İçeriğe atla

Yavru dil

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Tarihsel dilbilimde yavru dil ya da ardıl dil, genetik bir soydan gelme süreciyle başka bir dilden (ana dilinden) türemiş bir dildir.[1] Eğer birden fazla dil aynı ana dilden türediyse bu diller aynı dil ailesinin üyeleri olan kardeş diller olarak bilinir. Bu konseptler dil evriminde kullanılan, diller arasındaki ilişkilerin bir soyağacındaki aile üyeleri arasındaki ilişkilerle kıyaslandığı soyağacı teorisi ile ilişkilidir.[2]

Bu ana-yavru metaforu dil tarihi bağlamında yanlış anlaşılmalara yol açabilir, çünkü yavru diller temel olarak aşamalı bir değişimden geçerek ana dillerinden ayrı bir duruma gelse de bu dilin doğrudan devamıdır; yavru diller, nihayetinde ölecek bir ebeveynin "doğurduğu" ayrı varlıklar değildir.

Ana diller genelde ölmez, sadece yavru dilleri haline gelirler. Ancak bu durum Afrikaans ve Felemenkçenin aynı anda var olması örneğinde görüldüğü gibi her zaman geçerli değildir.

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Matthews, Peter H. The concise Oxford dictionary of linguistics. 3. (İngilizce). Oxford University Press. Oxford. ISBN 9780191753060. OCLC 881847972. 
  2. ^ Lyle., Campbell (2004). Historical linguistics : an introduction (İngilizce) (2. bas.). Cambridge, Mass.: MIT Press. ISBN 0262532670. OCLC 54692867. 
  3. ^ Mallory, James P.; Adams, Douglas Q. (2006). The Oxford introduction to Proto-Indo-European and the Proto-Indo-European world. Oxford linguistics (İngilizce). New York: Oxford university press. ISBN 978-0-19-928791-8. 
  4. ^ "What are the Romance Languages? | Romance Languages". www.rom.uga.edu (İngilizce). 15 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2025.