Christian Dior

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Christian Dior
Stamps of Romania, 2005-002.jpg
Doğum 21 Ocak 1905
Granville, Manche, Fransa
Ölüm 23 Ekim 1957
Tuscany, İtalya
Meslek Moda tasarımcısı


Christian Dior (21 Ocak 1905 Granville, Manche - 23 Ekim 1957) nüfuzlu Fransız tasarımcı, dünyanın en büyük moda evlerinden biri olan kendisiyle aynı adı taşıyan ünlü moda evi Christian Dior'un kurucusudur.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Christian Dior, Fransa'nın Granville adlı bir sahil kasabasında doğdu. Geçimini gübre üretiminden sağlayan ailesi onun bir diplomat olmasını çok istiyordu fakat Dior sadece moda ve bunun yanı sıra eskizle ilgileniyordu. Para kazanmak için moda eskizlerini tanesini 10 sent civarından sattı. Okulu bıraktıktan sonra babasından bir miktar para aldı ve böylelikle 1928'de Pablo Picasso benzeri sanatsal çalışmalar satan küçük bir sanat galerisi açtı.

Babasının işini kaybetmesi sonucu yaşadıkları mali krizden sonra Dior galerisini kapatmak zorunda kaldı. 1930'lardan 1940'lı yıllarda askere çağırılana kadar Robert Piguet ile çalıştı. 1942'de askerliğini bitirmesiyle Dior, kendisinin ve Pierre Balmain'in baş tasarımcılığını yaptıkları Lucien Lelong moda evine katıldı. II. Dünya Savaşı sırasında Nazi subaylarının eşlerini ve Fransız işbirlikçilerini giydiriyordu.[1] 16 Aralık 1946'da dönemin büyük iş adamlarından pamuklu kumaş üreticisi Marcel Boussac'ın da desteğiyle kendi moda evini kurdu.

Christian Dior, Evi ve Müzesi , Granville (Manche), Fransa.

İlk koleksiyonunu 1947'de sunan Dior, ona Corolle, taç yaprakları, (tam anlamıyla adını botanik terim korolla ya da çiçeğin taç yaprakları) ismini verdi, fakat New Look (Yeni Görünüm) terimi Harper's Bazaar'ın baş editörü Carmel Snow tarafından uyduruldu. Dior'un tasarımları II. Dünya Savaşı modası olan kapalı ve erkeksi tasarımların aksine çok daha cinsel istek uyandırıcıydı. O şekiller ve silüetler tasarlamada usta olan Dior şöyle demiştir "Ben çiçek kadını tasarladım." Onun tasarımları ağırlıklı olarak sık dokunmuş pamuklu bezlerden yapılan, sert, büstiyer stilindeki korsajlar, kalça vatkaları, ince belli korseler, jüponlardan oluşmaktaydı. Ve bu giyisiler belden aşağı genişleyerek inip modellerinin çok daha kıvrımlı hatlara sahip gözükmesini sağlıyordu. Etek ucu baldırlarda ve bileklerde biterek güzel bir silüet oluşturuyordu. İlk başta tasarımları bacaklarını örttüğü için kadınlardan tepki aldı çünkü kadınlar o dönemdeki kumaş yetersizliğinden dolayı buna alışkın değillerdi. Paris'teki bir moda çekimi sırasında Dior'un tasarımları, elbiseler ve takımlarda kullanılan kumaş miktarı nedeniyle Dior’a karşı ters tepkiye yol açtı. Modeller, kadın sokak satıcıları tarafından elbiselerin savurganlığı nedeniyle saldırıya uğradı ancak karşı koyma, savaş zamanı kıtlığının bitmesiyle sona erdi. “Yeni Görünüş” kadın kıyafetlerinde devrim yaptı ve Paris’i yeniden II. Dünya Savaşı sonrasında modanın merkezi yaptı.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Dior, Montecatini’de tatil yaparken ölmüştür. Bazıları boğazına balık kılçığı takıldıktan sonra geçirdiği kalp krizi sonucu öldüğünü iddia ediyor.[2] Times magazin Dior hakkında yazdığı ölüm yazısında onun kart oyunu oynadıktan sonra kalp krizi geçirdiğini belirtmişti.[3] Bununla birlikte, Paris sosyete simalarından ve Dior’un arkadaşlarından Alexis von Rosenberg, Baron de Rédé anılarında Dior’un yorucu bir seks sonrasında geçirdiği kalp krizi sebebiyle hayatının sona erdiğini belirtti.[4]

Dış Bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sereny, Gitta (2002). The Healing Wound: Experiences and Reflections, Germany, 1938–2001. New York: W. W. Norton & Company. ss. 15–16. ISBN 0-393-04428-9. 
  2. ^ Waldman, Hb (November 1979). "Christian Dior". Design Museum, Dental student 58 (3): 58–60. ISSN 0011-877X. PMID 399225. http://www.designmuseum.org/design/christian-dior. Erişim tarihi: 11 November 2013. 
  3. ^ "Time news". TIME. 4 November 1957. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,867898-1,00.html. Erişim tarihi: 7 March 2008. 
  4. ^ von Rosenberg, Alexis (2005). Hugo Vickers. ed. Alexis: The Memoirs of the Baron de Redé. Estate of the late Baron de Redé. ISBN 9781904349037.