Joule yasası

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Joule yasası aslında iki farklı yasa olup, elektrik akımının yarattığı ısı ile bir ideal gazın iç enerjisinin, onun basınç, hacim ve sıcaklığına olan bağımlılığını ilişkilendirir.

Joule'un birinci kanunu (Joule etkisi olarak da bilinir), bir iletken üzerinden geçen elektrik akımı ile onun yarattığı ısı arasındaki ilişkiyi veren fiziksel bir kanundur. Adı, 1840'larda bu kavram üzerine çalışmalar yapan James Prescott Joule'a ithafen verilmiştir ve şu şekilde ifade edilir:

Q = I^2 \cdot R  \cdot t

Formülde Q , direnci R olan bir iletken üzerinden t sürede geçen sabit akım I tarafından yaratılan ısıdır. Akım (amper), direnç (ohm), zaman da (saniye) olduğunda Q 'nun birimi joule olacaktır.

Joule'un birinci kanunu, daha sonra Heinrich Lenz tarafından da bağımsız olarak bulunduğu için, bazen Joule-Lenz kanunu olarak da adlandırılır.

Joule'un ikinci kanunu , ideal bir gazın iç enerjisinin, onun hacmi ve basıncından bağımsız, yalnızca sıcaklığına bağımlı olduğunu ifade eder.