Andrea Luchesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Andrea Luchesi
Andrea Luchesi,Kesinlikle bilinmemektedir. Christian Gottlob Neefe de olabilir.
Andrea Luchesi,
Kesinlikle bilinmemektedir. Christian Gottlob Neefe de olabilir.
Doğum 23 Mayıs 1741
Motta di Livenza, Treviso ili, Venedik Cumhuriyeti
Ölüm 21 Mart 1801 (59 yaşında)
Bonn, Almanya
Meslek Müzisyen, besteci

Andrea Luchesi (d. 23 Mayıs 1741 – ô. 21 Mart 1801), İtalyan besteci. Beethoven’ın öğretmenidir.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1741'de İtalya'da doğdu. İlk müzik eğitimini rahip ve orgcu olan ağabeyinden aldı. 15 yaşında Venedik'e gitti ve devrin önemli müzisyenlerinden dersler aldı. 1764'te San Salvador Kilisesi’nde orgculuk yapmaya başladı, sahne müzikleri, dini müzikler ve enstrümantal eserler besteledi. Ünlü bir orgcu olarak Venedik dışında da org çalmak için davet edildi. İtalya turnesinde iken Mozart ile tanıştı.

1771'de Bonn'a gitti ve 1774'te sarayın müzik yöneticisinin (Ludwig van Beethoven'ın dedesi) ölümü üzerine onun yerine bu göreve getirildi. 1775'te Anthonetta d'Anthoin ile evlendi, 1794'te şehrin Fransız işgaline uğraması ile görevinden alınsa da ömrünün geri kalanını Bonn’da geçirdi. Sarayda görev yaptığı yıllarda genç Beethoven onun öğrencisi oldu.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Operalar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • L’isola della fortuna, opera buffa Libretto:Giovanni Bertati. Avusturya promiyeri: Hoftheater, Viyana, 1765; Vendik promiyeri: Venedik (1765) .
  • Ademira, opera seria: 1784'de İsveç Krali III. Gustavus ziyereti için hazırlandı.
  • Diger operalari:
    • Il marito geloso (1766),
    • Le donne sempre donne (1767),
    • Il giocatore amoroso (1769),
    • Il matrimonio per astuzia (1771),
    • Il Natal di Giove,
    • L’inganno scoperto ovvero il conte Caramella (1773) Libretto: Carlo Goldoni),
    • L’amore e la misericordia guadagnano il gioco (1794).

Kutsal oratoryo ve ayinler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Oratoryo Sacer trialogus (1768)
  • Stabat Mater (yak 1770)
  • Fa Requiem ayini (1771) Montealegre Dükü milli cenaze töreni için
  • Çeşitli kilise kutsal ayin müziği: Venedik San Lorenzo'da " Mass for San Lorenzo"; "Festa della concezione di Maria" için ayin, [[V]erona]]; Venedik Incurabili konsevatuvarai icin Te Deum fsyini
  • Passione di N.S. Gesù Cristo (1776), Metastasio metini icin

Seçilmiş Org eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

    • 12 sonat "Dönelli Koleksiyonu" adıyla anılırlar. 1764 tamamlanmıştır. Notalar günümüzde Napoli Konservatuvarı'ndadır.
    • 6 sonatin ve 8 divertimenti. Notalar Library of Congress, Washington, D.C.
    • 2 "Sonates pour l’orgue" "Menus plaisirs du Roi" adlı koleksiyonda, Paris

Diğer eserler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Venedik'te San Rocco dinsel festivalini kutlamak icin müzik
  • Serenata. Braunschweig Dükü için (1764)
  • Kantata. Württemberg Dükü için (1767)
  • 2 senfoni 1710'a kadar
  • 3 senfoni op. 2 (Bonn, 1773) - kayip
  • 6 Cembalo ve refakatinde keman için sonat' Op.1 (Bonn, 1772)
  • Cembalo için Fa Sonatası (1771-73?), notalar Munster Universitesinde
  • Klavsen Koncertosu (Bonn, 1773) – 4 diger konçerto/trio kayıp
  • Kantata. Archiduke Max Franz'ya papaz seçilmesi şerefine (1785)
  • Cembalo ve keman için Sonate facile(Leipzig, (1796)


Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • İngilizce Wikipedia "Andrea Luchesi" maddesi:[1] (İngilizce) (Erişme: 18.4.2010)
  • Torrefranca, Fausto (1930) Le origini italiane del romanticismo musicale, Torino, s.557-558 (İtalyanca)
  • Valder-Knechtges, Claudia (1983) Die Kirchenmusik Andrea Luchesis (1741-1801): Studien zu Leben und Werk des letzten kurkölnischen Hofkapellmeisters, Berlin) (Almanca) Luchesi'nin kilise kutsal muzik bestelerinin katalogu.
  • Valder-Knechtges, Claudia (1984) "Die weltliche Werke A. Luchesis", Bonner Geschichtsblätter, C.xxxvi. (Almanca)
  • Valder-Knechtges, Claudia (1990) "Andrea Luchesi: ein Italiener im Umkreis des jungen Beethoven, Bonner Geschichtsblätter, C.40 s. 29–56 (Almanca)