Benim Beyoğlum
![]() | Bu maddenin konusu kayda değerlik yönergelerini sağlamayabilir. Konudan bağımsız ve güvenilir kaynaklar kullanarak maddeyi geliştirebilir ve kayda değer olduğunu ispat edebilirsiniz. Maddenin kayda değerliği kanıtlanamazsa Vikipedi'nin silme politikası gereğince hızlı silinmesi, kayda değerliği tartışmalı ise silinmeye aday gösterilmesi yerinde olacaktır. Kaynak ara: "Benim Beyoğlum" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR Bu madde Mayıs 2021 tarihinden bu yana işaretli olarak durmaktadır. |
![]() Atilla Dorsay'ın "Benim Beyoğlum" kitabının Çağdaş Yayıncılık'tan 1991'te çıkan ilk baskısının ön kapağı | |
Yazar | Atilla Dorsay |
---|---|
Kapak sanatçısı | Ekin Nayır Sağıroğlu (Varlık) |
Ülke | Türkiye ![]() |
Konular | Anı, sinema, İstanbul kitapları, şehir tarihi |
Yayım | 1991 (Çağdaş Yayıncılık) 1993 (Varlık Yayınları) |
Yayımcı | Çağdaş Yayıncılık Varlık Yayınları |
Sayfa | 167 sayfa |
ISBN | 9789754341133 |
Benim Beyoğlum, sinema eleştirmeni ve yazar Atilla Dorsay'ın 1991 yılında yayımladığı anı, inceleme kitabı.
İlk baskısı Çağdaş Yayıncılık tarafından 1991 yılında yapılan kitap, 1993 yılında bu kez Varlık Yayınları tarafından tekrar yayımlandı (ISBN 975-434-113-3).[1] Bu 12. kitabında Atilla Dorsay 1950'lerden itibaren 'başladığı' ve ilk görüşte aşık olduğu ve halâ cazibesinden kurtulamadığı İstanbul'un Beyoğlu semtini ve bu semtle ilgili anılarını anlatmaktadır.
Asıl mesleği mimarlık olan ancak uzunca bir süredir sinema eleştirmenliğini ve yazarlığı kendisine asıl mesleği olarak seçen Dorsay, adeta sahiplendiği bu semte hem şehircilik açısından hem de bir sinema eleştirmeni olarak nostalji gözlüğüyle bakıyor. Zira kitabın önemlice bir bölümünü "Beyoğlu'nun Hayal Şatoları" adını verdiği Beyoğlu sinemalarına ayırmış. Bu sinemaların tarih içinde geçirdikleri evreleri, semte yaptıkları katkıları, sosyolojik ve kültürel etkilerini incelemiş ve 1950'li yıllardan itibaren daha bir öğrenciyken defterlerine kaydetmeye başladığı notlarından yola çıkarak seyrettiği filmleri detaylarıyla anlatmış.
Kitapta sadece sinemalara yer verilmemiş, semtin tiyatroları, vitrinleri, pasajları, birahaneleri, meyhaneleri, ünlü pastane ve lokantaları, kiliseleri, büfe ve muhallebicileri, ünlü kişileri de anlatılmış. Tabii ki yıllar içindeki kaçınılmaz değişimin getirdiği yıkımları, yok olan tarihi binaları ortadan kalkan sokaklarına da dikkat çekilmiş ve yeri geldiğinde çözüm önerileri sunulmuştur.
Kitapta çok sayıda siyah beyaz fotoğrafa da yer verilmiştir. Bunlar arasında Beyoğlu semtinin sokakları ve binalarına ait eski ve yeni fotoğraflar ve bunlara ait mimari ayrıntılar, bazı tiyatro temsillerinde çekilmiş fotoğraflar, tiyatro ve sinema sanatçılarının fotoğrafları, sinemaların dış ve içlerinden alınmış belge niteliğindeki görüntüler, sinema afişleri, film tanıtım ilanlarının fotokopileri vb sayılabilir.
Kitabın arka kapağında şunlar yazıyor:
Atilla Dorsay, 1950'lerde "başlamış" Beyoğlu'na... Ve o gün bugündür bu semtin çekiciliğinden kurtulamamış. Bu kitap, onun deyimiyle "bu aşkın ürünü". Bir anılar kitabı, bir belgeler toplamı, bir nostalji çığlığı, ama bir aşk romanı gibi de okuyabilirsiniz "Benim Beyoğlum"u... Ve Dorsay'la birlikte siz de ışıkları, vitrinleri, kalabalığı, şıklığı, sinema ve tiyatroları, "hayal şatoları", pastane, büfe ve muhallebicileriyle, bu semte aşık olabilirsiniz...