Elektronegatiflik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Elektronegatiflik, kimya da bağ yapımı kullanılan elektronların bağı oluşturan atomlar tarafından çekilme gücüdür. Klor gibi dış enerji seviyeleri hemen hemen tamamen doldurulmuş atomlar güçlü elektronegatiftirler ve kolaylıkla elektron alırlar. Buna karşın sodyum gibi dış seviyeleri hemen hemen boş olan

1s2 2s2 2p6 [3s1]

şeklindeki atomlar kolaylıkla elektonlarını verirler ve güçlü elektropozitiftirler. Yüksek atom numaralı elementler de düşük bir elektronegatifliğe sahiptir. Çünkü dış elektronlar pozitif çekirdeklerden oldukça uzaktadır, elektronlar atomlara kuvvetlice çekilmezler.

Ayrica elektronegatiflik periyodik tabloda soldan saga dogru gidildikce artar,yukaridan asagiya gidildikçe ise azalir.

"Elektronegatiflik, bir bağı oluşturan atomların her birinin; Bağ elektronlarını çekebilme gücünü ifade eder. Tek başına atomun elektron alma eğilimi elektronegatiflik değil, elektron ilgisidir. Elektron ilgisi, nötr 1 mol atomun, 1 mol elektron aldığında açığa çıkan enerjidir ve ölçülebilir bir enerji formudur. (J, Cal) Elektronegatiflik ise, elektronları çekme gücü en fazla olan Flor atomu baz alınarak, atomların birbirlerine göre güçlerini ifade eder. Doğrudan ölçülebilir bir büyüklüktür, birimi Ec dir."

Allen elektronegatifliği[değiştir | kaynağı değiştir]