Şehzade Mehmed

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Şehzade Mehmed
Doğum 1521 civarı
İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm 1543 (22 yaşında)
Manisa, Osmanlı İmparatorluğu
Yattığı yer Şehzade Camii, İstanbul, Türkiye
Din İslam
Ebeveyn(ler) I. Süleyman ve Hürrem Sultan
Eşi Esmehan Baharnaz Sultan
Çocukları Hümaşah Sultan

Şehzade Mehmed (1521, İstanbul - 1543, Manisa), (Osmanlıca adı: الأمير محمد الفاتح) I. Süleyman'ın Hürrem Sultan'dan olan ilk oğludur. 1543 yılında Manisa Sarayı'nda vefat etmiştir.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehzade Mehmed, çocukluğunda Eski Saray'da kalmıştır (Beyazıt ilçesi sınırlarındaki Eski Saray bugün İstanbul Üniversite'si bünyesinde fakülte olarak kullanılır). Sanata düşkün zayıf bünyeli bir şehzadedir.[1] Babası Kanuni'nin eğitimine önem vererek özel eğitim almasını sağlamıştır. Kanuni'nin en sevdiği oğullarından birisidir. Genç şehzade, 1540 yılında ağabeyi Şehzade Mustafa'nın Saruhan Sancağı'ndan alınarak Amasya Sancağı'na atanması sonrası Saruhan Sancağı'na getirilmiştir. İki yıl orada kesintisiz görev yapmıştır. Şehzade Mehmed, iki yıl süreyle dönemin Veliaht şehzade konumunda idi. Ağabeyi Şehzade Mustafa'nın Saruhan Sancağı'ndan alınıp Amasya Sancağı'na atanmasını Hürrem Sultan'ın etkisine bağlar.

Babasının tahttan feragat etmesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Babası Kanuni, Şehzade Mehmed'in eğitimle o kadar ilgiliydi ki onu Saruhan Sancağı'na atadıktan sonra tahttan feragat edip tahtı en sevdiği şehzadesine bırakmak istiyordu. Ancak şehzadenin ani ölümüyle sarsılan Kanuni şehzadeler güzidesi oğlu adına 1543-1548 yılları arasında Mimar Sinan'a İstanbul'da Şehzadebaşı Camii'sini yaptırmıştır. Oğlunun ölümü ve Camii'nin tamamlanması ardından oğlunun mezarının bulunduğu yerin üst tarafına küçük bir taht koydurmuştur. Kırk gün kesintisiz olarak oğlunun mezarına gidip dualar okuduğu bile söylenir.

Evliliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehzade Mehmed'in eşi hakkında iki farklı görüş mevcuttur. Bunlardan biri haremden bir cariye ile evlendiği ya da babasının kız kardeşi Şah Sultan'ın kızı Esmehan Baharnaz Sultan ile evlendiği düşünülür. Şehzade Mehmed'in ölmeden birkaç sene önce annesi Hürrem Sultan tarafından evlendirildiği düşünülür. Hümaşah Sultan adında bir kızı vardır.

Çocukları[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehzade Mehmed'in Hümaşah Sultan adında bir kızı vardır.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehzade Mehmed'in ölümü hakkında farklı görüşler mevcuttur.[2] Bazı araştırmacılara göre çiçek hastalığından ölmüştür. Bir görüşe göre eceliyle ölmüştür. [3] Başka bir görüşe göre de Mahidevran Sultan'un Şehzade Mustafa'nın Veliaht sancağından alınmasından sonra Şehzade Mehmed'in Veliaht sancağına atanmasını kaldıramamış ve Barbaros Hayrettin Paşa'ya haber vererek genç şehzadenin haremine güzel ama hastalıklı bir cariye sokmasını emretmiştir. Hürrem Sultan ve Kanuni'den bir şekilde gizlenen bu emrin üzerine Barbaros Hayrettin Paşa, Şehzade Mehmed'in haremine güzel ve hastalıklı bir kız sokmuştur. Hastalıklı kızla birlikte olan Mehmed'in bu hastalığın bulaşması sonucu öldüğü söylenir.[4] Şehzade Mehmed'in mezarı İstanbul'daki Şehzadebaşı Camii'sinde yer almaktadır. Türbenin en baş tarafında Şehzade Mehmed, orta tarafında kızı Hümaşah Sultan, en son tarafta ise küçük kardeşi Şehzade Cihangir yatmaktadır. Camii'nin dış tarafında da kız kardeşi Mihrimah Sultan'ın kocası olan Rüstem Paşa'nın mezarı yer almaktadır.

Popüler kültürdeki yeri[değiştir | kaynağı değiştir]

2003 yapımı Hürrem Sultan dizisinde Sezgi Mengi canlandırırken, 2011 yapımı Muhteşem Yüzyıl dizisinde Gürbey İleri tarafından canlandırılmıştır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • www.mainboard24.com › Genel Kültür › Tarih › Osmanlı Tarihi‎
  1. ^ Köse, Osman (2010). I.Süleyman. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi. 
  2. ^ Öztuna, Yılmaz. Kanuni Sultan Süleyman. Babıali Kültür Yayınları, 2006. s. 174-189
  3. ^ Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1951, yeni ed. 1998), Osmanlı Tarihi: İstanbul'un Fethinden Kanunî Sultan Süleyman'ın Ölümüne Kadar , Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları
  4. ^ Öztuna, Yılmaz. Kanuni Sultan Süleyman. Babıali Kültür Yayınları, 2006. s. 174-189

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]