Eksicik yakalanması

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Eksicik yakalanması (Ters beta çözünmesi veya Elektron yakalanması), atom çekirdeğinde yüksek sayıda proton, ve pozitron yayımına yetecek kadar erkenin bulunmadığı izotoplar için bir çözünme kipidir.

Asıl atom ile çocuk öğecik (atom) arasındaki erke farkı 1,022 MeV'dan az ise, pozitron yayımı olanaksızlaşıp, elektron yakalanması tek olası çözünme kipi hâline gelir. Örneğin, Rubidyum-83, Kripton-83'e ancak elektron yakalanması ile çözünebilir. Çünkü erke farkları 0,9 MeV düzeyindedir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Eksicik yakalanması teorisi ilk defa Gian-Carlo Wick tarafından 1934’te yayımlanan bir makalede ortaya atılmış ve sonra Hideki Yukawa tarafından geliştirilmiştir. Bu olayı ilk defa Luis Alvarez vanadyum-49 izotopunda gözlemlemiş ve bundan Physical Review'e 1937 yılında yazdığı bir makalesinde söz etmiştir. Daha sonra da galyum-67’de ve diğer çekirdeklerde bu olayı araştırmaya devam etmiştir.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Electron Capture İngilizce Vikipedi