Ehl-i kitap

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ehl-i kitap (kitabı olanlar); İslam geleneğinde, Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi kutsal bir kitabı (Tevrat, İncil) bulunan bir dinin takipçileri. Ehl-i kitap, tanrıya ortak koşanlardan (müşrik) ve inançları tanrısal bir aydınlanmaya (vahiy) dayanmayanlardan ayrı tutulur.

Kur'an, bu terimle, müşriklerden ayırt etmek için, vahiy yoluyla indirilmiş Tevrat, Zebur, İncil gibi kitapları bulunan Yahudileri ve Hıristiyanları kast eder. İslam'da bu kitapların asıllarının kısmen de olsa değiştirildiğine inanılmakla birlikte, tanrısal kaynaklı oldukları kabul edildiği için İslam ehl-i kitabı müşriklerden ayrı bir konumda tutar.

İslam dini ehl-i kitaba, putperestlere tanınmayan ayrıcalıklar tanıdı. İslam'a geçmeye zorlanmayan[1] Yahudiler ve Hıristiyanlar, yalnızca belli vergiler (cizye ve haraç) ödüyorlardı. Müslüman yetkililer, ehl-i kitabın korunmasından ve dirliğinden de sorumluydu. Muhammed'in ölümünden sonra yerine geçen halifeler de, valilere ehl-i kitabın dinine saygı gösterilmesini buyurmuşlardı.

Ehl-i kitap ile evlilik[değiştir | kaynağı değiştir]

Müslüman erkekler, Müslüman olmayan ve inancına bağlı kalan bir ehl-i kitapla evlenebilirken, Müslüman kadınlar, İslam dinine geçmeyen bir Yahudi ya da Hıristiyanla evlenemezler.[kaynak belirtilmeli]

Ayrıca[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ [kaynak belirtilmeli]