Uluslararası İslami Yardım Örgütü

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Uluslararası Yardımlaşma, Refah ve Kalkınma Örgütü
Kısaltma IIRO, IIROSA, egatha, welfare
Kuruluş 1978
Tür Uluslararası Hayır Kurumu
Merkez Cidde
Konum
Hizmet bölgesi Dünya çapında
Üyeler ECOSOC
President Muhammed AL Eisa
Genel sekreter Dr. Abdulaziz Ahmed Sarhan
Ana organ Genel Kurul, Genel Sekreterlik
Ana kurum Müslüman Dünya Ligi
Üyelik ECOSOC, IOM, ICVA, UNRWA, IICDR, OIC – See [1]
Resmî site egatha.org/portal/
Eski adı Uluslararası İslami Yardım Organizasyonu
Notlar Uluslararası İslami Yardım Örgütü, yaklaşık 15 farklı ülkede ofisleri bulunan bir İngiliz STK'sı olan ' İslami Yardım - İngiltere' (IR-UK) ile karıştırılmamalıdır.

Rölyef, Refah ve Kalkınma (Uluslararası Refah Organizasyonu ; Arapça الهيئة العالمية للإغاثة والرعاية والتنمية), daha önce Uluslararası İslam Yardım Örgütü veya Suudi Arabistan Uluslararası İslam Yardım Örgütü (IIROSA) olarak bilinen, Suudi Arabistan'da 1978'de Müslüman Dünya Ligi tarafından kurulan bir yardım kuruluşudur.[2][3] Kurulda görev yaptığı STK Konferansının tam üyesidir.[4][5] IIRO, BMMYK'nın bazı büyük STK ortaklarının bir listesine dahil edilmiştir ve BM Ajansları ve devletler arası (Dünya Sağlık Örgütü [6]) ve sivil toplum örgütleri ile birçok ortak programda yer almıştır. 1995 yılından beri Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi'nde danışmanlık statüsü kazanmıştır.[7] Uluslararası Göç Örgütü (IOM) ile gözlemci statüsü kazanan ilk İslami STK'ydı.[8] Aynı zamanda Birleşik Arap Emirlikleri, Dubai'de bulunan Uluslararası İnsani Yardım Şehrinin bir üyesiydi.[9]

11 Eylül terör saldırılarının ardından, Usame bin Ladin'in kayınbiraderinden birinin dünya çapındaki terör örgütleriyle çalışmak için IIRO Filipinler ve Endonezya Şubelerini kullandığı ve El Kaide yetkilisi Eymen ez-Zevahiri'nin bir kardeşi olduğu iddia edildi. Arnavutluk'ta IIRO için çalışan terör örgütü Mısır İslami Cihad'ın bazı üyelerini Avrupa ülkesinde IIRO için çalışmaya getirmişti.[10] IIRO herhangi bir yanlış yaptığı iddiasını reddetmektedir.[11]

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünya İslam Birliği'nin (MWL) bir üyesidir. 29 Ocak 1979'da çıkarılan Suudi kraliyet kararnamesi, MWL'nin 1978'de bu organizasyonu oluşturma kararını onayladı.[3]

Davet ve Rölyef Uluslararası İslam Konseyi (IICDR) üyesidir, İslam İşbirliği Teşkilatı'da gözlemci statüsüne sahip, Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi danışmanlık statüsü bulunmakta ve İslami Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'ne (ISESCO) bağlantıları bulunmaktadır.[12]

IIRO, hem Arapça hem de İngilizce olarak güncel bir web sitesine sahiptir.[13]

Faaliyetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

2003 ve 2004'te 81 ülkede 4.586.085 alıcıyı kapsayan 2258 projeye yaklaşık 36 milyon Amerikan doları harcanmıştır. IIRO'nun 7 ana programı:

  • Sosyal Refah: 13 milyon dolar.
  • Mühendislik Bölümü: Yaklaşık 7 milyon ABD Doları.
  • Toplum Gelişimi ve Mevsimsel Projeler: Yaklaşık 6 milyon ABD doları.
  • Acil Yardım: Yaklaşık 4 milyon ABD Doları.
  • Sağlık Hizmetleri: 2 milyon dolar.
  • Eğitim Bakımı: 2 milyon dolar.
  • Kur'an Ezberleme: 1 milyon dolar.

IIRO, Dünya Sağlık Örgütü, Birleşmiş Milletler Uluslararası Çocuk Acil Durum Fonu, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komisyonu ve Dünya Gıda Programı ile ortak projelerde çalıştı.[12]

2012/2013 yılında 58 ülkede 7.029.349 kişiye fayda sağlayan 1.294 projeye yaklaşık 127 milyon riyal harcandı. IIRO'nun 7 ana programı:

  • Acil Yardım Programı: 54,5 milyon riyal.
  • Toplumsal Kalkınma ve Mevsimlik Projeler Programı: 25 milyon riyal.
  • Eğitim Refah Programı: 12.4 milyon riyal.
  • Sosyal Refah Programı: 11,8 milyon riyal
  • Mühendislik Bölümü: 9.9 milyon riyal.
  • Sağlık Programı: 7,8 milyon riyal.
  • Kur'an-ı Kerim ve Da'wa Programı: 4 milyon riyal.

Bu dönemde IIRO faaliyetleri aşağıda görüldüğü gibi 58 ülkede gerçekleştirilmiştir:

Faaliyet gösterdiği ülkeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Orta Doğu ve Asya Ülkeleri: Suudi Arabistan, Azerbaycan, Kırgızistan, Ürdün, Suriye, Filistin, Afganistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Endonezya, Pakistan, Nepal, Hindistan, Bangladeş, Tayland, Sri Lanka, Filipinler, Çin, Irak, Lübnan ve Yemen.

Afrika Ülkeleri: Uganda, Çad, Tanzanya, Komor Adaları, Güney Afrika, Lesotho, Güney Sudan, Mozambik, Nijer, Benin, Cibuti, Senegal, Fildişi Sahili, Burkina Faso, Burundi, Gine Bissau, Gine Conakry, Kamerun, Sudan, Etiyopya, Eritre, Somali, Togo, Gambiya, Gana Kenya, Mali, Mısır, Moritanya ve Nijerya.

Avrupa Ülkeleri: Almanya, İsviçre, Arnavutluk, Bulgaristan, Bosna-Hersek, Kosova ve Makedonya.

Güney Amerika Ülkeleri: Brezilya.[13][15]

Tartışma[değiştir | kaynağı değiştir]

Güneydoğu Asya[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünya Ticaret Merkezi ikiz kulelerinin 11 Eylül saldırılarının ardından, Usame bin-Laden'in kayınbiraderinden birinin (daha sonra 2007'de Madagaskar'da öldürülen Muhammed Cemal Halife) Filipinler, Endonezya ve başka yerlerde terör örgütleri ile çalışmak için IIRO Filipinler ve Endonezya Şubeleri kullanıldığı iddia edildi [10] Halife 1987 ya da 1988'de Filipinler'e IIRO Filipin şubesinin ilk başkanı olarak geldi. Ayrıca IIRO'nun Güneydoğu Asya bölge müdürüydü.[16][17] Araştırmacı Zachary Abuza'ya göre Halife, Filipinler'de görünüşte hayırseverlik ve dini çalışmalar için çeşitli yardım kuruluşları ve İslami örgütler kurdu, ancak aşırı gruplara para aktardı. Filipinler Ulusal Güvenlik Danışmanı Roilo Golez'e göre "Halife hayırseverlik yoluyla toplumun iyi niyetini oluşturdu ve daha sonra halk kesimlerini ajanlara çevirdi."

Diğer kuruluşların yanı sıra, Halife 1995 başlarında Khalid Sheikh Muhammed ve Remzi Yusuf'un "Bojinka planı" için Papa John Paul'a suikast düzenlemek ve 11 Amerikan jet uçağını havaya uçurmak (yaklaşık 4000 yolcuyu öldürmek ve hava yolculuğunu durma noktasına getirmek) [18] için "birincil finansman mekanizması" olarak hizmet veren "Uluslararası İlişkiler ve Bilgi Merkezi"ni kurdu. (Kimyasal bir yangının 6–7 Ocak 1995'te Filipin Ulusal Polisinin (PNP) dikkatini çekmesi üzerine plan iptal edildi.[19] ) Filipinler istihbarat raporunda, IIRO "bir yardım kurumu" olduğunu iddia ederken "bu" yabancı aşırılık yanlıları tarafından yerel aşırılık yanlıları için finansmanın geçtiği bir boru hattı olarak kullanıldığını "iddia edilmektedir. Ebu Seyyaf terör grubunun eski bir üyesi yetkililere, "IIRO camilerin, okul binalarının ve diğer geçim projelerinin yapımının arkasındaydı", ancak sadece "Ebu Seyyaf'ın nüfuz ettiği, çok etkilendiği ve kontrol ettiği alanlarda" dedi. Bu eski üyeye göre, "yabancı finansmanın sadece % 10 ila 30'u meşru yardım ve geçim projelerine, geri kalanı terörist operasyonlara gidiyor." Abuza'ya göre, Filipin hükümeti Halife tarafından yönetilen tüm hayır kurumlarını Ebu Seyyaf'ı finanse etmek için kapattığını iddia ederken, üst düzey bir Filipin istihbarat yetkilisi ona "IIRO'ya dokunamadık." IIRO, 1995 yılında başka bir İslami yardım, İslam Dünyası Dünya Misyonu tarafından ele geçirilene kadar açık kaldı. Abuza'ya göre Suudi Arabistan'ın "yoğun diplomatik baskısı" hayır kurumunu açık tuttu. Diyerek şöyle devam etti: "Onların en önemli kaynağı yüz binlerce Filipinli misafir işçi için vize ve işti."

3 Ağustos 2006'da ABD Hazine Bakanlığı IIRO'nun Filipinler ve Endonezya şubelerini terörist kuruluşlar olarak tanımladı.[10] Sonuç olarak, Ağustos 2006'da Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, IIRO'nun Endonezya ve Filipinler'deki şube ofislerini El Kaide'ye ait veya El Kaide ile ilişkili olarak listelendirmiştir[20] - ve sonra BM Ombudsmanına bir dilekçe verildikten sonra 2014'te onları listeledi.[21] Daha sonra, IIRO'nun Filipinler ve Endonezya şubeleri 16 Ağustos 2016 tarihinde ABD Hazine Bakanlığı tarafından listeye alındı.[22]

Abd'ye Yönelik Ulusal Terörist Saldırılar Komisyonunda Steven Emerson, IIRO'yu kısmen "dünya çapında İslami militanlığı körükleyen" büyük bir radikal İslamcı kurum olarak tanımladı ve Singapur Savunma ve Stratejik Araştırmalar Enstitüsü başkanı Rohan Gunaratna' ya göre Muhammed Cemal Halife, Usame bin Laden'in kayınbiraderi. 1988'de Filipinler'e geldi ve Suudi Arabistan Uluslararası İslam Yardım Örgütü'nün kurucu direktörü oldu. IIRO'yu, El Kaide fonlarını Ebu Seyyaf grubuna ve Moro İslami Kurtuluş Cephesine yönlendirmek için kullandı. ” [23]

2006 yılında ABD Hazinesi tarafından belirlenmesinin yanı sıra [10] IIRO'nun Filipinler ve Endonezya şubeleri de Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Komitesi 1267 tarafından tutulan ve daha sonra 2014'te listeleyen BM listesine[20] dahil edildi.[24] IIRO'nun Filipinler ve Endonezya şubeleri de 16 Ağustos 2016 tarihinde ABD Hazine Bakanlığı tarafından listeye alındı.[25]

Ne Filipinler ne de IIRO'nun Endonezya şubeleri Filipinler veya Endonezya makamları tarafından kovuşturulmamıştır.

Arnavutluk[değiştir | kaynağı değiştir]

IIRO'nun yabancı teröristleri getirmeye yardım ettiği ve yaşadığı iddia edilen bir başka ülke de eski Komünizm ülkesi Arnavutluktu. 1992 yılında, Sali Berişa hükümetinin desteğiyle "mali destek için Suudi Arabistan'a döndü". Otuz İslami STK ve İslami dernekler arasında Arnavutluk'un yeniden İslamlaşması için çalıştı. Uluslararası İslam Yardım Örgütü (IIRO) muhasebecisi olarak (Mısır İslami Cihad hareketinin lideri ve Eymen ez-Zevahiri'nin kardeşi ve Usame Bin Ladin'in kilit adamı) Muhammed ez-Zevahiri. Yardım ve İslam'ı doğru yaymanın yanı sıra IIRO, İslami Cihad'ın diğer üyelerine Arnavutluk'taki "camiler, yetimhaneler ve klinikler inşa eden hayır kurumları" içinde iş bulma konusunda gizlice yardım ediyordu. STK'lar tarafından istihdam edilen İslami Cihad üyelerinin kazandığı maaşların % 20'sini tahsil eden mimar Muhammed Hasan Tita da dahildir. 1980'lerin ortalarında Arnavutluk'un başkenti Tiran'da 13 İslami Cihad üyesi vardı. 1980'lerde Afgan kamplarında sahte kimlik belgelerinde uzmanlaşmış eski bir öğretmen olan Shawki Salama Attiya, Mecid Mustafa takma adıyla Arnavutluk'a geldi ve Mısırlı yetkililer tarafından 1993 yılında Mısır Başbakanı Atıf Sıtkı'ya suikast girişiminde bulunduğu şüphesiyle aranan Ahmed Osman Salihti. Bu komplo daha sonra Amerikan ve Arnavut gizli servisleri tarafından yürütülen bir soruşturmada ortaya çıkarıldı,[26][27] ve terörist faaliyetlerle suçlanan birkaç Mısırlı İslamcı, özellikle 1998 ABD büyükelçilik bombalamalarının ardından 1998'de tutuklandı.

IIRO tarafından verilen yanıtlar[değiştir | kaynağı değiştir]

IIRO, kendisinin veya şubelerinden herhangi birinin doğrudan veya dolaylı olarak El Kaide veya herhangi bir terörist grubu desteklediğini her zaman reddetmiştir.[11]

İddiaların doğruluğu, güvenilirliği ve doğruluğu özellikle Muhammed Cemal Halife'nin rolü, Özellikle IIRO'nun 1978'de[28] Suudi Arabistan'da kurulduğundan beri, Muhammed Cemal Halife'nin Filipinler'deki kurucu müdürlerinden biri olması iddia edilen 10 yıl önce, IIRO tarafından her zaman şiddetle tartışılmıştır. Buna ek olarak IIRO, Filipinler şubesini, atanmasından iki yıl önce 2004 yılında kapatmıştı. Muhammed Cemal 1991-1993 yılları arasında IIRO'nun bir çalışanı olmasına rağmen, asla IIRO'nun yöneticisi değildi. IIRO tarafından işe alınmayı bıraktıktan 10 yıl sonra, ABD bölge mahkemesi tarafından 11 Eylül davalarından çıkarıldı. 2007 yılında Madagaskar'da öldürüldü.[29]

1986 ve 2006 yılları arasında Suudi Arabistan'daki IIRO'nun doğu ofisinin bölge müdürü olan Abdülhamid Süleyman Muhammed el-Mucil'in, hem Filipinler hem de IIRO'nun Endonezya şubeleri aracılığıyla terörizmin finanse edilmesinde yer aldığı iddia edildi. 1 Temmuz 2013'te,[30][31] IIRO tarafından işine sona ermesinden 6 yıl sonra bu suçlamaların doğruluğu ve güvenilirliği hem IIRO tarafından hem de BM Ombudsmanına bir dilekçe sunduktan sonra BM Güvenlik Konseyi El Kaide Yaptırımlar Komitesinin Yaptırımlarından çıkarılan el-Mucil tarafından her zaman şiddetle reddedildi.

IIRO, etnik köken, milliyet, sosyal statü veya inançtan bağımsız olarak, en çok ihtiyaç duyulan her yerde yalnızca insani yardım sağlamakla her zaman ilgilendiğini iddia etmiştir.[13]

Şüpheli terör listesinin listesinin kaldırılması[değiştir | kaynağı değiştir]

IIRO, 2009 yılında Güvenlik Konseyi'ne bu iki şubenin Ocak 2010'da listeden çıkarılması için dilekçe verdi,[32] ve 6 Ocak 2014'te Güvenlik Konseyi Komitesi Endonezya ve Filipinler'deki IIRO ofislerini bu el-Kaide Yaptırımlar Listesi, 1904 (2009) sayılı Güvenlik Konseyi Kararı uyarınca kurulan BM Ombudsmanlığı Ofisi aracılığıyla sunulan bu isimler için yapılan delil talepleri göz önünde bulunulduktan sonra ve Ombudsman'ın bu listeleme talepleri hakkında Kapsamlı Raporlarını dikkate aldıktan sonra [21] BM listesinin bir sonucu olarak AB, IIRO'nun Endonezya ve Filipinler Şube Müdürlüklerini de listeledi.[33] ve Birleşik Krallık HM Hazine Mali Yaptırım Bildirimi (14 Ocak 2014 tarihli) IIRO Filipinler ve Endonezya şubelerinin El Kaide ile bağlantısı olan konsolide kişi ve birimler listesinden silinmesini onayladı.[34]

Komitede temsil edilen üye devletlerin hiçbiri listenin kaldırılmasına itiraz etmedi.[11]

Daha sonra, IIRO'nun Filipinler ve Endonezya şubeleri 16 Ağustos 2016 tarihinde ABD Hazine Bakanlığı tarafından listeye alındı.[25]

Şu anki durum[değiştir | kaynağı değiştir]

2014 yılında Uluslararası Yardım, Refah ve Kalkınma Örgütü "eski adıyla Uluslararası İslami Yardım Örgütü (IIROSA)" Filistinli mültecilere yardım sağlamak için karşılıklı işbirliği çerçevesi oluşturmak amacıyla Birleşmiş Milletler Yardım ve Çalışma Ajansı (UNRWA) ile bir mutabakat imzaladı. Bu vesileyle UNRWA Genel Komiseri Peter Ford şunları söyledi: "Profesyonellik ve insani kaygının yanı sıra IIROSA ile işbirliğimizi yenilemek ve yoğunlaştırmaktan çok memnunuz. Geçmişte birlikte çalıştık ve acı çekmeye devam eden Filistinli mültecilerin, özellikle de işgal altında yaşayan 2 milyonun ve Suriye iç savaşından geriye kalan neredeyse yarım milyon kişinin yararına yeni bir soluk getirmekten mutluluk duyacağız." [35]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "External Relations Of Welfare". Egatha.org. 13 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: July 24, 2016. 
  2. ^ "Archived copy". 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015. 
  3. ^ a b "About Us". Egatha.org. 13 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  4. ^ 23rd CONGO General Assembly. December 5–7, 2007, Geneva."Welcome to CoNGO!". 21 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Aralık 2007.  retrieved December 30, 2007
  5. ^ "Full members listing". Ngocongo.org. 5 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  6. ^ "International Islamic Relief Organization". Georgetown University Berkeley Center. 3 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mart 2017. 
  7. ^ "Ods Home Page" (PDF). Documents-dds-ny.un.org. 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  8. ^ "Archived copy". 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2014. 
  9. ^ "Members Directory". International Humanitarian City. 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015. 
  10. ^ a b c d "Protecting Charitable Organizations – I". Treasury.gov. 5 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  11. ^ a b c "International Law Solicitors". Carter-Ruck. 22 Ekim 2014. 13 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  12. ^ a b IIROSA Annual Report for the Fiscal Year 2003/2004[ölü/kırık bağlantı] retrieved December 30, 2007
  13. ^ a b c "iirosa.org". Egatha.org. 13 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  14. ^ IIRO Assists Earthquake Victims In Pakistan 28 Ağustos 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. The Saudi Arabia Information Resource, October 24, 2005.
  15. ^ "iirosa_annualreport_3334_en.pdf – Google Drive". Drive.google.com. 30 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  16. ^ Terrorism Financing and State Responses: A Comparative Perspective. Sanford University Press. 2007. s. 120. ISBN 9780804755665. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2015. Mohammed Jamal Khalifa iiro. 
  17. ^ "Complete 911 Timeline. Mohammed Jamal Khalifa". History Commons. 18 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2015. 
  18. ^ Wright, Lawrence (2006). The Looming Tower. Knopf Doubleday Publishing Group. ss. 235-6. ISBN 9780307266088. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2015. bojinka. 
  19. ^ Terrorism, Security and the Power of Informal Networks. Edward Elgar Publishing. 1 Ocak 2010. s. 165. ISBN 9781849805322. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2015. 
  20. ^ a b United Nations List of proscribed individuals and entities 30 Nisan 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. retrieved January 21, 2010.
  21. ^ a b Security Council Al-Qaida Sanctions Committee Deletes Two Entries from Its List 18 Ocak 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 6 JANUARY 2014 SC/11243. United Nations. Meetings, Coverage and Press Releases.
  22. ^ "Sanctions Actions Pursuant to Executive Order 13224, 67431 [2016-23702]". 1 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2016. 
  23. ^ National Commission on Terrorist Attacks upon the United States, Public Hearing, Wednesday, July 9, 2003 3 Aralık 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. retrieved December 30, 2007.
  24. ^ "Security Council Al-Qaida Sanctions Committee Deletes Two Entries from its List | Meetings Coverage and Press Releases". 11 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2016. 
  25. ^ a b "Sanctions Actions Pursuant to Executive Order 13224, 67431 [2016-23702]". 1 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2016. 
  26. ^ The Columbia World Dictionary of Islamism. Columbia University Press. 2007. ss. 28-30. ISBN 9780231146401. Erişim tarihi: 14 Nisan 2015. 
  27. ^ Financing Terrorism: Case Studies. Ashgate Publishing, Ltd. 28 Nisan 2013. ISBN 9781409476832. Erişim tarihi: 14 Nisan 2015. 
  28. ^ "About Us". Egatha.org. 13 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: July 24, 2016. 
  29. ^ Nick Fielding. "Gems, al-Qaida and murder. Mystery over killing of Osama Bin Laden's friend | World news". The Guardian. 8 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  30. ^ "Security Council Al-Qaida Sanctions Committee Deletes Abd al Hamid Sulaiman Muhammed al-Mujil from Its Sanctions List | Meetings Coverage and Press Releases". Un.org. 1 Temmuz 2013. 30 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  31. ^ "About Questia | Questia, Your Online Research Library". 29 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2014. 
  32. ^ "IIRO wants UN to remove it from terror list 10 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.." (January 9, 2010) Arab News
  33. ^ "EUR-Lex – 32014R0021 – EN – EUR-Lex". Eur-lex.europa.eu. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2016. 
  34. ^ "Policy paper Current list of designated persons, Al-Qaida". GOV.UK. Her Majesty's Government. 13 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: April 7, 2015. 
  35. ^ "A Deeper Partnership between UNRWA and IIROSA". The United Nations Relief and Works (UNRWA). 26 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]