DVB-T

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(DVB-T (Karasal Yayın) sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara

DVB-T (ingilizce:Digital Video Broadcasting-Terrestrial türkçe:Sayısal karasal yayıncılık).

Günümüzde kullanılan çatı antenleri analog yayınları almaktadır. Antenler tarafından alınan analog sinyaller yükseltici yardımı ile güçlendirildikten sonra televizyon tarafından alınan güçlü sinyaller görüntü ve sese dönüştürülür. Analog yayının dezavantajı bir frekansta sadece bir televizyon kanalının yayın yapmasıdır. Analog yayında görüntü kalitesi düşük ve sinyaller zayıf olduğu için yayınların her an gitme olasılığı vardır. Analog yayında kanal çakışmaları da görülmektedir.

DVB-T yayında görüntü ve ses kalitesi analog yayına göre oldukça yüksektir. DVB-T sayesinde tek frekans üzerinden dört farklı kanalın yayın yapması mümkündür. Tv kanallarının birbirine karışması ve gölgelenme DVB-T sayesinde sona ermiştir. DVB-T beraberinde interaktif hizmetleri kullanma imkânıda getirmektedir.

Set üstü kutusu (ingilizce:Set-Top-Box) kullanarak sayısal karasal yayınları izlemek mümkündür.

Birçok avrupa ülkelerinde kullanılan bu aktarma yöntemi Avusturalya'da dijital televizyon ve radyo yayınlarında standart olarak kullanılmaktadır.

Dünya'da DVB-T

Çalışma Tekniği[değiştir | kaynağı değiştir]

DVB-T için kullanılan frekanslar analog yayıncılıktan tanıdığımız UHF ve VHF kanallarıdır. Dijital yayıncılık sayesinde bu kanalların kullanımı analog tekniğe göre daha verimlidir. Bu sayede tek frekansta birçok televizyon kanalı barınmaktadır. COFDM kipleme sayesinde bant genişliği binlerce tek taşıyıcıya bölüştürülmektedir. Bu her tek taşıyıcı belirlenen QPSK, 16-QAM veya 64-QAM kipleme tekniği ile kodlanmaktadır. Ayarlanmış parametrelere göre kanal başına veri oranı yaklaşık 12 ile 20 Mbit/s dir. Bir frekansın veri oranı en çok dört programa bölünebilmektedir. Bölünen her program ortalama 3 ile 5 Mbit/s bit oranına sahip olmaktadır. Günümüzdeki analog PAL televizyon sinyalinde eşit değerdeki görüntü kalitesi dijital yayında yaklaşık 3 ile 5 Mbit/s veri oranına ihtiyaç duymaktadır. DVD'lerde ise en az 38.3 Mbit/s kullanılmaktadır.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Analog sisteme karşın DVB-T'nin sunduğu avantajlar:

  • Program çeşitliliği.

MPEG-2 sıkıştırma tekniği ve dijital kipleme sayesinde tek analog kanaldan 4 program yayınlanabilmektedir.

  • Daha verimli yayın.

DVB-T sayesinde araçla seyir halinde rahatlıkla televizyon seyredilebilme imkânı.

  • 16:9 formatında HDTV, yüksek çözümlemeli televizyon yayıncılığı'na geçiş DVB-T teknolojisi sayesinde olacak. Bu sayede mobil cihazlarda televizyon izlenebilecek.
  • Aynı anda farklı dillerde yayın imkânı.
  • EPG (Electronic Programme Guide)

DVB-T, yeni teletekst sistemi Elektronik Program Rehberi özelliği ile resim, vidyo klip ve yüksek kapasiteli yazı indirebilme imkânı sunuyor.

  • İnteraktif televizyon ve İnternet erişimi.
  • Elektronik ticaret imkânı.
  • "Pay Tv" veya "Pay per view" gibi yayınları ücretleme ve ücretli yayınları izleme.

Türkiye'de DVB-T[değiştir | kaynağı değiştir]

TRT'nin Çamlıca'daki verici tesislerinde başlatılan sayısal karasal yayın deneme yayınları, TRT-İnt yayınının yapılmakta olduğu Ankara'da 31. ve İstanbul'da 23. kanaldan, bir kanaldan TRT program yayını sürekli olarak, üç kanaldan da özel televizyonlar tarafından dönüşümlü olarak yapılmaktadır.

Türkiye, 2006 yılının başından itibaren karasal sayısal yayına geçmiş durumda. Şu an toplam beş kanal bu yayının denemesini yapıyor. İstanbul, Ankara ve İzmir'den başlayacak geçiş süreci, bölge bölge tüm Türkiye'yi kapsayacak ve 2014 yılında sona erecek.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]