtiyaçları ile doğal hayatın bir uyum içinde yer almasını savunan bir mimarlık felsefesi ve anlayışıdır. Doğa ile hem yapının bulunduğu inşaat alanının, hem çevresinin hem de iç dekorasyonunun bir harmoni içinde içiçe olmasını savunur.

Organik mimari terimi (İngilizce: Organic architecture) ilk kez Amerikalı mimar Frank Lloyd Wright tarafından kullanılmıştır.[1]

Organik mimariyi ile özdeşleştirilen mimarlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuyla ilgili basılı kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Aldersey-Williams, Hugh (2003). Zoomorphic: New Animal Architecture (London: Laurence King)
  • Ferre, Albert, et al., eds (2007). Verb Natures: Architectural Boogazine (Barcelona; New York: Actar)
  • Feuerstein, Günther (2002). Biomorphic Architecture: Human and Animal Forms in Architecture (Stuttgart; London: Axel Menges)
  • Gans, Deborah, and Zehra Kuz (2003). The Organic Approach to Architecture (New York; Chichester: Wiley)
  • Leach, Neil (2009). 'Digital Morphogenesis', Architectural Design,
  • Menges, Achim (2006). 'Polymorphism', Architectural Design, 76, 2, pp. 78–87
  • Pearson, David (2001). The Breaking Wave: New Organic Architecture (Stroud: Gaia)
  • Portoghesi, Paolo (2000). Nature and Architecture, trans. by Erika G. Young (London; Milan: Skira Editore; Thames & Hudson)
  • Steadman, Philip (2008). The Evolution of Designs: Biological Analogy in Architecture and the Applied Arts (New York: Routledge)
  • Senosiain, Javier (2003). Bio-architecture (Oxford, England: Architectural Press)
  • Tsui, Eugene (1999). Evolutionary Architecture: Nature as a Basis for Design (New York: John Wiley)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]