Kekemelik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Kekemelik, özellikle küçük yaşlarda yaşanan psikolojik reaksiyonlar sonucunda ortaya çıkan bazen ateşli hastalıklarında gelişimde olumsuz katkılarının olduğu akıcı konuşma bozukluğu olarak nitelendirilen yanlış konuşma alışkanlıklarıdır. Genetik oluşumuyla ilgili bilimsel bir kanıt henüz yoktur.

Kekemelik, çocuklarda yetişkinlere kıyasla daha çok rastlanan bir olaydır. Okul öncesi cağındaki çocukların %5'i kekemedir.[1] Yetişkinlerde bu oran yaklaşık %0,73 kadardır.[2] Aynı oran cinslere göre ayrılırsa, erkeklerde %80, kadınlarda %20'dir.[3]

Nedenler[değiştir | kaynağı değiştir]

Kekelemeye henüz kesin bir neden verilememiştir. Bazı araştırmalar genlerin veya stresin kekelemeye yol açtığını göstermektedir. Ayrı bir araştırma ise kekeleme ve Tourrette sendromu arasında ilişki olduğunu savunmaktadır.[4]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Ali AKTEKİN "Kekemer" - Konuşamayan Kalmasın Diye ! Kademesiz Sistemli Yapısal Konuşma Yöntemi adlı dökümandan alıntı -1999
  2. ^ Craig. A, Hancock K, Tran. Y, Craig. M, & Peters, K. (2002). "Epidemiology of stuttering in the communication across the entire life span."
  3. ^ Yairi, E, & Ambrose, N. (2005). Early childhood stuttering. Austin, TX: Pro-Ed, Inc. Kloth, S., Janssen, P., Kraaimaat, F. & Brutten, G. (1995). "Speech-motor and linguistic skills of young stutterers prior to onset." Journal of Fluency Disorders, 20, 157–170. Yairi, 2005; “On the Gender Factor in Stuttering,” Stuttering Foundation of America newsletter, Fall 2005, page 5.
  4. ^ Abwender DA, Trinidad KS, et al. "Features resembling Tourette's syndrome in developmental stutterers." Brain Lang. 1998 May;62(3):455-64.