Agathon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Agathon, "iyi", "en yüce" anlamlarında kullanılan Yunanca kavram. Özellikle ahlak felsefesinde üzerinde en çok durulan temel kavramlardan biri olan "agathon" bir ülkünün ulaşabileceği en iyi, en yüce aşamayı ifade eder.

Kavramın gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Sokrates'ten itibaren felsefe dağarcığında yer bulan "agathon" kavramını Platon, "iyi"yi, "gerçeğin ve doğrunun kaynağı"nı tarif etmekte kullanmış[1], Aristoteles Platon'un bu tarifini eleştirerek "agathon"u "erdemle uyum" olarak tanımladığı "mutluluk"la özdeşleştirmiş[2], kavram Stoacılar ve Yeni Platonculuk üzerinden Hıristiyanlığa ulaşmıştır.[3].

İç bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar ve kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Platon, Devlet, İ. Sf.
  2. ^ Aristoteles, Nikamakhos'a Etik, İ. Sf.
  3. ^ Felsefe Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınları, İ. Sf.