Doğal uydular
Vikipedi, özgür ansiklopedi
 |
Bu sayfa başka bir dilden çevrilmektedir.
|
Bir doğal uydu, bir gezegen ya da kendisinden büyük bir başka nesnenin etrafında yörünge'de bulunan ve insan yapısı olmayan bir nesnedir. Bu tür nesnelere genellikle ay denir. Bilimsel olarak bu deyim, bir yıldız'ın yörüngesinde dönen bir gezegen, hâttâ bir galaktik merkez'in yörüngesinde dönen bir yıldız için de kullanılsa da, bu tür kullanımlar sık değildir. Bu deyim daha çok, gezegenlerin yapay olmayan uydu'ları, cüce gezegen'ler ya da küçük gezegen'ler için kullanılır.
Gezegenlerin yörüngesinde 165 adet[1], cüce gezegenlerin yörüngesinde 4 adet ve küçük güneş sistemi nesne(si)'lerinin yörüngesinde düzinelerce olan aylar da dahil olmak üzere, Güneş Sistemi içerside bilinen 240 tane ay vardır. Diğer yıldızlar ve onların gezegenlerinin de kendi doğal uyduları vardır.
Büyük gaz devleri, Dünya'nın yörüngesinde dönen ayın boyutlarıyla ölçülebilecek büyüklükte altı adet ay da dahil olmak üzere geniş bir doğal uydular sistemine sahiptir. İç gezegenler olan Merkür ve Venüs'ün hiçbir ayı yoktur; Dünya'nın bir büyük ayı (Ay) vardır; ve Mars iki küçük aya sahiptir, Phobos ve Deimos. Cüce gezegenler içinde, Ceres'in (asteroid kuşağındaki birçok nesnenin ayı olmasına karşın) giçbir ayı yoktur, Eris'in bir tane, Dysnomia ve Plüton'un bilinen üç uydusu Nix, Hydra ve iri arkadaşı Charon vardır. Bir ikiz gezegen sisteminin özelliği olan Kütle Merkezi'nin iki gezegen arasındaki açık uzayda bulunduğu Plüton-Charon sistemi alışılmadık bir bir durumdur.
