Yağmur suyu hasadı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Meksiko, Monterrey Teknoloji ve Yüksek Eğitim Enstitüsü'nde yağmur suyu yakalama ve depolama sistemi

Yağmur suyu hasadı, yağmur suyunun akması için bırakmak yerine, yeniden kullanım için yerinde biriktirilmesi ve depolanmasıdır. Yağmur suyu nehirlerden veya çatılardan toplanabilir ve birçok yerde toplanan sular derin bir çukura, akiferlere, süzülmüş bir hazneye yönlendirilir veya çiğ veya sislerden ağlar veya diğer aletlerle toplanır. Kullanım alanları bahçeler için su, hayvancılık, sulama, uygun arıtımla evsel kullanım ve evler için iç mekan ısıtmasını da içerir. Hasat edilen su ayrıca içme suyu, uzun süreli depolama ve yeraltı suyu zenginleştirilmesi gibi diğer amaçlar için de kullanılabilir.

Bu uygulama su hasadı, su çayırları, su tutma bahçeleri, yağmur bahçeleri ve mikro biyolojik tutma alanları (micro-bioretention) olarak farklı şekillerde isimlendirilmektedir. [1]

Yağmursuyu hasadı, genellikle kullanıcı tarafından finanse edilen, hanelerin kendi kendine su temini için en basit ve en eski yöntemlerden biridir.[2]

Yağmur suyu hasadı tarihçesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmursuyu depolamak için sarnıçların yapımı ve kullanımı, Güneybatı Asya'da, Toros Dağları'nın güneyindeki geniş bir bölge olan Levant köyü bölgesinde evlerin zeminlerine su geçirmez kireç sıvalı sarnıçların inşa edildiği Neolitik Çağ'a kadar izlenebilir. Bölge batıda Akdeniz, güneyde Arap Çölü ve doğuda Mezopotamya ile sınırlıdır. M.Ö 4000 yıllarının sonunda, sarnıçlar kurak arazi tarımın'da kullanılan su yönetimi tekniklerinin ortaya çıkmasında önemli unsurlardı.[3]

Kudüs'ün bazı bölgelerinde ve tüm İsrail topraklarında çok sayıda eski sarnıç bulunmuştur. Bazıları tarafından İncil de geçen kent Ai'ye (Khirbet et-Tell) ait olduğuna inanılan alanda, yaklaşık 1.700 m3 kapasiteye sahip olan yaklaşık M.Ö. 2500 yılına ait bir sarnıç bulunmuştur. Sert taştan oyulmuş, büyük taşlarla sınırlandırılmış ve sızıntıyı engellemek için kil kullanılmıştır.[3]

Tamil Nadu'da Shivaganga Tankı

Yunanistan'ın Girit adası Minoan döneminde M.Ö. 2600 - 1100 arasında yağmur suyu toplanması ve depolanması için büyük sarnıçların kullanılmasıyla da bilinmektedir. Myrtos-Pyrgos, Archanes ve Zakroeach'de dört büyük sarnıç bulunmuştur. Myrtos-Pyrgos'ta bulunan sarnıç, 80 m3'ten daha büyük bir kapasiteye sahiptir ve tarihi M.Ö. 1700'lere kadar uzanmaktadır.[3]

M.Ö. 300 civarında, Hindistan'da Belucistan (şimdi Pakistan, Afganistan ve İran'da bulunmaktadır) ve Kutch'taki tarım toplulukları, tarım ve diğer birçok kullanım için yağmur suyu hasadı kullandı.[4] Yağmur suyu hasadı Çola kralları tarafından da yapıldı.[5] Brihadeeswarar tapınağından (Hindistan, Thanjavur, Balaganpathy Nagar'da bulunan) gelen yağmur suyu Shivaganga tankında toplanırdı.[6] Daha sonraki Çola döneminde Vīrīnam göleti, içme ve sulama amacıyla suyu depolamak için Tamil Nadu'nun Cuddalore bölgesinde inşa edildi (M.S. 1011 - 1037 arası). Vīrānam, 1.465.000.000 m3 depolama kapasitesine sahip, 16 km uzunluğunda bir rezervuardır.

Roma İmparatorluğu'nda da yağmur suyu hasadı yaygındı.[7]Roma su kemerleri iyi tanınırken, Roma sarnıçları da sıkça kullanılmış ve imparatorluk ile birlikte inşaatları yayılmıştır. Örneğin, Pompeii'de, su kemeri inşaatından önce M.Ö. 1. yüzyıl'da çatıdaki su depoları yaygındı.[8] Bu tarih, Bizans İmparatorluğu ile devam etti, örneğin İstanbul'daki Yerebatan Sarnıcı.

Çok az bilinmesine rağmen, yüzyıllar boyunca Venedik şehri yağmur suyu hasadına bağımlıydı. Venedik'i çevreleyen lagün, içmek için uygun olmayan acı sudur.[9] Su, özel olarak tasarlanmış taş döşemeden aşağı süzülürdü ve bir kum tabakası ile filtrelenip daha sonra kuyunun dibinde toplanırdı. Daha sonraları, Venedik anakarada yeni bölgeleri ele geçirdikçe, yerel nehirlerden teknelerle su getirmeye başladı ancak özellikle savaş zamanlarında anakaradaki suya erişimin engellenebilmesi durumunda önem kazanan kuyular kullanımda kaldı.

Mevcut kullanımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kanada[değiştir | kaynağı değiştir]

Bazı Kanadalılar aşırı yağmur suyunu azaltma, sulama, çamaşır yıkama ve tuvalet tesisatlarında kullanılmak üzere yağmur suyu toplama sistemleri uygulamaya başladı. 2000'li yılların ortalarından bu yana Kanada yasalarında yapılan önemli reform, bu teknolojinin tarımsal, endüstriyel ve konutsal kullanımını artırmıştır, ancak birçok ildeki yasalar arasındaki belirsizlik devam etmektedir. Yağmur suyu hasadını çoğunlukla iç tüzükler ve yerel belediye yönetmelikleri düzenlemektedir.

Hindistan[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Tamil Nadu, yeraltı suyu tükenmesini önlemek üzere her bina için yağmur suyu hasadını zorunlu kılan ilk eyaletti. Proje 2001 yılında başlatılmış ve Tamil Nadu'nun tüm kırsal alanlarında uygulanmıştır TN devlet sitesi 12 Ağustos 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Beş yıl içinde mükemmel sonuçlar verdi ve yavaş yavaş her devlet bir örnek teşkil etti. Uygulanmasından bu yana, Chennai'de beş yılda su seviyesi % 50 arttı ve su kalitesi önemli ölçüde iyileşti.[10]
  • Bangalore'da, 60 ft x 40 ft ve üstü alana sahip bir binanın her sahibi veya çalışanı yağmur suyu hasadı yapmak zorundadır. Yeni inşa edilmiş binalar için ise 30 ft x 40 ft ve üstü ölçülere sahip binalarda yağmur suyu hasadı yapılması zorunludur. Bu bağlamda, Bangalore Su Temini ve Kanalizasyon Kurulu, Bangalore'deki Jayanagar'da bulunan 1.2 dönümlük arazide Sir M. Visvesvaraya adına “Yağmur Suyu Hasat Tema Parkı” başlattı ve inşa etti. Bu parkta, 26 farklı tipte yağmur suyu toplama modeli, su koruma ipuçları ile birlikte gösterilmektedir. Birinci kattaki oditoryum "yeşil" bir klima sistemi ile düzenlenmiştir ve öğrencilere ve genel halka yağmur suyu hasadı ile ilgili görsel medyanın sunumunu düzenlemek ve toplantılar için kullanılacaktır.[11] Bangolere'deki IISc Kimya Mühendisliği Bölümü'nde, su damıtması için kullanılan bir solar aletin yüzeyini kullanarak yağmur suyunu toplamak için bir girişimde bulunuldu.[12]
  • Rajasthan'da yağmur suyu hasadı geleneksel olarak Thar Çölü halkı tarafından uygulandı. Rajasthan'daki birçok eski su toplama sistemi şimdi yeniden canlandı.[13] Su toplama sistemleri Rajasthan'ın diğer bölgelerinde de yaygın olarak kullanılmaktadır; örneğin, Jaipur semtinde chauka sistemi kullanılmaktadır.[14]
  • Maharashtra: Şu anda, Pune'da, yağmur suyunun toplanması, herhangi bir yeni konut topluluğunun tescili için zorunludur.
  • Mumbai, Maharashtra 'de yağmur suyu hasadı zorunlu değildir. Mumbai Şehri konseyi, büyük topluluklar için yağmur suyu hasadını zorunlu hale getirmeyi planlıyor.[15]

İsrail[değiştir | kaynağı değiştir]

Rotary International ile işbirliği içinde Güneybatı Hastane ve Sağlık Sistemleri Araştırma Merkezi, ülke genelinde bir yağmur suyu toplama modeli programına sponsorluk yapıyor. İlk yağmur suyu toplama sistemi, İsrail'in Lod kentinde bir ilkokulda kuruldu. Proje, üçüncü evresinde Hayfa'ya genişlemeyi hedefliyor. Güneybatı Merkezi, şu anda Batı Şeria'da yağmur suyu toplama projeleri olan Washington DC'nin Su Kaynakları Eylem Projesi ile de ortaklık kurmuştur. Yağmur suyu toplama sistemleri, okul çocuklarını su koruma ilkeleri konusunda eğitmek ve farklı dini ve etnik kökenleri olan insanlar arasında bölünmeleri birleştirmek amacıyla Orta Doğu’nun karşılaştığı su kıtlığı sorununu da ele alarak, yerel okullarda kurulmaktadır.[16]

Yeni Zelanda[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni Zelanda'da, Batı ve Güney'de bol miktarda yağış olmasına rağmen, ülkenin çoğu için yağmur suyu hasadı çoğu kırsal konut için normal bir uygulamadır ve çoğu konsey tarafından teşvik edilmektedir.[17]

Sri Lanka[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmur suyu hasadı, tarım ve kırsal evlerde içme amacıyla su elde etmek için popüler bir yöntem olmuştur. Yağmur suyu hasadı için yasalar, 2007 tarihli 36 sayılı Kentsel Kalkınma Kurumu (Değişiklik) Yasası ile çıkarılmıştır.[18] Lanka yağmur suyu toplama forumu, Sri Lanka'nın girişimini yönetiyor.[19]

Güney Afrika[değiştir | kaynağı değiştir]

Güney Afrika Su Araştırma Komisyonu yağmur suyu hasadı araştırmalarını destekledi. Bu araştırmaya ilişkin raporlar “Bilgi Merkezinde” mevcuttur.[20] Kurak, yarı kurak ve nemli bölgelerdeki çalışmalar, malçlama, çukurlaştırma, sırt yapma ve modifiye edilmiş deneme parselleri gibi tekniklerin küçük ölçekli mahsul üretimi için etkili olduğunu onaylamıştır.[21] Hidrolik kırma işlemi su sondaj kuyularının performansını iyileştirmek için düzenli olarak kullanılmıştır. 1990'dan 1992'ye kadar 170 adet kuyu, hidrolik kırma işlemine tabi tutulmuştu.[22]

Birleşik Krallık[değiştir | kaynağı değiştir]

Birleşik Krallık'ta, yağmur suyu depoları genellikle hane bahçelerinde ve kentsel bahçelerde yağmur suyunu toplamak için bulunur; bu daha sonra bahçeyi sulamak için kullanılır. Bununla birlikte, İngiliz hükümetinin Sürdürülebilir Evler Kanunu, tuvalet sifonları, sulama ve temizlik amacıyla yağmur suyu toplayacak büyük yeraltı depolarının yeni inşa edilmiş evlere yerleştirilmesini teşvik etti. İdeal tasarımlar, şebeke suyu talebini yarı yarıya azaltma potansiyeline sahipti. Kod 2015 yılında iptal edildi.

Diğer ülkeler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Çin, Arjantin ve Brezilya'da çatıdan yağmur suyu hasadı, hayvancılık, küçük sulamalar için su ve yeraltı suyu seviyelerini yenilemek için bir yöntemdir. Çin'deki Gansu eyaleti ve yarı kurak kuzeydoğu Brezilya, devam eden en büyük çatı yağmur suyu hasat projelerine sahiptir.
  • Tayland'da, kırsal alandaki nüfusun en büyük bölümü yağmur suyunun toplanmasını kullanıyor. (şu anda yaklaşık% 40).[23] Yağmur suyu hasadı, 1980'lerde hükümet tarafından yoğun bir şekilde desteklendi. 1990'larda, toplama tankları için devlet fonları tükendiğinde, özel sektör devreye girdi ve özel hanelere çoğu hala kullanılmaya devam eden birkaç milyon tank tedarik etti.[24] Bu, dünya çapında kendi kendine su temin etmenin en büyük örneklerinden biridir.
Yağmur suyu toplama tankı
  • Bermuda 'da, yasa tüm yeni yapıların sakinlere yeterli miktarda yağmur suyu hasadı içermesini gerektiriyor.[25]
  • Amerika Birleşik Devletleri Virjin Adaları benzer bir yasaya sahiptir.
  • Senegal ve Gine-Bissau'da, Diola halkının evleri genellikle yerel, organik malzemelerden yapılmış ev yapımı yağmur suyu hasat sistemleri ile donatılmıştır.
  • Myanmar 'daki Irrawaddy Delta'sında, yeraltı suyu tuzludur ve topluluklar, içme suyu ihtiyaçlarını kuru mevsim boyunca karşılamak için kil ile çevrili yağmur suyu havuzlarına güvenir. Bu havuzların bazıları asırlıktır ve büyük hürmet ve saygıyla muamele edilir.
  • Amerika Birleşik Devletleri'nde, 2009’a kadar Colorado’da, su hakları kanunları yağmur suyu hasadını neredeyse tamamen kısıtladı; yağmur suyunu tutan bir mülk sahibinin, havzasından su alma hakları olanlardan çaldığı kabul edildi. Şimdi, belirli kriterleri karşılayan konutsal kuyu sahipleri, çatıdaki yağış toplama sistemini kurma izni alabilir (SB 09-080).[26] 10 büyük ölçekli pilot çalışmaya da izin verilebilir (HB 09-1129).[27] Colorado Yasasını değiştirilmesindeki ana faktör, ortalama bir yılda, Denver'ın güney banliyölerinden, Douglas İlçesinde düşen yağışın % 97'sinin hiçbir zaman bir nehre ulaşmadığını, bitkiler tarafından kulanıldığını veya yerde buharlaştığını tespit eden 2007'e ait bir çalışmaydı. Santa Fe, New Mexico 'daki yeni konutlar için yağmur suyu toplama zorunludur.[28] Texas, yağmur suyu toplama ekipmanı alımında satış vergisi muafiyeti sunmaktadır. Hem Teksas hem de Ohio, içilebilir amaçlar için bile uygulamaya izin veriyor.[29] Oklahoma, yağmur suyu için pilot projeleri teşvik etmek ve diğer su tasarrufu teknikleri ile beraber yağmur suyu ve gri su kullanılmasını sağlamak amacıyla 2012'de 2060 için Su Yasasını geçti.[30]
  • Pekin'de, bazı konut toplulukları şimdi doğru işlemden sonra ana su kaynaklarına yağmur suyu ekliyor.
  • İrlanda'da, Profesör Micheal Mcginley, University College Dublin'deki biyosistem tasarım yarışması modülünde bir yağmur suyu hasadı prototipi tasarlamak için bir proje kurdu.

Yeni yaklaşımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

RainSaucer sisteminin Guatemala'daki yetimhanedeki öğrencilere sunumu

Çatıyı hasad için kullanmak yerine, baş aşağı bir şemsiye gibi görünen RainSaucer, doğrudan gökten yağmur toplar. Bu, kirlenme potansiyelini azaltır ve RainSaucer'ı gelişmekte olan ülkelerde içme suyu için potansiyel bir uygulama haline getirir.[31] Bu serbest yağmur suyu toplama yaklaşımının diğer uygulamaları sürdürülebilir bahçecilik ve küçük arsa tarımıdır.[32]

Groasis Waterboxx adı verilen Hollandalı bir buluş, hasat edilmiş ve depolanmış çiğ ve yağmur suyuyla ağaç yetiştirmek için de faydalıdır.

Geleneksel olarak, bekletme havzaları kullanan yağmur suyu yönetimi tek bir amaca hizmet etti. Bununla birlikte, optimize edilmiş gerçek zamanlı kontrol, bu altyapının mevcut bekletme kapasitesinden ödün vermeden yağmur suyu hasadı kaynağı olarak ikiye katlamasını sağlar.[33] Bu, EPA merkezinde, fırtına olaylarından önce depolanan suyu tahliye etmek, böylece daha sonra tekrar kullanmak üzere suyun mevcudiyetini sağlarken yağışlı hava taşkınlarını azaltmak için kullanılmıştır. Bu, kombine lağım taşması olayları sırasında, salınan su kalitesinin arttırılması ve salınan suyun hacminin azaltılması avantajına sahiptir.[34][35]

Genel olarak, yüzey suyunun toprak altı tabakalarına sızmasını artırmak için akarsuların önlerine kontrol barajları inşa edilir. Kontrol barajlarının su altında kalan kısmındaki sızma işlemi, açık saha madenciliğinde kullanılan ANFO patlayıcıları kullanılarak toprağın alt katmanları ve örtü toprağının gevşetilmesi suretiyle yapay olarak geliştirilebilir. Böylece, yerel akiferler kuru mevsimde kullanılmak üzere tamamen mevcut yüzey suyu kullanılarak hızlı bir şekilde zenginleştirilebilir.

Geleneksel olmayan[değiştir | kaynağı değiştir]

1992'de Amerikalı sanatçı Michael Jones McKean, Omaha, Nebraska'da bulunan Bemis Çağdaş Sanat Merkezi'nde, Omaha silüetinde tamamen sürdürülebilir gökkuşağı oluşturan bir sanat eseri yarattı. Proje binlerce galon yağmur suyu topladı, suyu papatya şeklinde konuşlandırılmış 12.000 galonluk altı adet tankta sakladı.[36] Büyük lojistik girişim, beş aylık bir süre boyunca, Amerikan Ortabatısındaki en büyük kentsel yağmur suyu toplama alanlarından biriydi.

Tatlı su basar ormanlarla yağmur suyu hasadı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ratagul Tatlısu basar Ormanı, Bangladeş

Yağmursuyu hasadı, kullanımda olan sualtındaki alanlardan elde edilen geliri kaybetmeden, su basar ormanların yetiştirilmesiyle mümkündür.[37] Yağmur suyunun toplanmasının asıl amacı, yerel olarak mevcut yağmur suyunu, yıl boyunca büyük sermaye harcamalarına ihtiyaç duymadan su ihtiyacını karşılamak için kullanmaktır. Bu, evsel, endüstriyel ve sulama ihtiyaçları için kirlenmemiş suyun bulunmasını kolaylaştıracaktır.

Güneş enerjisi panelleriyle yağmur suyu toplama[değiştir | kaynağı değiştir]

Nüfus alanlarına daha yakın olan kaliteli su kaynakları tüketiciler için giderek kıt ve maliyetli olmaktadır. Güneş ve rüzgar enerjisine ek olarak, yağmur suyu herhangi bir arazinin ana yenilenebilir kaynağı'dır. Dünyanın her yerinde geniş alanlar her yıl güneş PV panelleri ile kaplanmaktadır. Güneş panelleri, üzerine düşen yağmur suyunun çoğunun hasadı için kullanılabilir ve içilebilir kalitede su, yağmur suyunun tuzluluk oranı çok düşük olduğu için basit filtrasyon ve dezenfeksiyon işlemleriyle üretilebilir.[38][39][40] Şişelenmiş içme suyu gibi katma değerli ürünler için yağmur suyunun kullanılması, katma değerli içme suyu üretiminden elde edilen gelirin artması ile güneş PV santrallerini yüksek yağışlı/bulutlu alanlarda bile karlı kılar. Son zamanlarda, halihazırda kazılmış olan kuyulardaki düşük maliyetli Yağmur Suyu toplanmasının, Hindistan'da yeraltı suyu seviyesinin yükseltilmesinde oldukça etkili olduğu bulunmuştur.

Avantajlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmursuyu hasadı, bölgesel su kısıtlamaları sırasında bağımsız su teminini sağlar ve gelişmiş ülkelerde genellikle ana arzın desteklenmesi için kullanılır. Bir kuraklık meydana geldiğinde su sağlar, alçakta bulunan alanları su basmasını hafifletmeye yardımcı olabilir ve kuyulara olan talebi azaltarak yeraltı suyu seviyelerinin sürdürülmesini sağlayabilir. Yağmur suyu esas olarak tuzluluk ve diğer tuzlardan arınmış olduğu için, içme suyunun teminine de yardımcı olur. Kentsel su sistemindeki yağmur suyu hasadı uygulamaları, hem su teminine hem de atık su alt sistemlerine, su dağıtım sistemlerinde temiz suya olan ihtiyacı, kanalizasyon sistemlerinde aşırı yağış kaynaklı suyu ve tatlı su kütlelerini kirleten yağmur suyu akışını azaltarak önemli bir fayda sağlar.[41]

Geniş bir çalışma grubu, yağmur suyu toplama sistemlerinin uygulanmasıyla elde edilebilecek çevresel etki ile ilgili ve maddi kazançları değerlendirmek için yaşam döngüsü değerlendirmesinin ve maliyetlendirme metodolojilerinin geliştirilmesine odaklanmıştır.

Bağımsız su temini[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmur suyu hasadı, su kısıtlamaları sırasında bağımsız su temini sağlar. Temiz suyun maliyetli veya elde etmesi zor olan bölgelerde, yağmur suyu hasadı kritik bir temiz su kaynağıdır. Gelişmiş ülkelerde, yağmur suyu genellikle ana kaynak yerine tamamlayıcı bir su kaynağı olarak kullanılmak üzere hasat edilir, ancak yağmur suyunun toplanması aynı zamanda bir evin su maliyetlerini veya genel kullanım seviyelerini azaltabilir. Yağmur suyu içmek güvenlidir.

Kuraklıkta tamamlayıcı olarak[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuraklık meydana geldiğinde, geçmiş aylarda toplanan yağmur suyu kullanılabilir. Yağmur kıt ancak aynı zamanda tahmin edilemez ise, yağmur suyu hasadı sisteminin kullanılması, yağmur yağdığı zaman yağmurun yakalanması için kritik öneme sahip olabilir. Kurak ortamlara sahip birçok ülke, yağmur suyu hasadını ucuz ve güvenilir bir temiz su kaynağı olarak kullanır. Kurak ortamlarda sulamayı artırmak için, yağmur suyunun tepeden aşağı akmasını engellemek ve yakalamak için topraktan sırtlar yapılır. Düşük yağış dönemlerinde bile, bitkilerin yetişmesi için yeterli su toplanır. Çatılardan su toplanabilmekte ve çok miktarda yağmur suyunu tutmak için tanklar inşa edilebilmektedir.

Ek olarak, yağmur suyu hasadı, kuyulardan gelen suya olan talebi azaltır ve yeraltı suyu seviyelerinin tükenmesi yerine daha fazla sürdürülmesini sağlar.

Yaşam döngüsü Değerlendirmesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Yaşam döngüsü değerlendirmesi bir sistemin çevresel etkilerini ömrünün beşiğinden mezara kadar değerlendirmek için kullanılan bir metodolojidir. Devkota ve arkadaşları, yağmur suyu hasadı için böyle bir metodoloji geliştirdiler ve bina tasarımı (örneğin, boyutlar) ve fonksiyonunun (örneğin, eğitim, konut, vb.) sistemin çevresel performansında kritik roller oynadığını buldular.[42][43] Sanitasyon Teknolojileri Ekonomik ve Çevresel Analizi modeli, bu tür sistemlerin sera gazı emisyonlarını ve maliyetini çeşitli bina tiplerinin kullanım ömrü boyunca değerlendirir.

Yağmur suyu toplama sistemlerinin işlevsel parametrelerini ele almak için, tuvalet sifonu için yağmur suyu hasatının çevresel performansı ile ilgili ideal bina tasarımını (arz) ve fonksiyonunu (talep) tanımlayan yeni bir metrik - arz talep oranı (A/T) - geliştirilmiştir. Yağmur suyu arzının yalnızca içme suyunu kurtarmakla kalmayıp, aynı zamanda kombine kanalizasyon şebekesine giren yağmur suyunu da azaltacağı fikri ile, binalar kombine kanalizasyon şebekesine bağlandığında, ayrı kurulmuş bir sisteme göre çevre emisyonlarındaki tasarruf daha yüksek olmuştur.

Sistem kurulum düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmursuyu toplama sistemleri, asgari beceriler ile kurulabilen sistemlerden gelişmiş düzen ve kurulum gerektiren otomatik sistemlere kadar çeşitlilik gösterebilir. Temel yağmur suyu toplama sistemi, binanın terasından çıkan tüm çıkışların bir boru ile suyu depolayan bir yeraltı tankına bağlanması nedeniyle teknik bir işten daha çok bir sıhhi tesisat işidir.

Sistemler, kuru mevsim boyunca su talebini karşılayacak ideal ölçülerdedir, çünkü günlük su tüketimini destekleyecek kadar büyük olması gerekir. Spesifik olarak, bir inşaat çatısı gibi yağış yakalama alanının, yeterli su akışını sağlayacak kadar büyük olması gerekir. Su depolama tankı boyutu, yakalanan suyu içerecek kadar büyük olmalıdır. Düşük teknolojili sistemler için, yağmur suyunu yakalamak için birçok düşük teknolojili yöntem kullanılır: çatı sistemleri, yüzey suyu yakalama, zaten toprakta birikmiş ya da rezervuarlarda yakalanan yağmur suyunu pompalayarak tanklarda (sarnıçlar) depolama.

Yağmur suyu toplama sistemi kurulmadan önce, dijital aletlerin kullanılması yararlıdır. Örneğin, bir bölgenin yağmur suyu toplama potansiyeli yüksek olup olmadığını tespit etmek için, çevrimiçi etkileşimli bir araç 25 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. kullanarak yağmur suyu toplama GIS haritaları yapılabilir veya bir topluluğun suyunun ihtiyacını karşılamak için ne kadar su gerektiğini tahmin etmek için Rain is Gain aracı yardımcı olabilir. Bunun gibi araçlar, projeyi sürdürülebilir ve uzun ömürlü hale getirmenin yanı sıra, bir sistem kurma taahhüdünde bulunmadan önce zamandan ve paradan tasarruf edebilir.

Yağmur suyu hasadı uygulamaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarım[değiştir | kaynağı değiştir]

Beş Karayip ülkesine yapılan misyonlar, daha sonra kullanılmak üzere yağmur suyu fazlasının yakalanmasının ve depolanmasının, toprak veya su kıtlığı nedeniyle yılın hasatının bir kısmını veya tamamını kaybetme riskini önemli ölçüde azaltabileceğini göstermiştir. Ayrıca, yüksek yağış mevsimlerinde sel ve toprak erozyonu ile ilgili riskler azalacaktır. Küçük çiftçiler, özellikle yamaçlarda tarım yapanlar, yağmur suyunun toplanmasından en fazla yararlanabilir çünkü akıntıyı yakalayabilir ve toprak erozyonunun etkilerini azaltabilirler.[44]

Birçok ülke, özellikle kurak ortamdakiler, yağmur suyu hasadını ucuz ve güvenilir bir temiz su kaynağı olarak kullanırlar.[45] Kurak ortamlarda sulamayı artırmak için, yağmur suyunun tepelerden ve yamaçlardan akmasını engellemek ve yakalamak için topraktan sırtlar yapılır. Düşük yağış dönemlerinde bile, bitkilerin yetişmesi için yeterli su toplanır.[46] Çatılardan ve barajlardan su toplanabilir ve ayrıca büyük miktarlarda yağmur suyu depolamak için havuzlar inşa edilebilir, böylece çok az yağışın olduğu günlerde bile bitkileri sulamak için yeterli miktarda su bulunur.

Evsel kullanım[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Çin, Arjantin ve Brezilya'da çatıdan yağmur suyu hasadı, içme suyu, kullanım suyu, hayvancılık, küçük sulama ve yeraltı suyu seviyelerinin yenilenmesi için kullanılır. Çin'deki Gansu eyaleti ve yarı kuzeydoğu Brezilya, devam eden en büyük çatı yağmur suyu hasat projelerine sahiptir.
  • Tayland kırsal nüfusunun yaklaşık % 40'ı yağmur suyu hasadı kullanmaktadır.[23] Yağmur suyu hasadı, 1980'lerde hükümet tarafından yoğun bir şekilde desteklendi. 1990'larda, toplama tankları için devlet fonları tükendiğinde, özel sektör devreye girdi ve özel hanelere çoğu hala kullanılmaya devam eden birkaç milyon tank tedarik etti.[24] Bu, dünya çapında kendi kendine su temin etmenin en büyük örneklerinden biridir.
  • Santa Fe, New Mexico'da inşa edilen yeni evler için yağmur suyu toplama zorunludur.[47]
  • Teksas, yağmur suyu toplama ekipmanı alımı için satış vergisi muafiyeti sunar.[48]
  • Hem Teksas hem de Ohio, yağmur suyu hasadı içilebilir amaçlar için bile kullanılmasına izin verir.[29]
  • Oklahoma, yağmur suyu için pilot projeleri teşvik etmek ve diğer su tasarrufu teknikleri ile beraber yağmur suyu ve gri su kullanılmasını sağlamak amacıyla 2012'de, "2060 için Su" Yasasını geçti.
  • Birleşik Krallık'ta, yağmur suyu depoları genellikle hane bahçelerinde ve kentsel bahçelerde yağmur suyunu toplamak için bulunur; bu daha sonra bahçeyi sulamak için kullanılır.

Endüstri[değiştir | kaynağı değiştir]

Frankfurt Havalimanı, Almanya'daki en büyük yağmur suyu toplama sistemine sahiptir. Bu sistem, 26.800 metrekarelik alana sahip yeni terminalin çatılarından su toplamaktadır. Su, havaalanının bodrumunda 100 metreküp depolama kapasitesi olan altı tankta toplanmaktadır. Su, tuvalet temizleme, bitkileri sulamak ve klima sistemini temizlemek için kullanılır.[49]

Tesisin sürdürülebilirliğini artırmak için Velodrome'da - Londra Olimpik Parkı - yağmur suyu toplanması benimsendi. Parkın içilebilir su talebinde % 73'lük bir düşüş olduğu tahmin edilmektedir. Buna rağmen, sürdürülebilirliği artırmak için, yağmur suyunun toplanmasında, parkurun karasu geri dönüşüm programına kıyasla, finansal kaynakların daha az verimli bir şekilde kullanıldığı kabul edildi.[50]

Kalite[değiştir | kaynağı değiştir]

Yağmur suyunun itinalı bir şekilde analiz edilmesi ve güvenliğine uygun bir şekilde kullanılması gerekebilir. Örneğin Gansu eyaletinde, toplanan yağmur suyunun parabolik güneş ocaklarında içmeden önce kaynatılmasıyla güneş enerjili su dezenfeksiyonu kullanılır.[51] Bu "uygun teknoloji" olarak adlandırılan yöntemler, depolanan yağmur suyunun içilebilmesi maksadıyla arıtılması için düşük maliyetli dezenfeksiyon seçenekleri sunar.

Yağmur suyu, çoğu zaman yeraltı suyundan veya nehirlerden veya göllerden gelen sudan daha iyi, temiz bir su kaynağı olsa da, toplama ve depolama işleminden sonra geriye genellikle kirli ve içilmez su kalır.[52] Çatılardan toplanan yağmur suyu, insan, hayvan ve kuş dışkısı, yosun ve likenler, rüzgar esintisi tozu, kentsel kirlilikten kaynaklanan parçacıklar, böcek ilaçları ve denizdeki (Ca, Mg, Na, K, Cl, SO4) ve çözünmüş gazlardaki (CO2, NOx, SOx) inorganik iyonları içerebilir. Avrupa'da yağmur suyunda, en yüksek konsantrasyonların kuraklıktan hemen sonraki ilk yağmurda ortaya çıktığı yüksek pestisit seviyeleri bulunmuştur; Bu ve diğer kirletici maddelerin konsantrasyonu, suyun ilk akışını atıklara yönlendirerek önemli ölçüde azaltılır. Artırılmış su kalitesi, suyu yüzeyden alma mekanizması ve serinin sonundaki suyun alındığı bir dizi tank kullanılarak da elde edilebilir. Ön filtreleme, sistemi sağlıklı tutmak ve tanka giren suyun büyük tortular içermediğinden emin olmak için endüstride kullanılan yaygın bir uygulamadır.

Kavramsal olarak, bir su tedarik sisteminde su kalitesi son kullanımla uyumlu olmalıdır. Bununla birlikte, gelişmiş dünyanın çoğunda, tüm son kullanımlar için yüksek kaliteli içme suyu kullanılmaktadır. Bu yaklaşım para ve enerjiyi boşa harcar ve çevreye gereksiz etkileri olur. Tuvalet temizleme, sulama ve çamaşır yıkama gibi içilemez su kullanımları için ön filtreleme önlemlerinden geçen yağmur suyunun sağlanması, sürdürülebilir bir su yönetimi stratejisinin önemli bir parçası olabilir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Şimşek, İlayda. "Temiz Suyun Aktif Kullanımını Sağlayan Yağmur Bahçeleri". PeyzaX. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2020. 
  2. ^ Rural Water Supply Network. "Rural Water Supply Network Self-supply site". www.rural-water-supply.net/en/self-supply (İngilizce). 14 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2017. 
  3. ^ a b c Mays, Larry; Antoniou, George; Angelakis, Andreas (2013). "History of water cisterns: Legacies and lessons" (PDF). Water. 5 (4). ss. 1916–1940. doi:10.3390/w5041916. 
  4. ^ "Rain water Harvesting". Tamil Nadu State Government, India. 12 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2012. 
  5. ^ "Believes in past, lives in future". The Hindu. India. 17 Temmuz 2010. 
  6. ^ "Rare Chola inscription found near Big Temple". The Hindu. India. 24 Ağustos 2003. 
  7. ^ Kamash, Zena (2010). Archaeologies of Water in the Roman Near East. Gorgias Press. 
  8. ^ "Water Supply Systems: Cisterns, Reservoirs, Aqueducts | Roman Building Technology and Architecture, University of California Santa Barbara". ArchServe (İngilizce). 18 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2018. 
  9. ^ "Venetian wells". 9 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  10. ^ "Tamil Nadu praised as role model for Rainwater Harvesting". The Hindu. 29 Eylül 2011. Erişim tarihi: 24 Mart 2012. 
  11. ^ "Rain Water Harvesting BWSSB - Bangalore Water Supply and Sewerage Board". bwssb.gov.in. 26 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  12. ^ Anjaneyulu, L.; Kumar, E. Arun; Sankannavar, Ravi; Rao, K. Kesava (13 Haziran 2012). "Defluoridation of drinking water and rainwater harvesting using a solar still". Industrial & Engineering Chemistry Research. 51 (23). ss. 8040–8048. doi:10.1021/ie201692q. 
  13. ^ "Ancient water harvesting systems in Rajasthan". Rainwaterharvesting.org. 11 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2012. 
  14. ^ "Chauka System". rainwaterharvesting.org: technology: rural: improvised. Centre for Science and Environment. 12 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ekim 2013. 
  15. ^ "BMC to make rainwater harvesting mandatory for large societies". 6 Nisan 2016. 28 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  16. ^ "Rainwater Collection System Saves Water, Money for Schools". Haaretz. 9 Eylül 2009. 
  17. ^ "Rainwater tanks". Greater Wellington Regional Council. 28 Nisan 2016. 14 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2017. 
  18. ^ "Parliament Of The Democratic Socialist Republic of Sri Lanka" (PDF). 4 Kasım 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  19. ^ "Lanka Rain Water Harvesting forum (LRWHF)". 3 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  20. ^ "Rainwater harvesting". www.wrc.org.za. South African Water Research Commission. 28 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2014. 
  21. ^ Everson C, Everson TM, Modi AT, Csiwila D, Fanadzo M, Naiken V, Auerbach RM, Moodley M, Mtshali SM, Dladla R (2011). Sustainable techniques and practices for water harvesting and conservation and their effective application in resource-poor agricultural production through participatory adaptive research : report to the Water Research Commission (PDF). Gezina [South Africa]: Water Research Commission. s. 89. ISBN 978-1-4312-0185-3. 31 Aralık 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2014. 
  22. ^ Less, C.; Andersen, N. (1994). "Hydrofracture: State of the art in South Africa". Hydrogeology Journal. 2 (2). ss. 59–63. doi:10.1007/s100400050050. 
  23. ^ a b JMP (2016). "Joint Monitoring Programme Thailand Data" (İngilizce). Erişim tarihi: 13 Mart 2017. [ölü/kırık bağlantı]
  24. ^ a b Saladin, Matthias (2016). "Rainwater Harvesting in Thailand - learning from the World Champions" (İngilizce). 29 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017. 
  25. ^ Harry Low (23 Aralık 2016). "Why houses in Bermuda have white stepped roofs". BBC News. Erişim tarihi: 23 Aralık 2016. 
  26. ^ "Rainwater Collection in Colorado" (PDF). Colorado water law, notices. Colorado Division of Water Resources. 6 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2012. 
  27. ^ "Criteria and Guidelines for the "Rainwater Harvesting"" (PDF). Pilot Project Program. Colorado Water Conservation Board (CWCB). 28 Ocak 2010. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2012. 
  28. ^ Johnson, Kirk (28 Haziran 2009). "It's Now Legal to Catch a Raindrop in Colorado". The New York Times. Erişim tarihi: 30 Haziran 2009. Precipitation, every last drop or flake, was assigned ownership from the moment it fell in many Western states, making scofflaws of people who scooped rainfall from their own gutters. In some instances, the rights to that water were assigned a century or more ago. 
  29. ^ a b "82(R) H.B. No. 3391. Act relating to rainwater harvesting and other water conservation initiatives. † went into effect on September 1, 2011". 82nd Regular Session. Texas Legislature Online. 22 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2013. 
  30. ^ "State Rainwater Harvesting Statutes, Programs and Legislation". NCSL. 8 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2013. 
  31. ^ "Harvesting rainwater for more than greywater". SmartPlanet. 10 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2014. 
  32. ^ Kumar, Ro. "Collect up to 10 gallons of water per inch of rain with Rainsaucers' latest standalone rainwater catchment". LocalBlu. 17 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2013. 
  33. ^ "Rainwater Harvesting - Controls in the Cloud". SmartPlanet. 5 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2015. 
  34. ^ O'Brien, Sara Ashley (11 Kasım 2014). "The Tech Behind Smart Cities - Eliminating Water Pollution". CNN Money. 5 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2014. 
  35. ^ Braga, Andrea. "Making Green Work, and Work Harder" (PDF). Geosyntec. s. 5. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2014. 
  36. ^ "Archived copy". 7 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2013. 
  37. ^ "Rain Water Harvesting by Freshwater Flooded Forests". 17 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  38. ^ "Rain fed solar powered water purification systems". 21 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2017. 
  39. ^ "Inverted Umbrella Brings Clean Water & Clean Power To India". 4 Aralık 2017. 9 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Aralık 2017. 
  40. ^ "New rooftop solar hydro panels harvest drinking water and energy at the same time". 10 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2017. 
  41. ^ Behzadian, k; Kapelan, Z (2015). "Advantages of integrated and sustainability based assessment for metabolism based strategic planning of urban water systems". Science of the Total Environment. Cilt 527-528. ss. 220–231. doi:10.1016/j.scitotenv.2015.04.097. hdl:10871/17351. PMID 25965035. 
  42. ^ Devkota, J.; Schlachter, H.; Anand, C.; Phillips, R.; Apul, Defne (Kasım 2013). "Development and application of EEAST: A lifecycle-based model for use of harvested rainwater and composting toilets in buildings". Journal of Environmental Management. Cilt 130. ss. 397–404. doi:10.1016/j.jenvman.2013.09.015. PMID 24141064. 
  43. ^ Devkota, Jay; Schlachter, Hannah; Apul, Defne (Mayıs 2015). "Life cycle based evaluation of harvested rainwater use in toilets and for irrigation". Journal of Cleaner Production. Cilt 95. ss. 311–321. doi:10.1016/j.jclepro.2015.02.021. 
  44. ^ Fletcher-Paul, Dr. Lystra. "Feasibility Study of Rainwater Harvesting for Agriculture in the Caribbean Subregion" (PDF). FAO. 
  45. ^ Zhu, Qiang; ve diğerleri. (2015). Rainwater Harvesting for Agriculture and Water Supply. Pekin: Springer. s. 20. ISBN 978-981-287-964-6. 
  46. ^ "Rainwater harvesting". 8 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2019. 
  47. ^ SANTA FE COUNTY Ordinance No. 2003-6: An Ordinance Amending Ordinance 1996-10, the Santa Fe County Land Development Code, Article III, Section 4.4.1 and Article III, Section 2.4.1 to require rainwater catchment systems for all commercial and residential development. 2003. 
  48. ^ Texas Water Development Board (Şubat 2018). "Rainwater Harvesting" (PDF). Water for Texas. 4 Eylül 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. 
  49. ^ "The Rainwater Harvesting System at Mira Model School". www.rainwaterharvesting.org. 19 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2018. 
  50. ^ "Learning legacy: Lessons learned from the London 2012 Games construction project" (PDF). Olympic Delivery Authority. 2011. 8 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. 
  51. ^ Chen, Xuefei (27 Ağustos 2007). "Rainwater harvesting benefits farmers in Gansu". People's Daily Online. 
  52. ^ Hatch, Jacob. "The Many Benefits of Rainwater Harvesting". Hydration Anywhere. Hydration Anywhere. 13 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ağustos 2018.