Ultrakrepidaryanizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Vasari'nin Floransa'daki evi, Apelles

Ultrakrepidaryanizm, kişinin alanı dışında görüş belirtme ve öğüt verme alışkanlığıdır.

Terim ilk olarak 1819'da William Hazlitt adındaki bir denemecinin William Gifford'a yazdığı açık mektupta kullanılmıştır.[1]

Bu terim, ünlü Yunan ressamı Apelles'in yaptığı resme eleştirilerini yönelten bir ayakkabıcıya dayanıyor.[2] Plinius tarafından ortaya konulan ve daha sonra diğer Latin yazarlar tarafından "Ne ultra crepidam judicaret" olarak değiştirilen Latince "Sutor, ne ultra crepidam" ifadesi, bir kunduracının zanaatının ötesine geçmemesi gerektiği anlamına gelebilir. Yani, eleştirmenler sadece hakkında bildikleri şeyler hakkında yorum yapmalıdır.[3]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ A Letter to William Gifford, Esq. from William Hazlitt, published by John Miller in London; reprinted in Howe, pp. 11–59. The word had been used by Hazlitt a year earlier, however, in the unpublished "A Reply to 'ZŞablon:'", 1818; Howe, pp. 1–10. Hazlitt's editor, P. P. Howe, believes that the coiner of the term might possibly not have been Hazlitt, but perhaps his friend Charles Lamb; Howe, p. 251.
  2. ^ Pliny, Natural History. Book xxxv. Sect. 84.
  3. ^ Quinion, Ultracrepidarian.