Trikloroetilen

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Trikloroetilen
Trikloreten.svg
Tanımlayıcılar
Kısaltmalar TCE, HCC-1120
CAS numarası 79-01-6
PubChem 6575
EC-numarası 201-167-4
Özellikler
Kimyasal formül C2HCl3
Molekül kütlesi 131,39 g mol−1
Görünüm renksiz sıvı
Yoğunluk 1,46
Erime noktası

-84,8°C

Kaynama noktası

87,2°C

Çözünürlük (su içinde) eter, etanol, kloroform
log P 2,26
Buhar basıncı 58 mmHg
Tehlikeler
Ana tehlikeler solunduğunda ya da yutulduğunda zararlı, kanserojen
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
2
0
Belirtilmiş yerler dışında verilmiş olan veriler, Standart sıcaklık ve basınçtadır. (25 °C, 100 kPa)
Bilgi kutusu kaynakları

Trikloroetilen kararlı, renksiz ve fotoreaktif bir sıvı. Kloroform benzeri bir kokudadır.

Metallerin yağlarının temizlenmesinde, ekstraksiyon çözücüsü olarak yağ ve wax'larda, boyalarda çözücü olarak, kuru temizlemede soğutucu ve ısı transferi sıvısı olarak, elektronik parçaların temizlenmesinde, boya ve tutkallarda seyreltici, tekstil sanayisinde kimyasal ara madde, havacılık endüstrisinde ise sıvı oksijen püskürtülmesinde kullanılır.

Avrupa ve Kuzey Amerika'da 1930'lar ila 1970'ler arasında Trimar ve Trilene isimleri altında uçucu anestetik olarak kullanılmıştır. Birleşik Krallık'ta "Trilene" ismi altında, benzer kokulu kloroform ile karıştırılmaması için maviye boyanarak satılmıştır. TCE, 1940'larda kloroform ve dietil eter gibi ilk dönem anesteziklerinin yerini almıştır, kendisinin yeri 1960'larda halotan tarafından alınmıştır. 2000 yılındaki verilere göre hâlâ Afrika'da TCE anestezik olarak kullanılmaktadır. Ayrıca kuru temizlemede çözücü olarak kullanılmış olsa da yerini tetrakloroetilen almıştır.

Kimyasal Kararsızlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Metallerin yağlardan arındılmasında geniş bir kullanım alanına sahip olmasına rağmen trikloroetilen zaman içinde metallere maruz kaldığından yeterince stabil bir bileşik değildir. Bu fenomen 1961 gibi erken zamanlarda farkedildiğinde ticarî trikloroetilenin içine stabilizatörler katılmaya başlandı. Dioksanın kullanımı patentlendiği için başka şirketler trikloroetilende stabilizatör olarak dioksanı kullanamıyordu. Genellikle stabile edilmesi için etil metil keton kullanılır.

Fizyolojik etkileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Trikloroetilen, solunduğunda merkezî sinir sistemine etkisi anestezi durumuyla sonuçlanır. GABA reseptörlerini inhibe eder. Düşük konsantrasyonlarda solunum yollarını tahriş etmemektedir. 1940'larda TCE'nin karbon dioksit ile tepkimeye girip fosgen oluşturduğu anlaşılmıştır. Sinirlerdeki etkileri aylar boyunca sürebilmektedir. Bazen yüzdeki hissizlik kalıcı olabilmektedir.

TCE'ye maruz bırakılan bazı hayvanlarda kanser oluştuğu gözlemlenmiştir; farelerde karaciğer kanseri, sıçanlarda böbrek kanseri. İnsanlar için kanserojen olup olmadığı konusunda şüpheler bulunmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

https://en.wikipedia.org/wiki/Trichloroethylene (çeviri)